domainhostcentre
5-4-2014 9-09-21 PM
سینما و تلویزیون

گوگل تولد اُدری هپبورن را با یک لوگوی مناسبتی گرامی داشت- ادری هپبورن: شاهزاده خانم مردم

 – تو هنوزم سعی می‌کنی به ماه برسی.
– نه پدر! ماه سعی می‌کنه به من برسه.

دیالوگی از فیلم سابرینا (هپبورن در نقش سابرینا)

امروز گوگل در اقدامی جالب با یک لوگوی مناسبتی ۸۵ امین سال تولد ادری هپیورن را گرامی داشت.

5-4-2014 9-07-27 PM

با وقار و معصومیت، او نسل‌های مختلف را مجذوب خود کرد، چه در نقش یک شاهزاده خانم، راهب یا زنی اهل منهتن، در وجود هر یک شخصیت‌هایی که بازی کرد، مقداری از انسانیت و جذابیت را نیز دمید.

ادری کاتلین هپبورن در ۴ می سال ۱۹۲۹ در بروکسل بلژیک متولد شد. او در ۲۵ ژانویه سال ۱۹۹۳ در سوئیس به خاطر ابتلا به سرطان آپاندیس درگذشت.

او دو بار ازدواج کرد که هر دو ازدواج او به ترتیب با مل فرر بازیگر و آندره آدوتی روانپزشک به جدایی انجامید.

در طی فعالیت هنری ادری، یک بار به خاطر بازی در فیلم دوست‌داشتنی تعطیلات رمی، برنده جایزه اسکار شد و ۴ بار هم به خاطر فیلم‌های سابرینا، داستان راهبه، صبحانه در تیفانی و تنها در تاریکی نامزد این جایزه شد.

5-4-2014 9-08-37 PM

ادری هپبورن در زمان جنگ جهانی دوم، در هلند بزرگ شد و زندگی‌اش را در اوج تردید و بلاتکلیفی آغاز کرد. مطمئن نبود آیا می‌تواند دوباره پدرش را ببیند، وعده غذایی بعدش‌اش از کجا فراهم خواهد شد و یا اصولا از آفت جنگ، جان سالم به در خواهد برد یا خیر.

تنها مایه تسلای خاطرش، باله بود و همین هنر بود که او را وارد عالم سینما کرد و از او یک ستاره ساخت.

پس از نقش‌هایی کوتاه در چند فیلم انگلیسی، او خود را در تعطیلات رمی در سال ۱۹۵۳ در مقابل گریگوری پک یافت. این فیلم با استقبال خوب مردم و منتقدها روبرو شد. او در این زمان ۲۴ ساله برد و همان طور که نوشتم به خاطر همین نقش، برنده جایزه اسکار شد.

سال بعد او به خاطر بازی‌اش در نمایش ایزسن در برادوی، جایزه تونی را از آن خود کرد.

بعد از آن فیلم‌های سابرینا، چهره نمکین و صبحانه در تیفانی آمدند.

در آن دوره هم چهره و هم اندام او در نقطه مقابل چهره ستارگان زن مورد علاقه مردم بود، او چهره‌ و اندامی ساده، ظریف و کودکانه داشت که به او زیبایی معصومانه خیره‌کننده‌ای می‌داد.

در سال ۱۹۵۹ نوبت به بازی در فیلم داستان راهبه رسید و بعد از آن در سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۶۷، فیلم‌های ساعت بچه‌ها و تنها در تاریکی آمدند.

5-4-2014 9-16-27 PM

در فیلم‌های عشق در بعد از ظهر و دو همسفر در سال ۱۹۵۷ و ۱۹۶۷، اُدری چهره تازه‌ای از شخصیت‌های زن معاصر ارائه داد که بیشتر به شخصیت خودش در زندگی واقعی نزدیک بود.

در این میان او دو باری سعی کرد که برای ایجاد تعادل بین زندگی حرفه‌ای و شخصی اش از دنیای سینما کناره بگیرد، اما هر بار کارگردانی علاقه‌مند پیدا شد که او را دوباره جلوی دوربین بکشاند.

یکی از این کارگردان‌های ریچارد لستر بود که توانست پس از ۹ سال غیبت، هپبورن را در سال ۱۹۷۶ برای بازی در فیلم رابین و ماریان در مقابل شون کانری، متقاعد کند. بار دیگر استیون اسپیلبرگ در سال ۱۹۸۹ او را ترغیب کرد که در فیلم همیشه حضور یابد.

5-4-2014 9-23-52 PM

هپبورن در اواخر عمر سفیر یونیسف بود و بارها به مناطق فقرزده آفریقا سفر کرد.

5-4-2014 9-21-41 PM


نکاتی جالب در مورد هپبورن:

– اگر چه ادیت هد (طراح لباس مشهور) به خاطر سابرینا اسکار گرفت ولی بسیاری از لباس‌های ادری هپبورن را در این فیلم اوبر دوژیوانشی -طرا لباس فرانسو- طرح زده بود. سابرینا سرآغاز همکاری چهل ساله او و ادری هپبورن بود که در دنیای مد انقلابی به وجود آورد.

5-4-2014 9-13-03 PM

– ترومن کاپوتی برای ایفای نقش قهرمان‌اش در صبحانه در تیفانی، مریلین مونرو را می‌خواست و هپبورن را قبول نداش و بعد وقتی هپبورن نقش لازا دولیتل را در بانوی زیبای من برعهده گرفت، طرفداران جولی اندروز که همیشه نقش را در برادوی با موفقیت اجرا کرده بود، بسیار خشمگین شدند.

