یک پزشک

اشتراک ایمیلی وبلاگ‌ها در ایران طرفدار زیادی دارد. اشتراک ایمیلی به این معنی است که یک کاربر، آدرس ایمیل را خود را در کادر اشتراک وارد می‌کند، تا بعد از آن در صورت به روز شدن وبلاگ، نوشته‌های جدید به او ایمیل شود.

مدت زیادی بود که اشتراک ایمیلی وبلاگ من، دچار مشکل شده بود. خیلی از خواننده‌ها هم تماس گرفته بودند و گله کرده بودند.

امشب، بخش اشتراک ایمیل وبلاگ را درست کردم. بنابراین اگر مدتی است که پست‌های جدید وبلاگم را با ایمیل دریافت نمی‌کنید، می‌توانید با وارد کردن آدرس ایمیل خود در بخش اشتراک، در ستون کناری وبلاگم، مجددا مشترک شوید.

گرچه توضیح واضحات است، اما بهتر است که مراحل را توضیح دهم، تا پاسخ سؤالات احتمالی را داده باشم:

۱- در قسمت بالای ستون کناری وبلاگم، در بخش اشتراک، آدرس میل خود را وارد کنید و دکمه «مرا مشترک کن» را بزنید:

۲- صفحه‌ای باز می‌شود، شما باید کد امنیتی را که در آن صفحه خواهید دید، با دقت وارد کنید:

۳- حالا ایمیلتان را چک کنید، می‌بینید که از فیدبرنر، یک میل برای شما آمده است. شما باید میل را باز کنید و به لینک گفته شده بروید. در واقع با این کار تأیید می‌کنید که صاحب حقیقی میل درخواست‌کننده اشتراک هستید و کس دیگری از طرف شما بدون تمایل شما، درخواست اشتراک نکرده است:

کار تمام است و شما مشترک ایمیلی وبلاگ شده‌اید.

توضیح: علت خرابی اشتراک ایمیلی وبلاگم، داون شدن و از کار افتادن سرویس r mail بود. من این سرویس را با فیدبرنر عوض کردم، کاری که باید زودتر از اینها انجام می‌دادم!

اگر حوصله خواندن یک متن بلند را ندارید، فقط این چند سطر را بخوانید!:
- کامنت چیز مهمی است. اما این روزها خواننده‌ها به خصوص خوانندگان فیدی، کم کامنت می‌گذارند.
- چقدر خوب می‌شد، آدم همه کامنت‌هایش را در وبلاگ‌های مختلف یکجا جمع‌آوری می‌کرد.
- کاش می‌شد، از گوگل ریدر برای یک وبلاگ کامنت گذاشت و همچنین کامنت گرفت.
- برای کامنت گذاشتن از گوگل ریدر برای این وبلاگ کافی است، این افزونه را نصب کنید!

کامنت و نگاه تازه به آن:
فناوری فید، در کنار همه مزایا و امکاناتی که برای وبلاگ‌نویسان و خوانندگان فراهم می‌آورد، یک مشکل بزرگ دارد و آن کم شدن کیفیت و کمیت کامنت‌های وبلاگ‌نویس‌هاست.

با فیدخوان‌ها، خوانندگان ثابت وبلاگ‌ها، دیگر کمتر به خود زحمت باز کردن مجدد یک وبلاگ را می‌دهند، تا در آن کامنت بگذارند. از بد حادثه خوانندگان فیدی اکثرا از خوانندگان خاص و ثابت وبلاگ‌ها هستند و صرف‌نظر کردن از نظرات این عده، کار ساده‌ای نیست.

«اشتراک»، کلیدی‌ترین خصوصیت وب ۲/۰ است، کاربران لینک‌ها و عکس‌ها و ویدئوها را با هم به اشتراک می‌گذارند و به صورت گروهی ویکی می‌نویسند و لینک، داغ می‌کنند. اما در مورد کامنت‌ها، که بدون آنها واقعا یک وبلاگ را نمی‌توان یک وبلاگ دانست، از زمان روی زبان افتادن اصطلاح وب ۲/۰ کمتر شاهد تحولات ویژه بوده‌ایم.

