هر سال هیئت داوران پرینستون، از میان هزاران عکسی که دانشجویان در طی پژوهش‌های خود ثبت می‌کنند، بهترین‌ها را برمی‌گزینند.

در مسابقه کاملا روی همه باز است و دانشجویان و فارغ‌التحصیل‌ها و دانشجویان مقطع دکتری می‌توانند آثار خود را در همه زمینه‌های از زیست‌شناسی تا معماری و علوم کامپیوتر، شرکت بدهند.

در این پست ده عکس از میان عکس‌های برگزیده را با هم مرور می‌کنیم:

۱- شرق به غرب، غرب به شرق، عکسی از مارتین جوکر

آیا تا به حال تصور کرده‌اید که اگر بشود کلیه بادهای روی زمین را مجسم کرد، چه شکلی می‌شوند. در این عکس الگوی بادهای پرسرعتی که از غرب به شرق می‌وزند با رنگ آبی و بادهایی که از شرق به غرب حرکت می‌کنند و همچنین بادهای قطبی با رنگ سرخ مشخص هستند.

۲- کبالت آبی، عکسی از جیسون کریزان

کریزان عضو یک گروه پژوهشی است که روی تولید مواد جدید کار می‌کند. در این عکس اکسید کبالت را می‌بینید که روی یک سطح شیشه‌ای در حال گرم شدن است.

۳- ساکنان هزارتو، اثر چایا ورنر

در اینجا یک ماهی «گوبی» را روی مرجان‌های دریا می‌بینید، این ماهی‌ها آلگ‌ها را از روی سطح مرجان‌ها می‌زدایند.

۴- کرم‌های سی اینستاگرام! ، اثر مردیت رایت

عکاس این عکس، به شوخی اسم کرم‌های Caenorhabditis elegans را سی اینستاگرام گذاشت!

داستان از این قرار است که او این عکس را با گوشی هوشمند خود و با گذاشتن دوربین آن روی لنز میکروسکوپ گرفت.

در این عکس کرم‌های سی الگانس را می‌بینید روی یک سطح پوشیده شده با آگار که در آن باکتری‌های ای کولای کشت داده شده‌اند، می‌بینید.

گاهی وقتی که این کرم‌ها همه باکتری‌ها را مصرف می‌کنند، آنها به هم به صورتی که در عکس می‌بینید، می‌چسبند.

۵- رنگین‌کمان ویروسی، اثر جس بروکس، استپان انگل و لین انکوییست

از سلول‌های پوششی باقت کلیه نوعی میمون آفریقایی برای تهیه یک محیط کشت سلولی استفاده می‌شود، در این عکس این محیط آلوده به نوعی ویروس هرپس شده است که باعث شده است این سلول‌ها پروتئین‌های خاصی را بروز بدهند که باعث ایجاد رنگ‌های فلورسان زیبایی شده است.

۶- درخت غان، اثر مایکل کوسک

چرا چوب به سادگی نمی‌پوسد؟ بیشتر به خاطر ساختار سلولی بسیار متراکم آن.

الکوهایی که در این عکس دیده می‌شوند، مجاری‌ای هستند که از طریق آنها آب و مواد مغذی به سلول‌ها می‌رسند.

۷- مهندسی شکلات، اثر الکس جوردن، زیگفرید آدریانسنس و الکس کیلیان

باورتان می‌شود حجم زیبایی که در این عکس می‌بینید، کاملا از شکلات ساخته شده باشد. آدم یاد «کارخانه شکلات‌سازی» ویلی ونکا می‌افتد.

این ساختار شکلاتی توسط دانشجویان معماری و مهندسی با هدف آشنا کردن عموم مردم با فرایند طراحی و امکان استفاده از مواد عجیب و غریب در این روند ساخته شده است.

این بنای شکلاتی می‌تواند ۲۴ برابر وزن خود را تحمل کند.

۸- هرم نور، اثر سما برکیتن

در دانش کامپیوتر، چند راه برای ایجاد یک مدل سه‌بعدی از اشیا وجود دارد. یکی از راه‌ها photometric stereo نام دارد که در آن با ترکیب چند عکس که در هر یک از آنها نور از جهت خاصی به شیء می‌تابد، یک عکس سه‌بعدی درست می‌شود.

در اینجا ما یک عکس سه‌بعدی از یک هرم شیشه‌ای را می‌بینیم. به جهت اینکه الگوریتم، به صورت پیش‌فرض سطوح را شفاف و بازتاب‌دهنده نور در نظر نگرفته بود، عکس واضح نیست و سایه‌های و نقط درخشانی دارد که همین باعث شده، عکس زیبایی هنری خاصی پیدا کند.

۹- گرداب نور، اثر مایکل آ نامیاس و پاول آر پروکنال

با هدف افزایش سرعت ارتباطات جهانی، نامیاس و پرونکال، یک شبکه عصبی مصنوعی را طراحی کرده‌اند.

۱۰- بازسازی چهره، اثر اوهاد فراید

این عکس نشان می‌دهد که چگونه از فریم‌های مختلف ویدئویی که در آن تصویر یک فرد کاملا محو شده است، می‌توان اطلاعاتی بیرون کشید که با کنار هم گذاشتن آنها چهره تقریبی شخص هویدا شود!

بقیه عکس‌ها را در اینجا ببینید.

مجله یک پزشک را در فلیپ‌بورد دنبال کنید! (1220 مشترک و 38187 بار ورق خوردن تا امروز!)

سفارش درج آگهی در یک پزشک

برنامه‌ام این بود که برای این بخش اسپانسری پیدا کنم، اما گویا کسی به محبوبیت پست‌های فرهنگی اعتمادی ندارد، بنابراین با توفیقی اجباری و وارسته از تجاری شدن، با سبکی وارسته‌تر می‌توانم با فراغ بال آن طور که دلم می‌خواهد، کتاب معرفی کنم.

اما به عنوان مقدمه می‌خواستم از زاویه دیگری به رکورد بازار کتاب نگاه کنم و این بار از ناشران و مترجمان و نویسندگان و توزیع‌کنندگان کتاب گلایه کنم که در بخش «تبلیغ» و رسانه‌ای کردن کتاب‌ها به خوبی نقش را ایفا نمی‌کنند.

به عنوان کسی که همیشه اخبار تازه‌های کتاب را دنبال می‌کنم، خیلی جسته و گریخته متوجه تازه‌های نشر می‌شوم، سایت‌های فروش کتاب آنلاین فاقد توضیحی خاصی برای معرفی کتاب‌ها هستند، به جز چند انتشاراتی بقیه سایت قابل اعتنایی ندارند و حتی خود کتاب‌ها هم فاقد مقدمه‌ای هستند که در آن در مورد کتاب، زندگینامه نویسنده و حال و هوای کتاب‌ توضیح داده شده باشد.

من مدتی است که بسیاری از کتاب‌هایم را به صورت آنلاین می‌خرم، و باید بگویم در بسیاری از موارد با چاشنی شانس و اقبال است که کتاب‌های خوب را پیدا می‌کنم.

به گمانم در شرایطی که می‌شود برای رکود بازار کتاب هزار دلیل آورد، شایسته نیست که از کارهایی که می‌شود دست‌کم برای خاموش نشدن شمع لرزان کتاب در تندباد روزگار انجام داد، خودداری کرد.

یکی از این کارها راه انداختن سایت‌ها و وبلاگ‌های پربار معرفی کتاب توسط نویسندگان، مترجمان و ناشران و تغییراتی در سایت‌های فروش کتاب است. همین کار ممکن است شمارگان چاپ کتاب‌ها را از چندصد نسخه کنونی به عدد امیدوارکننده‌تری سوق دهد.

