یک پزشک

به شهادت آمار، فقط یک چهارم شاغلین حرفه‌های مربوط به کامپیوتر و ریاضیات، زن هستند. اما با این وجود در زمانه وب ۲/۰، شمار زیادی از زنانی را می‌توان فهرست کرد که در دنیای اینترنت تأثیرگذار شده‌اند. fastcompany، در این زمینه فهرست جالبی منتشر کرده است:

۱- لیا کالور: لیا کالور ۲۵ ساله، یکی از مؤسسان شبکه اجتماعی Pownce است، این سایت که ژوئن ۲۰۰۷ راه‌اندازی شد و از ژانویه ۲۰۰۸، در دسترس عموم کاربران اینترنت قرار گرفته است، یک شبکه اجتماعی و یک سایت میکروبلاگینگ (سایت‌هایی مثل توییتر) است. به علاوه به کمک سایت Pownce، کاربران می‌توانند فایل‌های چندرسانه‌ای با حجم زیاد را به راحتی رد و بدل کنند.

جالب است بدانید که کالور به عنوان یک دانشجوی هنر، تا مدت‌ها هیچ دانشی از برنامه‌نویسی نداشت، اما از زمانی که مجبور شد یک کلاس ضروری برنامه‌نویسی را بگذراند، شیفته کامپیوتر و اینترنت شد. او که عقیده دارد سن کم مانعی برای شروع کردن یک شرکت نیست، سایت Pownce را با کمک دوستانش با زبان برنامه‌نویسی Python نوشته است.

وبلاگ خانم کالور

۲- راشمی سینها: راشمی سینها که PhD در دانش علوم عصبی شناختی از دانشگاه براون دارد، معتقد است که وب ۲/۰، نسبت به دیگر شاخه‌های فناوری، جای مناسب‌تری برای فعالیت زنان است، به عقیده او، از آنجا که وب ۲/۰ آمیزه‌ای از مسائل اجتماعی و فناوری است، زنان در آن می‌توانند به جایگاه مناسبی برسند.

راشی سینها، بعد از فارغ‌التحصیلی، مدتی به عنوان یک پژوهشگر در برکلی کار کرد. و بعد از آن در زمینه بهینه‌سازی موتورهای جستجوو سیستم‌های «توصیه» مطالعه کرد تا اینکه سرانجام سرویس اینترنتی SlideShare را راه‌اندازی کرد.

به کمک اسلایدشیر، کاربران بدون نیاز به برنامه‌های دسکتاپ آفیس یا برنامه‌های مشابه، می‌توانند، به صورت آنلاین اسلاید بسازند و آنها را با یکدیگر به اشتراک بگذارند.

وبلاگ راشمی سینها

۳- ماریسا مایر: ماریسا مایر در وب آدم شناخته‌شده‌ای است، او ۱۰ سال است که در گوگل کار می‌کند، سمت او معاونت بخش محصولات جستجو است. به علاوه او نقش زیادی در راه‌اندازی محصولات گوگل مثل جی‌میل، ارکات و iGoogle داشته است.

او که نخست در استنفورد شیمی و زیست‌شناسی می‌خواند با چرخشی در تحصیلات، در زمینه کامپیوتر و سیستم‌های «سمبلیک» تحصیل کرد و مدرک گرفت.

مشاهده ادامه مطلب »

گوگل، در تازه‌ترین تحول، ویژگی ترجمه فیدها را به گوگل ریدر اضافه کرده است. گرچه طبق معمول خبری از زبان فارسی نیست، اما از این به بعد می‌توانید فیدهای وبلاگ و سایت‌های روسی، فرانسوی، ژاپنی، ‌کره‌ای، چینی، ایتالیایی، آلمانی، اسپانیایی و … را با خیال راحت به گوگل ریدر اضافه کنید و ترجمه قابل فهم آنها را دریافت کنید.

فقط برای یک لحظه تصور کنید که گوگل، ترجمه فارسی به انگلیسی را اضافه می‌کرد! دریغ!

این مطلب، خبر بسیار خوبی برای وبلاگ‌هایی است که به زبانی منتشر می‌شوند که مترجم گوگل از انها پشتیبانی می‌کند، چون مخاطب آنها را به طرز قابل توجهی افزایش می‌دهد.