اما سرویس‌هایی مثل IntenseDebate و Disqus کوشش می‌کنند، کامنت‌ها را به چیزهای اجتماعی‌تری تبدیل کنند:

- کامنت‌های هر کس بی‌شک اهمیت دارند: همچنان که پست‌ها، توییت‌ها، کوتاه‌نوشت‌های فرندفید، لینک‌ها و آرای هر شخص در سایت‌های لینک‌دهی اجتماعی اهمیت دارند، کامنت‌ها هم بی‌شک اهمیت دارند و جزئی از شخصیت آنلاین هر فرد هستند، کامنت‌ها نشان‌دهنده علایق هر شخص و نحوه تعاملش با دیگر وبلاگ‌نویسان هستند.

اما چطور می‌شود، همه کامنت‌هایی که یک شخص در وبلاگ‌های دیگر می‌گذارد، دید؟ چگونه می‌شود، این جزء مهم زندگی آنلاین کاربران را هم زیر نظر داشت و از دست نداد؟ سایت‌های مثل  IntenseDebate و Disqus قدم اول را برای این کار برداشته‌اند.

کافی است در این سایت‌ها ثبت‌نام کنید و بعد در سایت‌هایی که از سیستم کامنت‌ این سرویس‌ها بهره می‌برند، کامنت بگذارید، دیگران می‌توانند به سادگی و به روش‌های گوناگون کامنت‌های شما را دنبال کنند.

به علاوه هر کاربر می‌تواند کامنت‌های خود را در فرندفید و توییتر هم نمایش دهد.

- کامنت‌گذاری تعاملی‌تر: با  IntenseDebate و Disqus کامنت‌گذاری اجتماعی‌تری می‌شود، چون هر خواننده می‌تواند،‌مستقیما به کامنت دیگری که در مورد یک پست نوشته شده، پاسخ بدهد، به کامنت‌های جالب امتیاز بدهد و یا از کامنت‌های بی‌کیفیت، امتیاز کم کند. حتی به مرور زمان کامنت‌گذارهای برتر، می‌توانند امتیاز زیادی پیدا کنند.

-  IntenseDebate و Disqus، در خدمت سرویس‌های وبلاگی با سیستم کامنت‌گذاری مشکل‌دار هستند. سیستم کامنت‌گذاری سرویس وبلاگ‌نویسی محبوب بلاگر، با وجود همه برتری‌های این سرویس، به صورت متناسب پیشرفت نکرده است. با  IntenseDebate و Disqus می‌توان، یک سیستم کامنت بهتر داشت.

به باور من سیستم کامنت‌گذاری اجتماعی که  IntenseDebate و Disqus شروع کرده‌اند، روز به روز فراگیرتر خواهد شد و وبلاگ‌های بیشتری از آن استفاده خواهند کرد. انتظار می‌رود بلاگر، وردپرس دات کام و وردپرس دات ارگ، مووبل تایپ و دیگر سیستم‌های وبلاگ‌نویسی محبوب، در آینده نزدیک به صورت پیش‌فرض از یک سیستم کامنت‌گذاری اجتماعی پشتیبانی کنند، سیستمی که در ان خوانندگان بتوانند با یک OpenID، کامنت بگذارند، از امکانات اجتماعی استفاده کنند و کامنت‌های خود را به صورت مجتمع در یک جا گردآوری کنند.

در کنار این تحول، به احتمال زیاد به زودی فیدخوان‌ها و در صدر آنها گوگل‌ریدر مجهز به فناوری‌ای خواهند شد که با آن هر خواننده فید می‌تواند به سادگی در محیط فیدخوان، کامنتی برای یک پست بنویسد و کامنتش به صورت خودکار وارد سیستم وبلاگ شود.