می‌دانید گاهی به چه چیز فکر می‌کنم؟! اینکه به نظر می‌رسد جز نویسنده و مترجم، گاهی هیچ کس دیگری، حتی آن منتقدی که کتاب را در روزنامه معرفی می‌کند، کتاب را نمی‌خواهند و حتی ورق هم نمی‌زند! که اگر جز این بود، شاهد نقدها و معرفی‌های شورانگیزتر و درج بریده‌هایی از کتاب بودیم که شوق همگانی برای کتاب را برمی‌انگیختند.

در این میان ما وبلاگ‌نویس‌ها ما مقصریم، جامعه ما در حال حاضر بیشتر به روح نیاز دارد و القای ارزش، و درست در این شرایط نمی‌دانم ما چطور به خود اجازه می‌دهیم که مدام ذوق‌کنان از گجت‌هایی بنویسیم که تهیه‌شان حتی برای خود ما گاهی دور از دسترس می‌نماید.

اشتباه نکنید، نوشتن از فناوری کاری ارزشمند است، اما سکوت و ننوشتن از زندگی و روزمره‌ها و آنچه که می‌تواند ایجادکننده تغییر در متن جامعه باشد، اشتباه است.

پست‌های فرهنگی و متفاوت خواننده ندارند و بازدیدکننده نمی‌آورند؟ درست است!

حقیقت آن است که ما آنقدر به خواندن (بهتر است بگویم اسکن کردن سریع) مطالب پوسته‌ای در سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی عادت کرده‌ایم که تو گویی تبدیل به ذائقه‌ای «فست فود» پسند شده‌ایم، بنابراین گاهی کسی از ما دعوت کند که در رستورانی شیک با آداب خاص، غذایی صرف کنیم، از تغییر شرایط هراس پیدا می‌کنیم و محیط را بسیار پرتکلف می‌بینیم.

بیایید بیشتر از زندگی، موسیقی، روح و خودمان بنویسیم!

کتابی که امروز به شما معرفی می‌کنم، کتابی است نوشته گائو شین جیان به نام قلاب ماهیگیری پدربزرگ.

اعتراف می‌کنم که استقابل نسبی از این کتاب در نمایشگاه کتاب تهران، من را به این شک انداخت که نکند با کتابی سطحی روبرو هستیم، چه کنم، گاهی خیلی بدگمان می‌شوم، اما این طور نیست، کتاب داستان‌های کوتاه زیبا و ساده‌ای دارد.

کتاب، حجم کمی دارد و بیشتر از ۱۵۲ ندارد و به تناسب بهای آن هم اندک (هفت هزار تومان) است، کتاب را نشر روزگار با ترجمه امیرحسین اکبری شالچی منتشر کرده است. البته ترجمه دیگری از کتاب را هم نشر آموت منتشر کرده است با عنوان خرید قلاب ماهیگیری برای پدربزرگ، مترجم آن کتاب مهسا ملک‌مرزبان است، کتاب نشر آموت را ندارم و بنابراین نمی‌توانم مقایسه‌ای بین صحت و روانی دو ترجمه انجام بدهم.

کتاب متشکل از ۱۰ داستان کوتاه است، بنابراین مناسب کسانی است که وقت زیادی برای خواندن کتاب‌های طولانی ندارند. (کتاب اصلی شش داستان دارد و گویا مترجم داستان‌هایی کوتاه از کتاب‌های دیگر را افزوده است، کتاب نشر آموت درست همان شش داستان کتاب اصلی را دارد.)

داستان اول کتاب «رفیق» نام دارد که گفتگوی دو دوست است که پس از سیزده سال دوباره یکدیگر را می‌بینند، آنها با سرخوردگی در مورد تجارب غمبارشان با هم صحبت می‌کنند.

- «در این سال‌هایی که گذشت، باز چیزی نوشتی؟»

چه باید بگویم؟ می‌گویم: «نوشتن … در آن زمان می‌خواستم با پای خود سر به کوه بگذارم، تا زندگی‌ام در مدرسه به باد نرود. می‌خواستم جای کوچک و آرامی پیدا کنم تا بتوانم تجربیات و احساسات روزگارمان را روی کاغذ بیاورم. اما نتوانستم چیز خوبی بنویسم. یک کوه کاغذ سیاه به وجود آمد که خودم هم از آن خوشم نیامد.»

- چرا دوباره سعی نکردی چنین کاری بکنی؟

- چون نمی‌دانستم این نوشتن‌ها راه به کجا می‌برد.

- می‌فهمم. تحمل تنهایی از هر کاری دشوارتر است. تیرباران یک دم بیش نیست، اما تنهایی روز تا روز ادامه می‌یابد، سال تا سال. غلبه بر تنهایی کار ساده‌ای نیست. پس از آن، هنگامی که کمتر مرا می‌پاییند، راه می‌افتادم و ده مایل را پست سر می‌گذاشتم و خود را به دهکده می‌رساندم یا در حمام‌های بزرگ، خود را این طرف و آن طرف می‌زدم تا گفتگوهای دیگران را بشنوم. چون هیچ کسی نبود که با او حرف بزنم.

- هوم ..، تو باید کتابش را می‌نوشتی، اینها تجربه‌های نسل ماست.

- پس از آن رویداد ناگهانی تیانانمن، یک شب همه‌اش را سوزاندم.

- چه حیف شد، چفدر بود؟

- تقریبا ۸۰۰ صفحه، در پایان بخش آخرش نوشته بودم : قهرمان که زمانی دراز کوهنوردی کرده بود، خسته و کوفته به پلاژی کوچک و نی‌ای تکیه داد، خودش را روی زمین انداخت. به اطراف نگاه کرد، هیچ پرنده‌ای نمی‌خواند، صدای هیچ حشره‌ای درنمی‌امد، ساکت و آرام بود. هیچ چیزی نبود مگر آسمانی بسیار صاف که از میان دو قله دیده می‌شد. میان دو قله خارزاری پیدا شده بود، هیچ راهی قابل عبور نبود. اما فکر کرد که اگر کمی سعی کند، می‌تواند خود را بالای صخره‌های برهنه بکشاند و به جایی برساند که آسمان بی‌گمان روشن‌تر و شفاف‌تر است.

- عالی است. چه تصورات زیبایی. باید یک بار دیگر این رمان را بنویسی.

با ناآرامی اتاق را بالا پایین می‌کنی، جلوی پنجره می‌روی و بخار شبشه را پاک می‌کنی. با چشمانی که سرخوردگی در آن موج می‌زند، به بیرون خیره می‌شوی.

می‌گویم: از او هم خواهم نوشت. این فقط آخرش بود.

برف می‌آید. پنجره را باز می‌کنی و جوری این را می‌گویی که انگار هیچ حرف مرا نشنیده باشی.

بخار درون اتاق، با مکثی، جلوی پنجره حلقه می‌زند. انگار نمی‌خواهد بیرون برود.

می‌گویی: بیا بیرون برویم.

بیرون، در خیابان، هیچ بادی نمی‌وزد، چکمه‌های چرمی سنگینت روی برف پانخورده‌ای که همین الان روی خیابان نشسته فرومی‌رود. من به تو می‌رسم و کنارت از همان راهی می‌گذرم که هر روز با هم از آن به دبستان و بعدا به دبیرستان می‌رفتیم.

- زندگی خنده‌دار است، نه؟ ناگهان می‌ایستی و بی آنکه هیچ لبخندی بر لب داشته باشی، به من خیره می‌شوی.