امروز دیدم که در تلویزیون هم به صورت زیرنویس و هم به صورت پخش خبر، در مورد سودمندی داروهای موسوم به استاتین در پیشگیری از حوادث قلبی عروقی، مطالبی منتشر شده ، اصلا خبر تازه‌ای نبود و با خودم گفتم که طبق معمول یک چیز مسلم پزشکی، به عنوان آخرین یافته در حال پخش از تلویزیون است یا اینکه خبر به صورت ناقص پخش شده است. حدس دوم درست بود.

خبر و مطلب اصلی را با جستجویی در NEJM و سایت WebMD پیدا کردم:

میلیون‌ها نفر در سراسر جهان، از داروهای پایین‌آورنده کلسترول موسم به استاتین‌ها استفاده می‌کنند ولی یافته‌های جدید یک مطالعه نشان می دهند که یکی از داروهای این دسته به نام Crestor می‌تواند حتی به کسانی که سطح طبیعی کلسترول هم دارند در پیشگیری از حوادث قلبی عروقی کمک کنند.

نیمی از موارد انفارکتوس میوکارد در بیمارانی اتفاق می‌افند که سطح طبیعی LDL ( لیپوپروتئین با چگالی کم یا کلسترول بد) دارند. پژوهشگران متوجه شده‌اند که اندازه‌گیری یک شاخص زیستی نشان‌دهنده التهاب به نام CRP، می‌تواند به صورت مستقل پیش‌بینی‌کننده احتمال بروز حوادث قبلی آینده باشد. از سوی دیگر، استاتین‌ها می‌توانند ‌اندازه CRP را هم پایین بیاورند.

کارآزمایی‌ای موسوم به کارآزمایی «ژوپیتر» مطرح می‌کند که در کسانی که سطح کلسترول طبیعی دارند، اما سطح CRP شان بالاست، استفاده از استاتین می‌تواند سودمند باشد.

ژوپیتر اسم بی‌مسمایی به نظر می‌رسد، ولی در واقع مخفف این عبارت بلند است: Justification for the Use of Statins in Prevention: an Intervention Trial Evaluating Rosuvastatin!

در کارآزمایی ژوپیتر، ۱۷۸۰۲ مرد و زن سالم که سطح کلستورل طبیعی داشتند ولی اندازه CRP آنها بیشتر از حد طبیعی بود، شرکت داده شدند. این مردان و زنان به دو دسته تقسیم شدند، به یک دسته روزانه ۲۰ میلی‌گرم داروی «روسوواستاتین» rosuvastatin یا Crestor داده شد و به دسته دیگر دارونما داده شد.

سپس این جمعیت برای مدت چند سال (به طور متوسط ۱/۹ سال) مورد پیگیری قرار گرفتند تا معلوم شود که آیا دسته‌ای که روسوواستاتین استفاده کرده‌اند، نسبت به دسته‌ای که دارونما به آنها داده شده است، بهره‌ای برده‌اند یا نه.

معلوم شد که در دسته‌ای که روسوواستاتین استفاده کرده بودند، میزان بروز حوادث قلبی عروقی نصف دسته دیگر است. در عین حال در دسته‌ای که روسوواتاتین استفاده کرده بودند، احتمال بروز دیابت کمی بالاتر بود ولی میوپاتی افزایش معنی‌داری نشان نمی‌داد.

چنین نتیجه‌ای می‌تواند رویکرد پزشکان را در استفاده از استاتین‌ها و پیشگیری از بیماری‌های قلبی عروقی عوض کند، چرا که مطرح می‌کند که باید در بیماران با کلسترول طبیعی اما CRP بالا، از استاتین استفاده کرد.

اما نباید در مورد تفسیر نتایج این کارآزمایی شتاب‌زده عمل کرد، من در جستجویی که انجام دادم، مطلبی پیدا نکردم که در آن اشاره شده باشد، سایر استاتین‌ها هم مثل روسوواستاتین اثربخشی مثبت دارند، از سوی دیگر روسوواستاتین داروی نسبتا گران‌قیمتی است، بیماری که از روسوواستاتین استفاده می‌کند، باید سالی ۱۲۵۰ دلار بپردازد، به علاوه باید هزینه تست‌های آزمایشگاهی جانبی مثل تست‌های کبدی سالانه، اندازه‌گیری کلسترول و CRP را هم بر هزینه‌ها افزود. باید دید که هزینه چنین درمانی در مقایسه با سودمندی‌ پیشگیرانه‌اش توجیه اقتصادی دارد یا خیر.