اما تا زمان رخ دادن این تحولات و با امکانات موجود هم، می‌توانیم نگاه جدیدی به مقوله کامنت داشته باشیم. من پیشنهاد می‌کنم اگر از علاقه‌مندان وب ۲/۰ هستید، عضو یکی از سایت‌های IntenseDebate یا Disqus شوید.

ارسال کامنت از گوگل ریدر به وبلاگ:
ارسال کامنت از گوگل ریدر به وبلاگ، یکی از آرزوهای من از روزی بوده که خبر راه افتادن گودر را وبلاگم نوشتم. در شرایط حاضر، این کار کمی دردسر دارد، اما گمان می‌کنم، اگر تجربه‌اش کنید، دیگر نمی‌توانید از این ویژگی صرف‌نظر کنید. خرید IntenseDebate از سوی اتوماتیک -شرکتی که پشت سر سیستم وبلاگ‌نویسی وردپرس است- این نوید را می‌دهد که شاهد تحولات جدی در زمینه کامنت باشیم.

الف- راهنمای ارسال کامنت از گوگل ریدر به وبلاگ برای خوانندگان وبلاگ:
۱- اگر وبلاگم را از طریق فید و با گوگل ریدر دنبال می‌کنید و اگر مروگرتان فایرفاکس است، به اینجا بروید و افزونه‌ای به نام IntenseDebate in Google Reader را نصب کنید. توجه داشته باشید که برای نصب افزونه، باید نخست ثبت‌نام کرده باشید و لاگین شده باشید.

۲- بعد از نصب افزونه، در قسمت زیر هر فید، گزینه کامنت ظاهر می‌شود:

۳- روی کامنت، ‌کلیک کنید:

همه کامنت‌های قبلی را می‌توانید ببینید و بخوانید و می‌توانید کامنت جدید هم بگذارید. کامنت شما وارد سیستم مدیریت وبلاگم می‌شود و بعد از تأیید شدن، نمایش داده خواهد شد.

۴- بهتر است عضو سایت IntenseDebate شوید.

ب- راهنمای فراهم کردن امکان ارسال کامنت از گوگل ریدر به وبلاگ برای صاحبان وبلاگ‌ها:
کار برای کسانی که دومین شخصی دارند و اصطلاحا وردپرس دات ارگی هستند، بسیار ساده است. آنها کافی است ، یک پلاگین وردپرس را نصب کنند.
این پلاگین کامنت‌ها را بین وبلاگ و اکانت IntenseDebate سینک می‌کند، یعنی هر کامنتی که وارد وبلاگ شود، وارد اکانت IntenseDebate می‌شود و هر کامنتی که از طریق IntenseDebate برای وبلاگ گذاشته شود، وارد سیستم وردپرس می‌شود.

خوشبختانه، شما به عنوان صاحب یک وبلاگ وردپرس دات ارگی می‌توانید همان سیستم کامنت وردپرس را در وبلاگتان حفظ کنید، بنابراین اگر عقیده دارید سرعت بارگزاری IntenseDebate کم است، یا اگر ظاهر قسمت کامنتینگ IntenseDebate را نمی‌پسندید، یا علاقه زیادی به سیستم کامنت پیش‌فرض وردپرس دارید، می‌توانید همان سیستم کامنت وردپرس را در خود وبلاگ داشته باشید و از این افزونه و سیستم IntenseDebate فقط برای گرفتن کامنت از گودر استفاده کنید.

۱- وارد IntenseDebate شوید،‌ثبت‌نام کنید و بعد روی Add blog کلیک کنید:

۲- آدرس وبلاگ خودتان را بنویسید و به مرحله بعد بروید:

۳- در اینجا اگر وردپرس دات ارگی باشید، به شما لینک دانلود افزونه داده خواهد شد،‌اگر در بلاگ‌اسپات وبلاگ می‌نویسید، می‌توانید سیستم کامنتینگ IntenseDebate را نصب کنید.