- معلوم است، تو بالاخره داستان زندگی‌ات را روی صفحه خیابان خواندی.

- لعنت بر … پیش از آنکه دشنام بدهی، لبخند بر چهره‌های هر دوی ما می‌نشیند، از ته گلو خنده سر می‌دهیم، چنان بلند که مردم با تعجب به ما خیره می‌شوند.

گائو شین جیان متولد سال ۱۹۴۰ است، او یک رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس و منتقد ادبی است و در سال ۲۰۰۰ برنده جایزه نوبل ادبیات شده است.

خرید آنلاین کتاب

مجله یک پزشک را در فلیپ‌بورد دنبال کنید! (1220 مشترک و 38187 بار ورق خوردن تا امروز!)

سفارش درج آگهی در یک پزشک

اتوبوس نگه می‌دارد. مسافری می‌خواهد سوار شود. نگاه سریعی به تمام صندلی‌های پر می‌اندازم. کوله‌ی من باید جای‌ش را به مسافر تازه بدهد. مسافر به ردیف من رسیده و من انتخابی جز برداشتن کوله‌ام و آویختنش به پشتی صندلی مقابل ندارم. در حین کار نگاهی سریع به همسفر تازه‌وارد می‌اندازم. تیپ و لباس راحت و کتان‌ش دلپذیر است. مرد، بخاطر موهای کوتاه سرتاسر سپیدش، بزرگ‌تر از سن تقویمی‌اش نشان می‌دهد. استخوان‌های گونه‌اش کمی برجسته است و چشم‌هایی مهربان و نگاهی عمیق و اندوهگین دارد. برخلاف موهایش، سبیلش مشکی است. پیراهن کتان سه‌دکمه به‌رنگ سبز سیر دارد که حاشیه‌ی یقه‌ی پاکستانی و آستین‌های بلند بی‌دکمه‌اش پارچه‌ی مشکی کتان نازک دوخته‌شده. جنس جلیقه‌اش هم گمانم از همان پارچه‌ی حاشیه‌دوزی پیراهنش است. کیفی ساده و خورجین مانند دارد که تا حد دفرمه نشدن شکلش، پر از کتاب شده و یک‌وری روی شانه‌اش انداخته. شلوار کتان کرم‌روشن و کفش کتانی مشکی.

-سلام.

با لبخندی محجوبانه، پاسخش را می‌دهم و می‌نشیند.

خیلی ناگهانی چیزی را که در ذهن دارم با صدای بلند بیان می‌کنم: «ناراحت نمی‌شید اگه موسیقی گوش کنم؟ هندزفری‌م رو همراهم نیاوردم!»

- راحت باشید!

از خودم تعجب می‌کنم، سال‌هاست با اتوبوس مسافرت می‌کنم و تا به‌حال کلمه‌ای با بغل‌دستی‌م حرف نزدم. مرد، کتابی از کیف‌ش در می‌آورد. از این کتاب‌های با ورقه‌ی زرد شده که بوی سال‌های سال قبل را می‌دهد. تصمیم می‌گیرم مؤدب باشم و خودم را برای فضولی در اسم کتاب نکُشم. «سقف» فرهاد را گذاشته‌ام. «سقفی که تن‌پوشِ هراسِ ما باشه…» با فرهاد زمزمه می‌کنم و سعی می‌کنم با لحن خود او بخوانم. «تو فکر یک سقفم» پایانی را که می‌خواند، متوجه می‌شوم مرد بیش‌تر حواس‌ش به فرهاد است تا کتابش. می‌پرسم: «شما هم فرهاد گوش می‌دید؟» و در تعجب‌م که چه مرگ‌م است که نمی‌توانم صحبت با یک مسافر غریبه را قطع کنم! مرد، از این‌که فهمیده متوجه حس‌ش به ترانه شده‌ام، آشکارا خجالت کشیده و بلافاصله خودش را مشغول کتاب می‌کند. با لبخندی شرمگین، همان‌طور که کتاب می‌خواند جواب می‌دهد.

- بله، خب گاهی!

تأییدش، برخلاف چیزی که مغزم می‌گوید، مشتاق‌م می‌کند به توضیح دادن.

«می‌دونید؟ به نظر من فرهاد نظیر نداره. سوای کاراکتر معترض‌ش و بازه‌های زمانی اجرای ترانه‌های بزرگ‌ش، سبک خاص ادای بی‌نظیر واژه‌ها از هر جهت ازش یک خواننده‌ی متمایز می‌سازه. مگه می‌شه بگه «بوی گل محمدی» و بوی گلاب را حس نکنی؟ مگه می‌شه بخونه «شوق یک خیز بلند» و احساس نکنی ماهیچه‌های پات سرشار از میل پریدن و کش اومدن‌ه؟ وقتی می‌گه «یه پری می‌آد، ترسون و لرزون» پری کوچولوی خجالتی رو کنار اون چشمه‌ی زلال با یه درخت بید قشنگ کنارش، عیناً می‌شه دید. فرهاد، به هر کلمه‌ی ترانه‌اش شخصیتی رو می‌ده که اون کلمه باید داشته‌باشه.» به‌جایی نامعلوم خیره‌ام و بدون آن که بتوانم جلوی خودم را بگیرم دارم تمام احساس‌م را به خواننده‌ی محبوب‌م برای مسافری می‌گویم که مدت زیادی نیست دیدم‌ش، حتماً دارم حوصله‌اش را سر می‌برم. برای این‌که خودم را قانع کنم که ساکت شوم، نگاهی به او می‌اندازم. کتابش را بسته، سرش را پایین انداخته و با لبخندی محو گوش می‌دهد. لبخندش، نشانه‌ای از معذب بودن ندارد و صورتش را گرم‌تر کرده.

-  فکر نمی‌کردم هم‌سن‌های شما اصلاً یادشون هم باشه فرهاد رو!

پس علاقمند است. می‌توانم به پرچانگی ناخودآگاه‌م ادامه دهم. «اصلاً این‌طور نیست. من خیلی از هم‌سن و سال‌هام رو می‌شناسم که با ترانه‌های فرهاد زندگی می‌کنن. حرف‌های فرهاد، درد یک مقطع زمانی خاص نیست که نخ‌نما بشه.» از این‌که سرش را کمی بلند می‌کند، احساس راحتی بیشتری می‌کنم. «می‌دونید؟ من کمی بیش‌تر از یک ماه قبل، شرایط تحصیلی خیلی دشواری برام پیش اومد. پروپوزال‌م جواب نمی‌داد و متأسفانه اختلافاتی بود که مجبورم می‌کرد آزمایشگاهم رو عوض کنم. اون آخر هفته، به‌شدت غمگین بودم و مدام به کارهای فرهاد گوش می‌دادم، اما این‌بار فرهاد هم نمی‌تونست با ترانه‌های بزرگ‌ش از اندوه‌م کم کنه. تا این‌که یه آهنگ کمتر معروف‌ش، تمام امید و شجاعتی رو که نیاز داشتم، بهم داد. ترانه‌ی «سفر».» از گوشی‌ام پیدایش می‌کنم. و فرهاد آن ترانه‌ی نجات‌بخش را می‌خواند:

