کار کردن با این تبلت آنقدر آسان است که حتی خانم‌ها هم می‌توانند از آن استفاده کنند!

عجله نکنید و متن این نوشته را بخوانید و بعد قضاوت کنید.

دیشب مطلب جالبی در مورد یک تبلت خواندم، این تبلت ePad Femme نام دارد و توسط گروه Eurostar ساخته شده است، این تبلت اندروید ۴٫۰ دارد و Eurostar آن را نخستین تبلتی می‌داند که مخصوص خانم‌ها است چرا که اپلکیشن‌های پیش‌فرضی مثل یوگا، خرید خواربار و آشپزی در آن به صورت پیش‌فرض قرار داده شده است، به این ترتیب به زعم سازندگان تبلت خانم‌ها از رنج نصب اپلکیشن‌های رهایی پیدا می‌کنند.

تبلت ePad Femme

چند سایت ذکر کرده‌اند که رنگ این تبلت صورتی کم‌رنگ است، اما در واقع تبلت ePad Femme به رنگ صورتی نیست و تنها والپیپر صفحه اول آن رنگ صورتی دارد.

این تبلت پردازنده ۱٫۵ گیگاهرتزی، حافظه داخلی ۱۶ گیگی دارد و از کارت حافظه SD پشتیبانی می‌کند.

خب، بدیهی است که این توضیحات و اصولا این تبلت خاص، که می‌خواهد ظریف و شکننده بودن و مهارت کم خانم‌ها را در استفاده از گجت‌ها القا کند، به مذاق خانم‌ها خوش نیاید. خود مقامات Eurostar متوجه این قضیه شده‌اند و گفته‌اند منظور خاصی از زنانه انگاشتن این تبلت نداشته‌اند و همانگونه که قبلا تبلتی مخصوص گیمرها به نام ePad Gamer ساخته بودند، این بار هم نگاه منفی جنسیتی در ذهنشان نبوده است.

اما این توضیحات همه را متقاعد نکرده است، یکی از آنها خانم «دی ان خاوییر» بوده است که زمانی که نامزدش به او یکی از این تبلت‌ها را هدیه کرد، با او به هم زد!

وبلاگ‌نویسی به نام «اِمان النفجان» در این مورد می‌گوید که در بازار هدف این تبلت یعنی عربستان و امارات، خانم‌ها از نظر فنی مهارت کافی را دارند، آنها ساعات زیادی آنلاین هستند و مشکلی در دانلود اپلیکیشن‌ها ندارند. گرچه ممکن است خانم‌ها در این کشورها کمتر کار کنند و مناصب کمتری به آنها سپرده شود، اما آنها اگر بیشتر از مردها تحصیل‌کرده نباشند، مسلما کمتر از آنها هم تحصیل نکرده‌اند.

تبلت ePad Femme

قیمت تبلت ePad Femme، حدود ۱۹۰ دلار است، یعنی بسیار ارزان‌تر از آی‌پد و کمی ارزان‌تر از نکسوس ۷٫ تا به حال حدود ۷ هزار دستگاه از این تبلت فروخته شده است.

این تبلت نخستین تبلتی نیست که می‌خواسته محبوب دل خانم‌ها شود، این سیاست جلب نظر با «صورتی‌سازی» pinkification یا طراحی ظاهر دستگاه برای کسب توجه خانم‌ها تا حدی قبلا در بعضی از گوشی‌ها مثل HTC Rhyme – BlackBerry Pearl – Dior Phone Touch – Acer Liquid Glow هم دنبال می‌شده است.


اما آیا واقعا می‌توان این گزاره را که خانم‌ها مهارت کمتری در استفاده از گجت‌ها یا کلا کاربری اینترنت دارند، درست دانست؟!

گرچه من و شما ممکن است خاطرات و نمونه‌های پراکنده‌ای به یاد داشته باشیم که در آن خانم‌ها در کاربری گجت‌ها خیلی مبتدی عمل کرده‌اند، اما شاید ذهن من و شما تا حدی ترجیحی در به یادآوری این خاطرات دارد. برای مثال من به آسانی به خاطر می‌آورم زمانی را که وارد فروشگاهی شدم و در آن خانمی که قصد خرید یک لپ‌تاپ داشت، پیش از هر چیز دیگر رنگ لپ‌تاپ را ذکر کرد!

اما باید دقایق بیشتر فکر کنم تا یادم بیفتد که آقایان زیادی را هم می‌شناسم که اصلا نمی‌دانند اپلیکیشن چیست و یا آنهایی را که بعد از خرید یک گوشی گران چند میلیونی دست به دامان فروشنده‌ها می‌شوند تا چند صفحه اپلیکیشن برایشان نصب کنند.

به گمان من شکاف عظیم دیجیتالی که این روزها به وضوح میان کاربران کشورمان و کشورهای دیگر (حتی کشورهای همسایه) شکل گرفته و روز به روز در حال گسترش بیشتری است، عمومی است و رنگ جنسیتی ندارد.

گرچه ممکن است درصدی از مردهای با مهارت بالا در کشورمان به خاطر شانش خودابرازی بیشتر، این تصور را القا کنند که کاربری گجت‌ها در میان مردها، عمق و ژرفای بیشتری دارد و گرچه به خاطر برخی از شیطنت‌ها و انگاره‌های فرهنگی، گاهی سعی در القای ضعف خانم‌ها در مسائل فناوری را داریم، اما اگر کلاه خودمان را قاضی کنیم، تفاوت چندانی بین مردها و زن‌ها در کاربری اینترنت و گجت‌ها نمی‌بینیم.

چیزی که هست و اتفاقا روز به روز عریان‌تر هم دیده می‌شود، این است که روز به روز دست مردم از گجت‌هایی که لیاقت داشتنشان را دارند، کوتاه می‌شود و به علاوه حتی در صورت تهیه این گجت‌ها با فدا کردن یک تا چند ماه از حقوقشان، باز هم به خاطر برخی از محدودیت‌ها نمی‌توانند از امکانات گجت‌شان استفاده کنند.

ePad Femme که در بالا ذکر شد، با این تصور ساخته شده بود که خانم‌ها حوصله یا دانش نصب اپلیکیشن کاربردی مخصوص خودشان را ندارند و باید به آنها وسیله‌ای هدیه کرد که با داشتن اپلیکشن‌ها خرید و تناسب اندام و بارداری، زحمتشان کم شود!

اما باید چه حکمی برای کاربران خودمان صادر کنیم که خیلی وقت‌ها مانع آنها برای کاربری گجت‌ها کم‌سوادی یا نداشتن شوقشان نیست، بلکه چیزهای ناخواسته دیگر است.


نگاه جنسیتی منفی، پیشینه‌ای به اندازه تاریخ دارد، و در پستوی دهن ما هم، حتی اگر انکار کنیم، در قالب بحث‌های خودمانی و لطیفه‌ها در قرن بیست و یک هم ادامه دارد.

زمانی در مجله دانشمند خوانده بودم که در قرن هفدهم، مقارن زمان حیات نیوتون، کتاب‌های فیزیکی مخصوص خانم‌ها منتشر می‌شد، این کتاب‌ها فاقد هر فرمولی بودند و در آنها با این تصور که ذهن زن‌ها کشش درک مسائل انتزاعی و مسائل فیزیک را ندارد، در قالب داستان‌هایی، اصول فیزیک توضیح داده می‌شد، مثلا سعی می‌شد قانون جاذبه را با توضیح دلتنگی برای دلدار برای خانم‌ها توضیح بدهند!

منبع