۴- مثل همه پلاگین‌های وردپرس، پلاگین را نصب کنید.

۵- در قسمت تنظیمات وردپرس، نام کاربری و پسورد IntenseDebate خودتان را بنویسید.

۶- پلاگین، کامنت‌های شما را با اکانت شما در IntenseDebate سینک می‌کند. باید قدری منتظر بمانید.

۷- در همین قسمت تنظیمات IntenseDebate، می‌توانید انتخاب کنید که سیستم IntenseDebate جانشین سیستم کامنتینگ وردپرس شود یا نه.

۸- از این به بعد خوانندگان فید شما می‌توانند، می‌توانند برای شما کامنت بگذارند!

آخرین عکس هر شخص قطعا می‌تواند خاطره‌های زیادی را زنده کند، به خصوص اگر شخص مورد نظر مشهور باشد یا عکس در موقعیت خاصی گرفته شده باشد:

۱- سال ۱۹۳۵: آخرین عکس وایلی پست و ویل راجرز: «وایلی پست» اولین خلبانی بود که به تنهایی به دور دنیا سفر کرد، «ویل راجرز» کمدین هم دوست خاص و صمیمی او بود. این عکس که در آن «پست» روی بال هواپیما مشخص است، کمی قبل از آخرین پرواز آنها از فرودگاهی در آلاسکا گرفته شده است. هواپیمای آزمایشی «لاکهید» آنها، به خاطر مشکل موتور، هنگام برخاستن از زمین، دچار مشکل شد و سقوط کرد. فرودگاهی که در آن این حادثه اتفاق افتاد، به نام این دو، تغییر نام پیدا کرد.

۲- سال ۲۰۰۵: آخرین عکس جان و جکی نیل: ۱۳ ژانویه سال ۲۰۰۵، جسدهای یک زوج کانادایی به نام جان و جکی نیل در سواحل تایلند، پیدا شد. آنها دو نفر از قربانیان بیشمار سونامی ۲۶ دسامبر ۲۰۰۴ بودند. هفته‌ها بعد یک مرد اهل سیاتل، یک دوریین آسیب‌دیده را پیدا کرد و دور انداخت، اما کارت حافظه‌اش را نگه داشت. بعد از بازیابی اطلاعات، عکس‌های این زوج در حال تفریح در ساحل تایلند پیدا شد، در میان عکس‌ها، عکس‌هایی هم پیدا شد که نزدیک شدن امواج بزرگ سونامی را به ساحل نشان می‌داد. نکته جالب ماجرا این بود که مرد سیاتلی، این زوج را از روی عکس‌های آنها که در سایت اشخاص گمشده منتشر شده بود، شناخت و با پسرهای نیل‌ها، که در ونکوور بودند تماس گرفت، شخصا به ونکوور رفت و آخرین عکس‌های پدر و مادرشان را تحویلشان داد.

۳- سال ۱۹۵۵: آخرین عکس آلبرت اینشتین: عکسی که در زیر می‌بینید، آخرین عکسی است که از اینشتین گرفته شده است. این عکس در مارس سال ۱۹۵۵ گرفته شده است. احتمالا محل گرفته شدن عکس، نزدیک خانه اینشتین در پرینستون است. یک ماه بعد یعنی دقیقا در ۱۷ آوریل سال ۱۹۵۵، اینشتین ۷۶ ساله در نتیجه خونریزی داخلی ناشی از پاره شدن آنوریسم آئورت، درگذشت.

ثانیه‌هایی بعد از مرگ اینشتین، مغز او بدون اجازه خانواده اش برداشته شد، به این امید که دانش آینده، بتواند علت هوشمندی اینشتین را کشف کند.

