دست دادن با یک پزشک، جان مردی را نجات داد!

مارک گوریری ۳۶ ساله، در رستورانی مشغول به کار بود. روزی یکی
از دوستانش به صورت اتفاقی او را به همراهش که پزشک ۴۶ ساله‌ای به نام کریس بریت
بود، معرفی کرد. آن دو برای صرف نهار به بیمارستان آمده بودند.

هنگامی که دکتر بریت با مارک دست می‌داد، متوجه شود که دست‌های
او بزرگ‌تر از حد معمول هستند و حالت اسفنجی دارد و صورتش هم ابعاد بزرگی دارد. این
علایم نشاندهنده بیماری آکرومگالی هستند.
بیماری آکرومگالی در اثر
توموری در غده هیپوفیز و ازدیاد ترشح هورمون رشد توسط این تومور رخ می‌دهد. این
تومور در صورت درمان نشدن می‌تواند منجر به مرگ شود.

خود مارک متوجه بزرگ شدن دست‌ها و صورتش شده بود ولی تصور می‌کرد که بزرگی دستهایش ناشی از کار زیاد و کار در
آشپزخانه است.

مارک گوریری و دکتر کریس بریت در حال
دست دادن مجدد باهم ( به بزرگی دست مارک توجه کنید.)

 vlcsnap-294162.jpg

بعد از بررسی‌های پزشکی، ماه گذشته مشخص شد که او توموری دو سانتیمتری در
سر دارد، با یک عمل جراحی بیشتر حجم تومور برداشته شد و در ادامه درمان، مارک باید
داروهایی برای کنترل ترشح هورمون‌ها مصرف کند. مارک به شوخی می‌گوید که:
 «مادرم تصور
می‌کند که کریس فرشته محافظ من است. امکان داشت که بینایی‌ام را از دست دهم و یا
ناراحتی‌های دیگری پیدا کنم، فکر می‌کنم که زندگی‌ام را مدیون کریس هستم.»

مارک گوریری (چپ) و دکتر کریس بریت
(راست)

 vlcsnap-295121.jpg

دکتر بریت گفته است که از زمان دانشجویی مورد بیماری آکرومگالی
ندیده بود. آکرومگالی بیماری‌ای است که هر پزشک اگر خوش شانس باشد، در دوران حرفه
پزشکی‌اش می‌تواند تنها یک مورد آن را ببیند.

از هر یک میلیون نفر تنها ۳ نفر به این بیماری مبتلا می‌شوند.
آکرومگالی می‌تواند منجر به اختلال دید، دیابت و مشکلات فشار خون شود.

منابع: بی‌بی‌سی و
تلگراف

پست‌های مشابه این مطلب

  1. مردی که جهان را نجات داد
  2. مردی با پوست آبی
  3. مردی که زیاد کتاب می‌نوشت
  4. اسکات فالمن ، مردی که خندانک‌ها را به دنیا آورد
  5. «شرک» واقعی چه کسی بود؟!
باز کردن / بستن تمام نظرات
  • م

    بهمن ۲۹م, ۱۳۸۶۷:۱۴ ب.ظ

    سلام
    اگر خوش شانس باشد؟؟؟!!!!!! بیشتر باید گفت بدشانس هست که با چنین موردی روبرو میشود.

    Reply

  • امیرسالار

    بهمن ۲۹م, ۱۳۸۶۹:۰۳ ب.ظ

    اگه خوش شانس باشد……
    اینو بد اومدی آقای مجیدی! عوض اینکه بگی انشاا… یه روزی برسه که هیچ دکتری چنین چیزی نبینه میگی اگه شانس بیاره…؟
    من پیشنهاد میکنم این قسمت رو کات کن!
    پاسخ: ۱- این قسمت ترجمه خبر بود. ۲- چه بخواهیم و چه نخواهیم بعضی از بیماری‌ها بروز پیدا می‌کنند و نمی‌شود جلوی بروزشان را گرفت، و واقعا از خوش شانسی و بخت بلند یک پزشک است که بتواند چنین موارد نادری را ببیند، بر تجربه خودش اضافه کند و مثل این پزشک آنقدر حضور ذهن داشته باشد که جان بیماری را نجات بدهد. غرض این نبود که پزشکان دعا کنند مردم بیمار شوند تا آنها بیمارشان را کشف کنند.

    Reply

  • رضا

    بهمن ۳۰م, ۱۳۸۶۹:۴۲ ب.ظ

    دکتر یه چیزی بگم ناراحت نمی شی؟
    این همه مطلب درست و حسابی از کجا گیر می آری؟

    Reply

  • شقایق

    اسفند ۲م, ۱۳۸۶۱۰:۳۲ ق.ظ

    پس من خیلی خوش شانس بوده م چون در دوران دانشجویی و اینترنی اقلا ۳ مورد آکرومگالی دیدم
    پاسخ: تو دوره طبابت\ نه بیمارستان آموزشی!

    Reply

  • مهسا

    اسفند ۴م, ۱۳۸۶۱۲:۴۴ ق.ظ

    بابا ما یک اقای دکتر و فامیل داشتیم با هر کی دست می داد می گفت آکرومگالی داره
    هیچ وقت هم درست نبود.احتمالا این بابا هم اینطوری بوده.شانس اوورده یکیش درست درومده

    Reply

  • نگارنده

    اسفند ۱۰م, ۱۳۸۶۱۱:۰۱ ب.ظ

    پزشک خوبی بوده…ثایت کرد که در هر حالی باید یک پزشک بود! حتی موقع دست دادن!!

    Reply

  • pedar

    اسفند ۱۱م, ۱۳۸۶۱۲:۱۶ ب.ظ

    man 2 mored didam too stagery o interni…:)))

    Reply

  • محدثه

    اسفند ۲۵م, ۱۳۸۶۱۲:۱۹ ب.ظ

    man dide bidam

    Reply

نظر دهید

- لطف کنید و در کامنت‌هایتان تنها در مورد همین پست مطلب بنویسید، اگر مطلبتان چیز دیگری است، از فرم تماس استفاده کنید.
- لطفا پینگلیش ننویسید.
- برای نمایش یک آواتار از خودتان در وبلاگ من و همچنین دیگر وبلاگ‌ها به سایت گراواتار بروید.

(To type in English, press Ctrl+g)