پا در زنجیر پرواز می‌کنم

با غم‌های درون اوج می گیرم

با شکست‌هایم به پیش می‌تازم

با اشک‌هایم سفر می‌کنم

دارم ترانه را زمزمه می‌کنم. مرد هم. وقتی دوباره این بند را تکرار می‌کند، بلندتر می‌خوانیمش. با…ااا اشک‌هایم سفـــــــــــــر می‌ی‌ی‌کنممم. لبخند می‌زنم و فکر می‌کنم که این مرد را سال‌هاست می‌شناسم. خیلی آشناتر از یک مسافر. «می‌دونید؟ من به وجود نشانه‌ها اعتقاد دارم. سال‌ها بود ترانه‌های فرهاد رو گوش می‌دادم، اما هیچ‌کدوم به اندازه‌ی این کلمات، در لحظاتی که واقعاً نیاز داشتم، بهم شجاعت نداد. اون‌روز، قدم می‌زدم و بارها و بارها این ترانه رو گوش دادم. تا متوجه شدم شب شده. اون‌وقت بود که تصمیم گرفتم به «نشانه»‌ی فرهاد عمل کنم. بهترین تصمیم رو گرفتم. آزمایشگاهم رو عوض کردم و کارم بلافاصله جواب داد. من آرامش‌م رو به فرهاد مدیون‌م. به صداقت و قطعیت‌ش در این ترانه.» احساس می‌کنم باید برای پرسش پرمحبت در نگاهش، تأکیدی روی حرف‌هایم بیاورم. «واقعاً، این حسی هست که به فرهاد دارم. من بیشتر از خاطرات ترانه‌های خوب، به فرهاد مدیون‌م. بزرگ‌تر از همه‌ی این خاطرات دوست‌ش دارم!» لبخند می‌زنم و ساکت می‌مانم. احساس می‌کنم حرف‌هایم را به کسی گفته‌ام، که باید. سرم را تکیه می‌دهم به پشتی صندلی‌ام و کوله را در بغلم محکم‌تر می‌گیرم. به درختان مسیر نگاه می‌کنم. نارنجی، سرخ، آبی، صورتی. چشمانم را می‌بندم.

چشم که باز می‌کنم، مسافر بغل‌دستی پیاده شده و کتاب و کاغذی کوچک و تاکرده روی عنوان کتاب، جای‌ش است. غروب دل‌انگیزی است و جاده‌ی قشنگ، انگار قرار است تا ابد ادامه یابد. فکر می‌کنم چقدر بامحبت است که کتاب‌ش را برای من گذاشته. بالاخره این فضولی که کتاب چه بوده، مرا نمی‌کشد! نسیم کمی کاغذ تاکرده‌ی روی کتاب را تکان می‌دهد. برش می‌دارم. فقط دو کلمه، دو کلمه که فلج‌م می‌کند:

متشکرم… (و کمی پایین‌تر) فرهاد.

من تمام مدت، کنار فرهاد مهراد نشسته‌بودم. باید به راننده بگویم نگه دارد، نه… قبل‌ش باید بپرسم مسافر عزیز و ساکت را کجا پیاده کرده، باید به فرهاد برسم. باید بگویم که او، باز هم برای‌م بیش از همه‌ی این‌ها بود که گفتم…

بیدار می‌شوم. ۵ صبح است. ساعتی که همیشه بیدار می‌شوم. با خودم می‌گویم من فرهاد را دیدم، خودِ خودِ فرهاد. مبهوت‌م، شادم، غمگین‌م، گریه‌ام گرفته.

آدم‌های زیادی در زندگی شناخته‌ام که پیش از آن‌که فرصتی دست دهد تا ببینم‌شان، یا به دورها رفته‌اند، یا اصلاً ساکن آن دورهایند و یا به دنیایی دیگر رسیده‌اند. فرهاد مهراد، یکی از آن خیل برای من است. کسی که روی نگاه و احساس و خاطرات من تأثیری بزرگ گذاشته. جز موسیقی اصیل ایرانی، تنها صدای او بود که اشک‌م را جاری می‌کرد و واقعاً، در لحظه‌ای که نیاز داشتم، ترانه‌اش راه بهتر را نشانم داد.

آدم‌های زیادی هستند که دوست‌شان دارم، و آن‌ها نمی‌دانند. آدم‌هایی که برای تمام خوب بودن‌شان، می‌شود آرزو کرد که روزی دیدشان، محکم در آغوششان گرفت و گفت: برای همه‌چیز ممنون! فرهاد مهراد یکی از آن‌هاست برای من. اما این‌بار من افسوس نمی‌خورم که هرگز او را نخواهم دید. می‌دانید؟ من با فرهاد در یک روز بهاری همسفر شدم. هم‌دیگر را دیدیم. واقعاً!

پ‌ن: از برخی از کامنت‌ها برمی‌آید که هذف نوشته، برای شماری از عزیزان روشن نشده‌است. آن‌چه که بیان شده، خوابی‌ است که شب شنبه دیده‌ام، و در ابتدای بخش نهایی نوشته که توضیح داده‌ام «بیدار می‌شوم…» معلوم می‌شود که این پست، یک خواب‌نوشته است. مسلماً نویسنده از آن‌که بیش از یک دهه از فوت خواننده‌ی محبوب‌ش می‌گذرد، اطلاع دارد.

مجله یک پزشک را در فلیپ‌بورد دنبال کنید! (1220 مشترک و 38187 بار ورق خوردن تا امروز!)

سفارش درج آگهی در یک پزشک

ما هر روز ساعاتی پشت کامپیوتر در خانه‌هامان می‌نشینیم و وب‌گردی می‌کنیم، در این حین شخصا برای ما پیش می‌آید که فکرها و ایده‌هایی به ذهنمان می‌آید، یا اینکه با خودمان می‌گوییم که اگر بیرون رفتم یادم باشد حتما فلان چیز را بخرم با حتما به فلان دوستم سر بزنم.
در حین وب‌گردی ما عکس‌های جالبی می‌بینیم که دوست داریم وارد گوشی‌مان کنیم تا بعدا به دوستانمان نشان بدهیم، به همین ترتیب شاید دوست داشته باشیم که یک فایل کوچک موسیقی، فیلم یا PDF را بی‌دردسر داخل گوشی‌مان کنیم.

خب، راه‌های زیادی برای چنین نقل و انتقلاتی وجود دارد، ابتدایی‌ترین شیوه این است که با کابل فایل‌ها و اطلاعات را وارد گوشی کنیم یا همه آنها را به خودمان ایمیل بزنیم.

راه‌های مدرن‌تر هم استفاده از دراپ‌باکس یا استفاده از اپ‌هایی هستند که خواندن مطالب را در آینده ممکن می‌کنند.

اما به گمان من هیچ یک از این راه‌ها به اندازه کافی سرراست نیستند، پس چه چیز خوب است؟!

اپلیکیشنی که امکان فرستادن همه چیزهای ضروری را به صورت نوتیفیکیشن بدهد، این اپلیکیشن pushbullet نام دارد.

بعد از نصب این اپلیکیشن شما، شما باید:

۱- در گوشی یا تبلت اندرویدی خودتان اپ را باز کنید و از طریق حساب گوگل ثبت‌نام کنید.

۲- در سیستم دسکتاپ خودتان، وارد سایت pushbullet بشوید و همین کار بالا را انجام بدهید.

۳- بعد از این کار می‌توانید با ورود به سایت pushbullet یادداشت‌ها، آدرس‌ها، فایل‌ها، لیست‌ها و لینک‌های مورد نظرتان را به سرعت وارد کنید و لحظاتی بعد آنها را به صورت نوتیفیکیشن در گوشی خودتان ببینید.