۴- سال ۱۹۶۲: آخرین عکس ماریلین مونرو: خیلی‌ها عقیده دارند که عکاس چهره‌های مشهور، جورج بریس، آخرین عکس مونرو را گرفته است. ولی در واقع عکاس مجله لایف یعنی الن گرانت، آخرین عکس را از مونرو گرفت. این عکس در تاریخ ۷ جولای سال ۱۹۶۲، هنگام مصاحبه با مونرو در خانه‌اش گرفته شد. در این مصاحبه مجموعا ۶ عکس از مونرو گرفته شد که یکی از آنها را در زیر می‌بینید. کمتر از یک ماه بعد مونرو به خاطر خودکشی با «باربیتورات» درگذشت، البته شک و تردیدهایی در مورد علت مرگ مونرو وجود دارد. مصاحبه‌ای که لایف با مونرو انجام داده بود، تنها دو روز قبل از مرگش، ‌در مجله چاپ شد.

۵- سال ۲۰۰۱: آخرین عکس بیل بیگارت: بیل بیگارت یک عکاس خبری بود که حوادث ۱۱ سپتامبر را بازتاب می‌داد. او به طرز تراژیکی بعد از سقوط دومین برج تجارت جهانی درگذشت. ۴ روز بعد جسد بیگارت، از میان آوار بیرون آورده شد. دوربین‌هایی که همراه بیگارت بود به همسرش داده شد. همسر او، دوربین‌ها را به یک دوست صمیمی بیگارت داد، فیلم‌ها در دو دوربین بیگارت سالم نمانده بودند، اما با وجود اینکه دوریبن دیجیتال پوشیده شده از خاکستر بیگارت سالم باقی نمانده بود و لنزهایش خراب شده بود، کارت فلش دوربین دست‌نخورده باقی مانده بود. ۱۵۰ عکس در فلش کارت، پیدا شد. در میان این عکس‌ها، عکسی بود که در ساعت ۱۰:۲۸ و ۲۴ ثانیه، یعنی کمی قبل از سقوط دومین برح تجارت جهانی در ساعت ۱۰:۳۰ دقیقه گرفته شده بود.

۶- سال ۱۹۹۷: آخرین عکس دیانا: این عکس‌، سال قبل، هنگامی که تحقیقات تازه‌ای جهت پیدا کردن علت مرگ دیانا شروع شد، منتشر شد. این عکس آخرین عکسی است که از دیانا گرفته شده است. با وجود اینکه در این عکس فقط قسمتی از موهای دایانا پیداست، اما نشریات رقابت سختی را بر سر اینکه کدامشان برای اولین بار این عکس را چاپ کنند، شروع کردند. درواقع عکس‌هایی نظیر همین عکس، باعث مرگ دیانا شدند.

این عکس در ساعت ۱۲:۲۰ صبح روز ۳۱ اگوست سال ۱۹۹۷ گرفته شده است. در صندلی‌های جلو، راننده هتل و محافظ «دودی فاید» نشته‌اند و در صندلی‌های عقب پرنسس دیانا و دودی فاید قرار دارند. ثانیه‌هایی بعد از گرفته شدن این عکس، مرسدس آنها با سرعت ۱۰۵ کیلومتر در ساعت وارد یک مسیر زیرگذر شد، راننده کنترل ماشین را از دست داد و با یکی از ستون‌های زیرگذر تصادف کرد.

در حالی که سرنشینان اتوموبیل، به سختی مجروح شده بودند، عکاسان همچنان به عکس‌برداری از آنها ادامه می‌داند، هنگامی که تیم اورژانس، عکاسان را دور می‌کرد، دیانا که هنوز زنده بود، نجوا می‌کرد : «تنهایم بگذارید.»

فاید بعد از تصادف بلافاصله مرد و دیانا ساعاتی بعد در بیمارستان درگذشت.