– گریگوری پک در ابتدا نفش شخصیت خبرنگار را در تعطیلات رمی رد کرد، چون نمی‌خواست در مقابل بازیگر زن ناشناسی کار کند. این ویلیان وایلر بود که او را مجاب کرد نقش را قبول کند و بعد وقتی گریگوری پک متوجه شد هپبورن چه بازیگر فوق العاده‌ای اش، مصرانه از استودیو خواست نام هر دویشان را در عنوان‌بندی، در  یک ردیف بیاورند.

– هپبورن موقع فیلمبرداری نابخشوده -تنها فیلم وسترن‌اش- از اسب افتاد و مجروج شد. طی روزهایی که بستری بود، پرستاری می‌آمد و از او مراقبت می‌کرد. بعدها فاش شد که این پرستار همان زنی است که فیلم داستان راهبه بر اساس ماجرای زندگی‌اش ساخته شده است.

5-4-2014 9-18-36 PM

ولی این تنها اتفاق پزشکی در زندگی هپبورن نبود، در دوران جنگ نیز وقتی در بیمارستان پدرش کار می‌کرد و به بیمارها می‌رسید، یکی از این بیماران، ترس یانگ، کارگردان آینده سینما بود که بعدها هپبورن تنها در تاریکی را با هدایت او بازی کرد.

– بعد از مرگ‌اش، نامش بر روی یک گونه از گل لاله قرار گرفت.

5-4-2014 9-15-26 PM

– او اقرار کرده است که در سال‌های سخت جنگ جهانی دوم پیاز گل لاله می‌خورده و سعی کرده طعم علف پخته را با نان امتحان کند.

– هنری منچینی که نویسنده ترانه معروف moon river اجرا شده در فیلم صبحانه در تیفانی است بر این باور است که که هیچ کس به اندازه ادری، این ترانه را درک نکرده بود.

– بر اساس کتاب زندگی‌نامه‌اش «ادری هپیورن: یک چهره صمیمی» او با خودش عهد کرده بود که وزن‌اش هیچ وقت از ۴۵ کیلوگرم تجاوز نکند، به جز در دوران بارداری که در این راه موفق بود!

– او از معدود بازیگرانی است که در طول فعالیت هنری، اسکار، جایزه گرمی، اِمی و تونی را برده است.

 

در بحث شرکت کنید

  • 23675
    10

    ممنون، نوشته ی جالبی بود.

  • 202
    340

    مجله دنیای تصویر یکبار در وصفش نوشته بود : آنی بود که بعضی ها دارند و خیلی ها ندارند .

  • 1264
    90

    چهرش تا حدودی شبیه ایرانی هاست :)

  • 9
    2.1k

    من از بازیهای ادری لذت می برم …. از بهترین فیلمهایی که دیدم فیلمهای این بازیگر تواناست …. سپاس از ارائه این پست

    • 6
      2.8k

      برای من هم دقیقا همینه. ادری محبوب ترین بازیگر منه و فیلم های Sabrina, Children’s hour و البته Wait until dark فوق العاده هستند. فیلم سابرینای بیلی وایلدر با این که یک داستان رمانتیک خیلی ساده ست اما با بازی عالی هپبورن و بوگارت جذابیت غیر قابل وصفی داره.

  • 4286
    30

    سیزده سال پیش وقتی تنها چهارده سال داشتم، عکسی از هپبورن را که مربوط به فیلم تعطیلات رمی بود بر روی جلد یک مجله ی جدول دیدم. زیبایی ذاتی و سادگی و معصومیت آن، من نوجوان را برای چند هفته به خود فرو برد ‌‌‌(از شما چه پنهان عاشقش شدم). گذشت و چند روز پیش ناگهان یاد آن عکس افتادم، در حالی که هیچ چیز از آن، جز تصویری مبهم از صورت خندان بازیگر و تاجی که بر سر داشت در حافظه ام نمانده بود. در گوگل جستجو کردم: بازیگر قدیمی سینما با لبخند زیبا و تاجی بر سر! و پس از چند ساعت تلاش پیدایش کردم: آدری هپبورن! واقعه ای که برای شخص خودم دست کمی از معجزه نداشت

    • 9
      2.1k

      چه شیرین….

  • 3736
    30

    جالب بود. ممنون. یک دوره ای تب آدری هیپبورن گرفته بودم و به هرسختی که بود فیلمهاشو پیدا می کردم و می دیدم.

  • 825
    120

    به جرات می تونم بگم که مادرم در جوانیش شباهت عجیبی به این بازیگر داشته. و البته الان فقط سایه ای باقی مانده از او. دستش را می بوسم.
    سپاس از این مطلب مفید.

  • 235
    310

    سلام
    روحش در آرامش باد. فیلم‌های کلاسیک آن دوران جذابیت ویژه‌ای دارند.

  • 33
    970

    سلام.امیدوارم بتونم فیلمهاش رو ببینم.با توصیفی که شما کردین باید جالب باشه.

  • 3737
    30

    خیلی مطالبتون عالی بود.ممنون

  • 2867
    40

    من به شخصه عاشق این تصاویر و عکس های قدیمی هستم . به نظرم تیپ های ساده در عین حال شیک و زیبا داشتن

  • 23676
    10

    سلام
    ممنون از مطلبتون راجع به آدری هپبورن عزیزززززز!

    قسمت -صبحانه در تیفانی- نمی شد نظر بگذاشت مجبور شدم اینجا بنویسم
    لینک هایی که برای آهنگ moon river گذاشتین باز نمیشه و خراب هستش….لطفا اصلاحش کنین…
    خیلی مشتاقم این اهنگ رو با صدای آدری هپبورن داشته باشم…

  • 23677
    10

    من هم عاشق ادری هستم چهره ی معصومش و خیلی دوست دارم ولی تا حالا فیلماشو ندیدم ولی مطمئنم فوق العاده اس