خوبی مشاهده همه این چیزها به صورت نوتیفیکیشن این است که چیزی یادتان نمی‌رود، چون اغلب ما آنقدر فراموشکاریم که در شیوه‌های روتین دیگر مثلا یادمان می‌رود در دراپ‌باکس فایلی برای وارد کردن به گوشی داشتیم یا در اپلیکیشن یادآوری‌کننده کارهای ضروری، چیزی نوشته بودیم!

pushbullet خوشبختانه افزونه‌ای برای مرورگر کروم دارد که کار را خیلی ساده‌تر می‌کند.

یک چیز جالب دیگر این است که شما می‌توانید به افرادی که خودتان انتخاب می‌کنید، اجازه بدهید که برایتان نوتیفیکیشن بفرستند، برای این کار باید ایمیل آنها را وارد کنید. این ویژگی خیلی جالب است.

اپلیکیشن pushbullet را می‌توانید از گوگل پلی دانلود کنید.

اگر دسترسی به گوگل پلی ندارید، می‌توانید این اپ را از اینجا دانلود کنید و بعد از آن‌زیپ کردن، نصب کنید.

مجله یک پزشک را در فلیپ‌بورد دنبال کنید! (1220 مشترک و 38187 بار ورق خوردن تا امروز!)

سفارش درج آگهی در یک پزشک

آیا بهتر نیست که با استفاده از دانش، بازسازی عینی‌تری از چهره آنها داشته باشیم؟

در این پست با هم می‌بینیم که چطور مدل سه‌بعدی ۱۰ شخصیت مشهور تاریخ با استفاده از ترکیب دانش جنایی و بازسازی چهره، تاریخ و ذوق هنری ساخته شده است:

۱- ریچارد سوم

ریچارد سوم ( ۱۴۵۲ -  ۱۴۸۵)، پادشاه انگلستان، سلطنتی توأم با قتل و وحشت ایجاد کرد، وی برای رسیدن به تاج و تخت، برادرزاده‌های خود را که ملقب به «شاهزاده‌های برج» بودند را به قتل رساند. این شاهزاده‌ها تنها پسران ادوارد چهارم و در زمان مرگ پدرشان ۹ و ۱۲ ساله بودند. دوران حکومت ریچارد سوم کوتاه بود. او ۲۶ ماه سلطنت کرد و در ۳۲ سالگی  در نبرد بوسورث توسط هنری تیودور کشته شد.

ریچارد سوم را آخرین پادشاه بریتانیا در قرون وسطی می دانند. با مرگ او در جنگ سی ساله رزها، سلسله پلانتاجنت پس از ۳۳۱ سال منقرض شد و سلسله تودور به قدرت رسیدند.

در سال ۲۰۱۳ پژوهشگران دانشگاه لستر اسکلت ریچارد سوم را پس از حدود پانصد سال در زمین یک پارکینگ عمومی در شهر لستر که در گذشته کلیسای محل دفن این پادشاه بوده پیدا کردند.

داستان زندگی ریچارد سوم که که آخرین پادشاه از دودمان پلانتاجنت بود، موضوع نمایش‌نامه‌ای مشهور از ویلیام شکسپیر به نام ریچارد سوم شد. نمایش‌نامه ریچارد سوم، پُر شخصیت‌ترین نمایش از میان نمایش‌نامه‌های ویلیام شکسپیر است و ماجرای آن در اواخر سده شانزده میلادی بر اساس نحوه ظهور و سقوط شاه ریچارد سوم نوشته شده است.

بازسازی چهره او با استفاده از اسکلت او چهره ملایمی از او را به ذهن متبادر می‌کند و آدم باورش نمی‌شود که همین چهره یک آدمکش بی‌رحم باشد. بررسی اسکلت او نشان می‌دهد که او مبتلا به اسکولیوز (انحراف ستون مهره‌ها) بود، بنابراین گوژپشتی او که در تاریخ به آن اشاره شده بود، حقیقت داشت.

۲- توت آنخ آمون

در سال ۱۹۲۲ زمانی که هووارد کارتر و جورج هربرت، مقبره دست‌نخورده توت آنخ آمون را پیدا کردند، این موضوع مورد توجه زیاد جهانیان و رسانه‌ها قرار گرفت و علاقه همگانی به تاریخ مصر باستان ایجاد شد.

این بازسازی چهره او با استفاده از اسکن سه‌بعدی مومیایی اوست، توت آنخ آمون تنها ۱۹ سال عمر کرد، در بازسازی چهره می‌بینیم که جمجمه او تا حدی ناهنجاری داشته است که احتمالا به خاطر مشکلات ژنتیکی بوده است.

بررسی اسکلت او نشان می‌دهد که پای او شکسته بود و بنابراین حدس می‌زنند که علت مرگ او افتادن از اسب یا ارابه باشد.

۳- کوپرنیک

نیکلاس کوپرنیک که باور گردش خورشید به دور زمین را به چالش کشید در سال ۱۵۴۳ میلادی در ۷۰ سالگی درگذشت.

پیکر او به تازگی در یک کلیسای لهستانی پیدا شد و تطابق DNA جسد با مویی که در یکی از کتاب‌های او به جا مانده بود، نشان داد که حدس واقعا جسد کوپرنیک بوده است.

بازسازی چهره او نشان می‌دهد که او بینی شکسته و زخمی بالای چشم چپش داشته است.

کوپرنیک خیلی شبیه جیمز کرامول -هنرپیشه مشهور هالیوود و سریال‌ها تلویزیونی- است!

۴- باخ

پرتره باخ، آهنگ‌ساز معورف قرن هجدهم- در طول عمرش تنها یک بار کشیده شد. اما بازسازی چهره او که با استفاده از قالب برنزی اسکلت انجام شده، تأییدکننده گردن کلفت و چهره عبوس اوست.

۵- شکسپیر

ما خیلی چیزها را در مورد شکسپیر نمی‌دانیم، از رنگ موها گرفته تا سوگیری جنسی‌اش را! حتی خیلی‌ها شک دارند که واقعا آثاری که او به نسبت داده می‌شود، نوشته خود او باشد!

علاوه بر مصر باستان در اروپا در قرن هفدهم مرسوم بود که قالبی از موم یا گچ از روی صورت فرد درگذشته درست شود.

بازسازی چهره شکسپیر با استفاده از «ماسک مرگ» او نشاندهنده مردی غمگینی است که از سرطان رنج می‌برده است.

۶- دانته

دانته آلیگیری (زادهٔ فلورانس در سال ۱۲۶۵ و درگذشتهٔ راونا در سپتامبر ۱۳۲۱ میلادی) شاعر اهل ایتالیا بوده‌است. وی در سیاست زادگاه خود عاملی موثر بود. نوشته‌های دانته در ادبیات ایتالیا و سراسر اروپا موثر افتاده‌است.

دانته در دوران زندگی خود دست به انتشار کتاب‌های متعددی زد که معروف‌ترین آن‌ها «کمدی الهی». «زندگانی نو»، «ضیافت»، «سلطنت»، و «آهنگ‌ها» است. کتاب «کمدی الهی» در سه بخش نگاشته شده‌است: دوزخ، برزخ و بهشت.

پس از مرگش اهالی فلورانس داد و فریاد به راه انداختند که جسد شاعر و نابغه بزرگ خود را پس بگیرند اما راونایی‌ها زیر بار نرفتند و این بار فلورانسی‌ها لشکرآرایی کردند تا «خاک راونا را به توبره بکشند» و جسد دانته را پس بگیرند. اما این بار «برادران کهتر» راونا دست به حیله زدند و فلورانسیان را فریب دادند و جسد بزرگترین میهمان شهر خود را در خاک خویش نگه داشتند. امروز آرامگاه دانته در شهر راوناست.