۷- سال ۱۹۷۷: آخرین عکس الویس پریسلی: این عکس، آخرین عکس موجود از پریسلی است که در صبح ۱۶ آگوست سال ۱۹۷۷ گرفته شده است. بعد از ظهر همین روز، نامزد پریسلی، پیکر بی‌جان او را در کف حمام پیدا کرد. گرچه پریسلی معتاد به داورهای آرامبخش بود، اما بعضی‌ها هم مرگ او را منتسب به واکنش آنافیلاکتیک او به داروی کدئینی می‌کنند که داندانپزشک پریسلی، یک روز قبل برای او تجویز کرده بود.

۸- سال ۱۹۴۵: آخرین عکس آدولف هیتلر: این عکس، آخرین عکسی است که از هیتلر گرفته شده است و در آن هیتلر دو روز قبل از مرگش در محوطه بیرون پناهگاه در حال بررسی خرابی‌های بمباران‌ها دیده می‌شود. دو روز بعد مردی که آلمان‌ و جهان را درگیر ۶ سال جنگ ویرانگر کرد، تصمیم گرفت به زندگی خود پایان بدهد، اما قبل از آن با معشوقه‌اش «اوا براون» ازدواج کرد و وصیت‌نامه‌اش را نوشت. در بعد از ظهر ۳۰ آوریل سال ۱۹۴۵ هیتلر و براون در اتاقشان خودکشی کردند، هیتلر با خوردن قرص سیانید و شلیک به سرش خودکشی کرد و براون فقط با خوردن سیانید.

۹- سال ۱۹۴۵: آخرین عکس ان فرانک: «ان فرانک»، یک دختر یهودی بود که انتشار خاطراتش از دوره‌ای که از ترس نیروهای نازی، به همراه خانواده‌اش پنهان شده بود، او را مشهور کرد.

این عکس آخرین عکسی است که از ان فرانک و خواهرش -مارگوت- موجود است. این عکس در نیمه سال ۱۹۴۲ گرفته شده است. در انتهای همین سال، مارگوت به اردوگاه کار اجباری فرستاده شد. «ان» به همراه خانواده‌اش پنهان شدند، اما محل اختفای آنها کشف شد و آنها به اردوگاه فرستاده شدند. مدارک نشان می‌دهند که مارگوت به خاطر سقوط از تختخواب و به سبب ضعف شدید ناشی از زندگی در کمپ نازی‌ها در گذشت و چند روز بعد هم «ان» از دنیا رفت.

۱۰- سال ۱۸۶۵: آخرین عکس آبراهام لینکلن: شک و تردیدهایی در مورد اینکه کدام عکس، ‌واقعا آخرین عکس گرفته شده از لینکلن است، وجود دارد. با این همه، تصور می‌رود که این عکس، آخرین عکس گرفته شده از وی باشد. این عکس توسط عکاسی به نام «هنری ورن» گرفته شده است. یک ماه بعد از گرفته شدن این عکس، لینکلن برای دیدن نمایشی به تئاتر فورد رفت. در این زمان یک هنرپیشه شناخته شده به نام جان ویکس بوس John Wilkes Booth که جاسوس کنفدراسیون جنوب بود، پشت سر رئیس‌جمهور رفت و منظر ماند، نمایش وارد قسمت خنده‌دارش شود، به این امید که صدای بلند خنده تماشاگران، مانع از شنیده شدن صدای شلیک گلوله شود. وقتی صدای خنده بلند شد، «بوس» از اسلحه کالیبر ۴۴‌اش، به سر لینکلن شلیک کرد.

منبع

با جستجویی در اینترنت می‌توان، عکس‌های مشابه زیادی پیدا کرد. پیشنهاد می‌کنم شما هم با کمک جستجوگر گوگل یا اصلا حافظه خودتان آخرین عکس‌های شخصیت‌های مشهور ایرانی و خارجی را از اینترنت یا احیانا کتاب‌ها و نشریات پیدا کنید و برایم بفرستید (میل من alirezamajidi‌ در جی میل). عکس‌ها با ذکر نام ارسال‌کننده‌شان در قسمت دوم این پست، منتشر می‌شوند.