مرگ رؤیاپرداز
مرداد ۴م, ۱۳۸۷اوایل صبح جمعه، «رندی پاش»، استاد علوم کامپیوتر دانشگاه کارنگی ملون در سن ۴۷ سالگی درگذشت. پیش از این در یکی از پستهایم به طور مفصل در مورد رندی پاش نوشته بودم.
در سپتامبر ۲۰۰۶، تشحیص داده شده که رندی پاش مبتلا به شکل غیرقابل درمانی از سرطان پانکراس (لوز المعده) شده است. در همان ماه آقای پاش در دانشگاهش سخنرانیای ایراد کرد که توجه بسیاری را به خصوص در محیط اینترنت به خود جلب کرد، طوری که میلیونها نفر به کمک سایتهای اشتراک ویدئو همچون یوتیوب آن را تماشا کردهاند.
در این سخنرانی، پاش به جای اینکه در مورد بیماری و مرگ قریب الوقوعش حرف بزند، سخنرانی را تبدیل به مراسمی کرد، برای بزرگداشت رؤیاهای کودکی و زندگی.
آوریل همان سال، رندی با کمک یکی از نویسندگان وال استریت ژرنال کتابی با عنوان «آخرین سخنرانی» The Last Lecture منتشر کرد، کتابی که تا امروز ۶ میلیون دلار فروش کرده است.

رندی پاش، استاد علوم کامپیوتر دانشگاه کارنگی ملون، یکی از پیشگامان در دانش پژوهشهای مربوط به واقعیت مجازی بود. او در سخنرانی مشهورش به آروزهای دوران کودکشاش مثل نوشتن مقاله در دانشنامه جهانی ، تجربه جاذبه صفر و کار کردن در والت دیسنی اشاره کرد و از دانشجویان خواست که برای این آرزوها و رؤیاها ارزش قائل شوند.
سخنرانی و کتابی که پاش منتشر کرد، او را بسیار مشهور کرد، طوری که در یکی از شوهای معروف «اوپرا وینفری» شرکت کرد و در فیلم جنگ ستارگان هم نقش کوتاهی بازی کرد. پاش، از شهرتش استفاده کرد و از کنگره آمریکا خواست بودجه بیشتری را برای پژوهشهای مربوط به سرطان پانکراس اختصاص دهد.
پاش، در وبلاگش به صورت مرتب در مورد وضعیت سلامتش مینوشت، هفته پیش او در وبلاگش نوشت که بر اساس PETscanای که انجام داده است، سرطان او بسیار بیشتر از حدی که انتظار میرفت، پیشرفت کرده است.

















سلما
مرداد ۵م, ۱۳۸۷۱۲:۱۴ ق.ظآدم پر انرژی خوش بین و بی نظیری بود …اگر دنیای ما از این جور آدم ها بیشتر داشت شاید اوضاع طور دیگه ای میشد … اولین باری که ویدئویThe Last Lecture یا “آخرین درس” رو دیدم انقدر تحت تاثیر قرار گرفتم که به تمام دوستانم پیغام فرستادم که این ویدئو رو حتما ببینن.
کاش یاد اینجور آدم ها فراموش نشه
Reply
فرزاد پورمرادی
مرداد ۵م, ۱۳۸۷۱۲:۲۱ ق.ظدرود بر جناب مجیدی
در تعریف و مفید بودن بلاگ شما تردیدی نیست و همیشه استفاده می کنم . شما را در وبلاگم لینک دادم برای تبادل لینک و بسیار ممنونم.
Reply
تنهاترین
مرداد ۵م, ۱۳۸۷۲:۲۲ ق.ظToo sad…. He was a great man
Reply
مجید
مرداد ۵م, ۱۳۸۷۹:۲۵ ق.ظخدایش بیامرزد. و درود بر شما
Reply
یه مرد امیدوار
مرداد ۵م, ۱۳۸۷۹:۳۶ ق.ظمن هم اون ویدئو رو دیده بودم و مات آن شادی درونی و شعف عمیق او در هنگام سخنرانی بودم.
Reply
پیام
مرداد ۵م, ۱۳۸۷۱۲:۰۸ ب.ظدنیا از این انسانها کم دارد.
درود
Reply
آزاده نیلی
مرداد ۵م, ۱۳۸۷۱:۱۰ ب.ظتوی وبلاگ شما در مورد این مرد، خانوادش، سخنرانیهاش و آرزوهاش خوندم .
خیلی از مرگش متاسف شدم
کاش علم پزشکی به سرعت نور پیشرفت می کرد
کاش قدر سلامتی، جوانی و همدیگه رو بیشتر می دونستیم
و کاش دنیای ما ازین دست آدمها بیشتر داشت، خیلی بیشتر
Reply
آزاده نیلی
مرداد ۵م, ۱۳۸۷۱:۱۱ ب.ظیادم نمیاد از شما بابت اینهمه پست خوب تا حالا تشکر کردم یا نه ؟
ممنون بازم ممنون
Reply
reza
مرداد ۵م, ۱۳۸۷۱:۱۶ ب.ظخدا رحمتش کنه
ولی کاش دکتر جان آدرس وبلاگش رو می نوشتی
Reply
reza
مرداد ۵م, ۱۳۸۷۱:۱۹ ب.ظدر ضمن یادم رفت که بگم اون لینکی که تو این پست نوشتید در مورد این آقاهه کار نمی کنه.اگه می شه درستش کنید
Reply
saygol
مرداد ۵م, ۱۳۸۷۶:۳۲ ب.ظسلام دوست عزیز
من وبلاگ شما رو دیدم و از آن لذت بردم
خوشحال میشوم بعد از این که به اسم اس ام اس کده لینکم کردی خبرم کنی تا شما رو لینک کنم
منتظر لینک شما دوست عزیز هستم
ممنون
Reply
Andia
مرداد ۶م, ۱۳۸۷۱۲:۰۹ ق.ظghossam shod in matn o didam. nemidoonam chera vali har bar he video hasho negah mikardam, fek mikardam ke emkan nadare hamchin adami bemire. ya la’aghal be in zoodi bemire..yade khanoom va 3 ta bachash mioftam…
Reply
لیلی
مرداد ۶م, ۱۳۸۷۲:۳۹ ق.ظقبول بیماری و کنار اومدن باهاش سخته
Reply
Amini
مرداد ۶م, ۱۳۸۷۵:۳۶ ق.ظTurns out not even Randy Pausch can best the death
Reply
poorya
مرداد ۶م, ۱۳۸۷۶:۴۶ ب.ظمهم اینه که تا آخرین لحظه به تحقق رویاهاش فکر می کرده نه به اینکه کی می میره و چرا اینقدر زود داره زندگیش تموم می شه.
Reply
حاجی کنزینگتون
مرداد ۷م, ۱۳۸۷۵:۲۳ ق.ظاین از اون مردان نکونامیه که به قول سعدی نمیرد هرگز.
Reply
آزاده
مرداد ۸م, ۱۳۸۷۹:۲۰ ب.ظسلام مثل همیشه خیلی عالی بود .شما اطلاعی دارید که کتاب ایشون در ایران هم چاپ شده یا نه؟
Reply
سارا
مرداد ۱۶م, ۱۳۸۷۱۱:۰۶ ب.ظسلام،
من هم اینجا در موردش نوشتم:
http://mirzaghasemi.wordpress.com/2008/07/26/randypausch/
Reply