وصف چهره او، تصور آدم بسیار زشتی را به دست می‌داد، مردی با چانه نوک تیز، چشم‌های کوچک و بینی منقاری بزرگ!

اما در سال ۱۹۲۱، تنها باری که اسکلت او خارج شد، اندازه‌گیری‌هایی از جمجمه او انجام شد. بازسازی چهره او با استفاده از این اندازه‌گیری‌ها نشان می‌دهد که آنقدرها هم زشت نبوده و در وصف چانه و چشم‌ها و بینی‌اش غلو شده بود!

۷- آنری چهارم

آنری چهارم ( ۱۵۵۳ -  ۱۶۱۰) نخستین پادشاه از دودمان بوربون بود که از ۱۵۸۹ تا هنگام مرگ بر فرانسه فرمان راند. او یکی از محبوب‌ترین شاهان فرانسه بود و در دوره او آزادی مذهب حاکم بود، تقریبا همه با او خوب بودند، جز کلیسای کاتولیک.

او جمجمه او بعد از انقلاب فرانسه، گم شد، تا اینکه در سال ۲۰۱۰،  یک روزنامه‌نگار فرانسوی مجددا سر او را در دارایی‌هایی یک جمع‌کننده بازنشسته مالیات پیدا کرد.

۸- خواهر کلئوپاترا

گفته می‌شود کلئوپاترا -ملکهٔ مصر از ۵۱ تا ۳۰ پیش از میلاد- زیبایی فوق‌العاده‌ای داشته است و اگر اینگونه نبود او چگونه می‌توانست دل از سزار و مارک آنتونی ببرد؟

اما او از خواهر ناتنی خود -آریسون چهارم- متنفر بود، تا حدی که او را از معبد آرتمیس بیرون کشید و به قتل رساند.

پژوهشگران ادعا می‌کنند که مقبره آرسیون را یافته‌اند، بازسازی چهره او نشاندهنده یک نوجوان با ظاهر آفریقایی- اروپایی است.

۹- بابا نوئل

بابا نوئل اشاره به نام یکی از کشیشان مسیحی به نام سن نیکولاس دارد که در قرن چهارم میلادی می‌زیست و از اهالی بیزانس و منطقه آناتولی در ترکیه فعلی بوده‌است. وی به خاطر کمک و دادن هدیه به فقرا شهرت داشت. جسد سنت نیکلا (نیکلاس) اکنون در کشور ترکیه در منطقه Demre (سواحل دریایی مدیترانه) مدفون است. دانشمندان در سال ۲۰۰۳ موفق به باز سازی صورت وی از روی استخوانها شدند و با کمال تعجب دریافتند که بابا نوئل واقعی رنگین پوست (پوستی به رنگ قهو ای روشن) بوده‌ است.

او پیکری کوچک و سری بزرگ داشت، چانه‌اش مربعی بود و عضلات گردنش قوی بود و بینی‌اش شکسته بود.

۱۰- نفرتیتی

نفرتیتی همسر فرعون مصر، آخناتون بود . او و همسرش به خاطر یکتاپرستی و تبدیل دین در تاریخ فراعنه پرآوازه هستند. نفرتیتی همچنین در تاریخ مصر به خاطر زیباییش شناخته شده‌است.

تندیس نفرتیتی، در موزه مصرشناسی برلین نگاه‌داری می‌شود. در مارس ۲۰۰۹ با سی‌تی‌اسکن این تندیس مشخص شد که یک مجسمه دیگر در داخل آن قرار دارد که چهره نفرتیتی را به گونه‌ای متفاوت، با جزئیات بیشتر و با زیبایی کمتری تجسم کرده ‌است.

اما در مورد چهره واقعی او چه می‌توان گفت؟

باستانشناسی به نام خوآن فلچر، باور دارد که مومیایی‌ای یافته است که به احتمال زیاد مومیایی نفرتیتی است. برای بازسازی صورت، او به دو متخصص چرم‌شناسی برتانیایی مأموریت داد، منتها به آنها نگفت که در حال بازسازی چهره چه کسی هستند، نتیجه کار آنها زن زیبایی را می‌نمایاند با گردن دراز، استخوان‌های گونه برجسته و لب‌های درشت.

منبع

مجله یک پزشک را در فلیپ‌بورد دنبال کنید! (1220 مشترک و 38187 بار ورق خوردن تا امروز!)

سفارش درج آگهی در یک پزشک

شما نیز مانند هر شهرنشین دیگری به خوبی می‌دانید که تنها چیز ثابت در شهرها تغییر است! ساختمان‌ها از خاک سر بر می‌آورند و دوباره به خاک می‌افتند، پارک‌ جدیدی در محل قدیمی ایستگاه راه‌آهن ساخته می‌شود، استخرهای شنا به زمین‌های هاکی روی یخ تبدیل شده و بعدتر تبدیل به فروشگاه‌های بزرگ زنجیره‌ای می‌شوند. به همین دلیل است که تاریخ‌دان فضاهای شهری اسپیرو کوستوف (Spiro Kostof) شهر را یک «فرآیند» می‌نامد. شهرها به همراه مردمی که در آن زندگی می‌کنند تغییر می‌کنند و در عین حال به مخزنی برای ذخیره تاریخ تبدیل می‌شوند. با این که بشر با تلاشی خستگی ناپذیر به ساخت سازه‌های جدید می‌پردازد، هنوز هم ترجیح می‌دهد در این مکان‌های قدیمی بماند؛ یعنی جایی که می‌تواند در آن‌چه از شهرها و فرهنگ‌های باستانی باقی مانده است زندگی کند. حتی اگر صدها یا هزاران سال از مرگ این شهرها و فرهنگ‌ها گذشته باشد.

شهرهای اولیه

نخستین شهرها در جاهایی که اکنون ترکیه، سوریه و پرو نامیده می‌شوند، تقریبا در همان زمانی که انسان کشاورزی را آموخت ایجاد شدند. آن‌گونه که یافته‌های الیزابت استون (Elizabeth Stone) که یک انسان‌شناس است نشان می‌دهند، شغل غالب در شهرهای اولیه کشاورزی بوده است. در شهرهای بین‌النهرین که او در مورد آن‌ها مطالعه کرده است، مردم در مزارع و باغ‌هایی که بیرون دیوارهای شهر بودند به کشت و کار می‌پرداختند. این کشاورزان خانه‌های‌شان را خودشان از گل و چوب می‌ساختند و با خراب شدن هر یک از این بناها، ساختمان دیگری را بر روی خرابه‌های ان برپا می‌کردند.

در نتیجه بسیاری از این شهرهای اولیه در طی زمان فرسوده و به خاک تبدیل شده‌اند. اما حتی در روزهای اوج شکوه و رونق‌شان هم مانند جعبه‌هایی گلین روی سطح خاک به نظر می‌رسیدند که با درختان و گیاهان و حیوانات اهلی (که ساکنان‌شان پرورش می‌دادند) محصور شده بودند.

گروهی که بعدها تمدن اینکا را در آمریکای جنوبی پایه‌گذاری کردند نیز درست مانند مردم خاورمیانه شهرها را به عنوان اضافه و گسترشی بر مزارع‌شان بنا کردند. اما با نوع زندگی که این افراد در آن نواحی کوهستانی و ساحلی داشتند، اینکاها و پیشینیان‌شان مجبور بودند فناوری‌های خاصی را برای کشاورزی در سطوحی تقریبا عمودی ابداع کنند. آن‌ها کشف کردند که کدام محصولات در دره‌ها بهتر رشد می‌کنند و کدام‌ها را بهتر است در مزارع تراس‌بندی شده‌شان که از دور مانند پلکانی غول‌پیکر به نظر می‌رسد، کشت کنند. آن‌ها همچنین در سیستم‌های آبیاری استادانه‌ای که مبتنی بر استفاده از جاذبه زمین بود، به تبحر رسیده بودند.

