پیوند کبد استیو جابز و مسائل اخلاقی

کسانی که وبلاگم را دنبال می‌کنند، حتما استیو جابز را می‌شناسند، چون تا به حال پست‌های متعددی در مورد او، شرکت اپل و محصولات این شرکت نوشته‌ام. اگر استیو جابز را نمی‌شناسید و با زندگی شگفت‌انگیزش آشنا نیستید، به اینجا بروید.

چند ماهی بود که استیو جابز از کار کنار کشیده بود، او «عدم تعادل هورمونی» را مشکل پزشکی خود عنوان کرده بود. چند روز پیش اعلام شد که او، بعد از یک عمل پیوند کبد موفق، قرار است به سر کار خود برگردد.

اما پیوند کبد این شخص مشهور، سؤالاتی را برانگیخته است:

جابز در کالیفرنیا زندگی می‌کند، اما پیوندش را در بیمارستان Methodist در ممفیس در ایالت «تنسی» انجام داده است. علت؟ به نظر وال استریت ژورنال: علت کوتاه بودن قابل توجه لیست انتظار! یعنی ۴۶ روز در مقابل ۳۰۶ روز!

همین مسئله باعث شده وبلاگ‌نویس‌ها و روزنامه‌نگاران این سوال را مطرح کنند که برای چه در مورد استیو جابز استثنا قائل شده است. آیا سایر بیماران ایالت کالیفرنیا نمی‌توانستند، دست به کار مشابهی بزنند. آیا او با این کار حق بیماران مقیم تنسی را تضییع نکرده است.

اما مسئله دیگر در مورد ضرورت انجام پیوند در مورد جابز است. جابز یک تومور پانکراس از نوع نوراندوکرین با رشد آهسته داشت که به کبدش منتشر شده بود. اطلاعاتی که در مورد میزان مؤثر بودن پیوند کبد در بیمارانی با این وضعیت، وجود دارد، متناقض است و درصد شفای بعد از عمل بین ۳۳ تا ۸۰ درصد تخمین زده می‌شود.

بر سر ضرورت انجام پیوند، بحث و اختلاف نظر وجود دارد و پاره‌ای معتقدند که انجام پیوند کبد در مورد جابز، فرصت پیوند کبد را برای بیمار محتاج‌تری از بین برده است.

به عنوان یک پزشک یا یک علاقه‌مند مرور خبرهای مربوط به اخلاق پزشکی بد نیست، این مقاله را بخوانید.

اما اگر از این مسئله صرف نظر کنیم، آنچه در ورای پوسته این خبر ما را فکر و تعمق بیشتر وادار می‌کند این است که روزنامه‌ها و وبلاگ‌های مستقل و باریک‌بین تا چه حد می‌توانند در شفاف کردن مسائل مؤثر باشند. آنها حتی از لابلای خبر عمل پیوند یک شخصیت مشهور، مسئله‌ای را استخراج می‌کنند که در نگاه اول از چشمان ما دور می‌ماند.

روزنامه‌نگارهای مستقل چه کارمند رسمی یک نشریه کاغذی باشند و چه روزنامه‌نگار آماتور و شهروند و خواه وبلاگ‌نویس‌ باشند یا کاربران نکته‌سنج انواع و اقسام سایت‌های وب ۲٫۰، چشمان هوشیار جامعه امروز هستند. باید به آنها فرصت رشد و نمود داد!