آیا شهرها خیلی سریع رشد می‌کنند؟

در طول تاریخ بسیاری از مزرعه-شهرها به دولت-شهرهایی تبدیل شدند که عامل اصلی وجودی‌شان دلایل سیاسی بود. ملت‌ها این شهرها را اشغال کردند و این شهرها رفته رفته به منابع اصلی تامین نیرو برای انقلاب صنعتی قرن نوزدهم تبدیل شدند. مسلم است که بسیاری از شهرهای اولیه کاملا از بین رفتند و شهرهای جدیدی پدیدار شدند که مناسب فرم‌های نوظهور سازمان‌های اجتماعی انسان‌ها بودند. اما در بیشتر طول تاریخ بشریت شهرها جزو استثناها و در اقلیت بودند؛ چرا که بیشتر مردم در روستاها و سایر اجتماعات کوچک زندگی می‌کردند.

تمام این موارد در قرن بیست و یکم تغییر کرد. در سال ۱۸۰۰ میلادی براساس گمانه‌هایی که سازمان ملل زده است، تنها ۳ درصد جمعیت جهان در شهرها زندگی می‌کردند. در حال حاضر بیش از نیمی از جمعیت جهان در شهرها زندگی می‌کنند و سازمان ملل برآورد کرده است که در سال ۲۰۵۰ این مقدار به ۶۷ درصد خواهد رسید. این میزان در کشورهای توسعه‌یافته حتی از این هم بیشتر خواهد بود.

هومو ساپینس (Homo Sapiens) در حال تبدیل شدن به یک نژاد شهری است! ژنوم ما پیش از این نیز بر اثر یکی از تحولات مرتبط با رشد شهرها یعنی کشاورزی دستخوش تغییر شده است. ژنی که به افراد بالغ اجازه می‌دهد که لاکتوز موجود در شیر حیوانات اهلی را هضم کنند، در کمتر از ۱۰ هزار سال در کل جمعیت جهان پخش شد. دلیل این امر احتمالا مزیت عظیمی بود که داشتن قابلیت تغذیه از محصولات دامی، برای زنده ماندن در شرایط سخت آن دوران به همراه می‌آورد.

در عین حال زندگی شهری گاهی برای ما انسان‌ها بسیار دیوانه‌کننده و پیچیده به نظر می‌رسد. آیا زندگی شهری ما با سرعتی بیش از تحول نژادمان پیشرفت کرده است؟ پاسخ منفی است. آن‌طور که مارلین زوک (Marlene Zuk) که یک بیولوژیست است، می‌گوید:

نه ما و نه هیچ گونه دیگری نتوانسته است به انطباق کامل با محیط دست یابد. در مقابل تطابق ما با محیط اطراف‌مان همانند یک زیپ خراب است که برخی دندانه‌های آن به خوبی جفت می‌شود و در بقیه قسمت‌ها شکاف‌هایی دارد.

این موضوع که محیط‌های شهری ما همیشه باب میل و مناسب ما نیستند، به این معنی نخواهد بود که آن‌ها جزیی از روند تطابق ما با محیط زیست نیستند. همان‌طور که پیشتر هم گفتیم شهر گذشته انسان و وضعیت فعلی او را مجسم می‌کند. شهر یک فرآیند است، همیشه در حال تغییرشکل است. اما همواره آیینه‌ای است از وجود ما انسان‌ها، و البته آن چه در آینده خواهیم شد.

شهرهای فردا

حال که بیشتر جمعیت بشر در شهرها زندگی می‌کنند، ما در آینده با مجموعه جدیدی از مشکلات مرتبط با زندگی شهری روبرو خواهیم شد. به عنوان مثال بلایای طبیعی در شهرها تلفات بیشتری نسبت به جوامع بدوی و مکان‌های دورافتاده ایجاد خواهند کرد. به همین دلیل شهرهای آینده باید در برابر طیف وسیعی از بلایای طبیعی و غیرطبیعی (از زلزله و سیل گرفته تا بمباران اتمی) مقاوم باشند. ممکن است بخش‌هایی از شهرهای آینده زیر زمین یا زیر دریا ساخته شوند. حتی ممکن است به صورت یک ساختمان واحد که توسط مزارع محصور شده است، ساخته شوند. چنین ساختارهایی نه تنها به ما کمک می‌کنند در فضای مورد نیاز صرفه‌جویی کنیم، بلکه لایه‌های آب و خاک (اگر به اندازه کافی ضخیم باشند) به عنوان سپری در برابر تشعشعات عمل خواهند کرد.

بسیاری از طراحان و معماران آینده‌نگر و پیش‌رو معتقدند که شهرهای آینده به کمک تغییر مصالح ساخت و ساز می‌توانند از این بلایای طبیعی به سلامت بگذرند. به جای درختان مرده (چوب) ما از درختان زنده استفاده خواهیم کرد که با جلبک‌ها و سایر گیاهان (که آن‌ها را به لحاظ ژنتیکی دستکاری کرده‌ایم) ترکیب می‌شوند و به این ترتیب هم آب و هم هوا را تصفیه خواهند کرد و در عین حال به تولید انرژی نیز کمک خواهند کرد. در کتابی که به تازگی منتشر شده است، راشل آرمسترانگ (Rachel Armstrong)‌ چیزی را که معماری زنده می‌نامد توصیف کرده است. طبق این تعریف شهرها با مصالح نیمه‌زنده ساخته می‌شوند که می‌توانند آسیب‌ها و شکستگی‌های‌شان را ترمیم کنند. چنین مصالحی می‌توانند آسیب‌های ناشی از زلزله یا فرسودگی طبیعی را خود به خود ترمیم کنند. او ایده‌ای را نیز برای نجات ونیز از غرق شدن مطرح می‌کند که مبتنی بر مهندسی کردن تپه‌ای مرجانی در زیر این شهر است. این کار از طریق پروتوسل‌های رشد دهنده کلسیوم انجام خواهد شد که به ستون‌های موجود شهر خواهند چسبید، آن‌ها را تقویت کرده و به مکانی برای جذب موجودات دریایی خواهند شد. صدف‌های این موجودات خود به صخره‌های طبیعی و واقعی تبدیل خواهد شد.

دیوید بنجامین (David Benjamin) معمار نیویورکی با دانشجویانش و گروه زیست-معماری (bio-architecture) به نام The Living در دانشگاه نیویورک روی ایده مشابهی کار می‌کند. او می‌گوید در تصورات او از شهرهای آینده چیزی شبیه خرابه‌های باستانی است. گیاهان خزنده و تاکستان‌ها ساختمان‌های بلند را پوشانده و آب و هوای تصفیه‌شده و همین‌طور انرژی تولید می‌کنند. دیواره‌های این شهرها ناهموار و پر از خراش و رد آسیب‌هایی است که در طی سال‌های متمادی مصالح خود ترمیم آن‌ها را تحمل کرده‌اند. اما در زیر این پوسته ارگانیک بیرونی، شهرها با فناوری‌های هوشمندی پر خواهند شد که به ساختمان‌ها اجازه می‌دهند لحظه به لحظه با گرید (شبکه) ارتباط برقرار کرده و میزان انرژی مورد نیاز ساکنان خود را اعلام و دریافت کنند.

ظرف کمتر از یک قرن چنین شهرهایی از یک جنبه دیگر نیز شبیه سکونتگاه‌های نخستین خواهند شد. به این دلیل که اطراف آن‌ها را مزارع اشغال خواهند کرد. کشاورزی شهری، جنبشی است که در بسیاری نقاط، از هاوانا گرفته تا ونکوور آغاز شده است. اما این سیستم تنها به معنی تولید خوراک از حیات پشتی خانه‌تان نیست، بلکه به معنای جایگزینی حاشیه‌های شهرها با مزارع پایداری است که انواع مختلف گیاهان را پرورش می‌دهند. این مزارع می‌توانند به کاهش هزینه‌های واردات مواد غذایی منجر شود و تا حد ممکن به خودکفایی شهرها کمک خواهد کرد. سفر میان شهرهای آینده به احتمال تجربه‌ای شامل رانندگی با یک خودروی الکتریکی در جاده‌ای در ارتفاع بالا و بر فراز جنگل‌ها خواهد بود.

در آثار آسیموف شهرهای آینده زمین، کلان‌شهرهای بزرگی هستند که همگی مسقف هستند و در زیرزمین توسعه پیدا کرده‌اند و با فضای آزاد بیرون ارتباط ندارند، انسان تا به حدی به زیست در این شهرها خو کرده است که ذات ماجراجوی خود را از دست داده است و پایبند این «غارهای فولادی» شده است.

شهرهای سیاره فرضی ترانتور در مجموعه بنیاد که مدتی مرکز امپراتوری کهکشانی است، آنقدر توسعه پیدا کرده‌اند که گویی سراسر سیاره از فلز پوشیده شده است و فقط مساحت اندکی از محل سکونت امپراتور بزرگ است که بی‌پوشش مانده است، در اینجا یک تصویرسازی هر چند ناموفق از «هری سلدون» را ر در سیاره ترانتور می‌بینید:

مسیر رسیدن به این شهرهای آینده بسیار پیچیده است و ممکن است نیازمند ترکیبی جدید از بیولوژی سینتتیک، برنامه‌ریزی شهری و طراحی باشد. شهرها به همراه انسان تکامل خواهند یافت، و انسان نیز شهرها را بیشتر از پیش به یک موجود زنده شبیه خواهد کرد.

منبع (+)

مجله یک پزشک را در فلیپ‌بورد دنبال کنید! (1220 مشترک و 38187 بار ورق خوردن تا امروز!)

سفارش درج آگهی در یک پزشک

بیشتر این آثار انبوهی از شخصیت‌ها و کشورها و جامعه‌های تخیلی را پوشش می‌دهند، گاهی به روشنی می‌شود بدیلی عینی برای آنها در جامعه پیدا کرد و گاهی هم این کار دشوار است. این آثار گاهی کاملا تخیلی هستند و گاهی داستان‌هایی در بطن دنیای حقیقی خودمان، آنها می‌توانند علمی- تخیلی باشند یا اسطوره‌ای یا واقع‌گرا، اما همان طور که گفتم این آثار در هر ژانری که باشند، از نظر تبعیت از این اصول که نویسنده‌شان با فراست آنها را دریافته مشترکند.

پیش از این برایتان نوشتم که از رمان‌های به ظاهر علمی تخیلی، چه نکته‌های جامعه‌شناسانه‌ای را می‌توان استخراج کرد.

 اما از دیدی دیگر شاهنامه، آثار فاخر شکسپیر، مجموعه بنیاد آسیموف یا بازی تخت و تاج «جورج آر آر مارتین» هم به همین گونه هستند.

از این دید داستان اوج گرفتن و سقوط امپراتوری‌ها، در امپراتوری روم باستان، در جنگ جهانی دوم، در بنیاد آسیموف و در شرکت‌های فناوری بزرگ دنیا، یک داستان تکراری است. تاریخ سراسر تکرار است!

اما چیزی که که باعث شد به فکر افتادن این پست بیفتم مطلبی بود در وبلاگ سایت shutterstock.

در یک پست در این وبلاگ، سعی شده بود که تصور شود اگر قدرت‌های بزرگ و پادشاهی‌های سریال بازی تاج و تخت، از قالب افسانه‌ای به درمی‌آمدند و می‌خواستند در دنیای کنونی ما با هم پیکار کنند، در چه صورتی تبلور پیدا می‌کردند و ظاهر می‌شدند.

- از تارگاریان‌ها شروع می‌کنیم، خب به نظرتان آنها در چه قلمروی فعال باشند بهتر است؟ تارگاریان‌ها به داشتن اژدهاهایشان می‌نازند، پس بهتر است صنایع حمل و نقل هوایی را به آنها بدهیم!

- لنیسترها: قدرت اصلی لنیسترها در توانایی مالی آنها نهفته است، آنها بدون طلا، حتی با وجود شخصیت کاریزماتیکی مثل «تایوین» نمی‌توانستند کار زیادی بکنند.

پس چطور است «وال استریت» را به آنها بدهیم و آنها در قالب یک شرکت بزرگ مالی و بانکداری تصور کنیم؟!

- براتیون‌ها: برادران براتیون ممکن است با هم اختلاف زیادی داشته باشند، اما چیزی که در آن خبره هستند، کارهای امینتی است، پس آنها رد دنیای مدرن در قالب یک شرکت بزرگ امنیتی تصور می‌کنیم که محصولاتی مثل دوربین‌ها مدار بسته و دزدگیر تا خودروهای زره‌پوش می‌سازند و در قالب شرکت‌های بزرگ امنیتی پیمانکار کارهای دولت‌ها می‌شوند.

- برای استارک‌ها چه شرکتی درست کنیم؟ این شمالی‌ها با مفهوم زمستان و شرایط دشوار بیشتر از همه آشنا هستند. پس چطور است که یک شرکت تولید وسایل و تجهیزات سفر و بقا در شرایط برودت زیاد را برای آنها تصور کنیم؟

- به گریجوی‌های ماجراجو که به دریانورد بودن خود افتخار می‌کنند و مردانی از نمک و صخره هستند یک شرکت دریانوردی و تولید شناوری‌هاس سطحی و زیر سطحی اقیانوس‌پیما را پیشنهاد می‌کنیم!

شخصیت‌ها و خانواده‌های سریال بسیار زیاد هستند و به همین گونه می‌شود ادامه داد و مثلا شبکه اطلاعاتی بیلیش یا واریس را هم به دو سازمان اطلاعاتی CIA یا MI6 تشبیه کرد.

اما از معادل‌سازی‌های پوسته‌ای و سرگرم‌کنند که به درآییم، نویسنده رمان حتی در این دنیا که جادو معادله‌های منطقی قدرت را به هم می‌زند، کم سخنان خردمندانه نگفته است، مثلا در یکی از قسمت‌های فصل دوم از زبان واریس می‌شنویم:

یا در قسمت ششم فصل سوم، شاهد یک دیالوگ بسیار دیدنی بین بیلش و واریس هستیم، آن جایی که واریس تظاهر به خیرخواهی می‌کند و بیلش رک و راست از شهوت تمام‌نشدنی کسب قدرت می‌گوید:

مجله یک پزشک را در فلیپ‌بورد دنبال کنید! (1220 مشترک و 38187 بار ورق خوردن تا امروز!)

سفارش درج آگهی در یک پزشک

 خمیردندان دوراماد

این محصول بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ میلادی در آلمان فروخته می‌شد و حاوی مقادیر اندکی توریوم بود. البته میزان رادیواکتیویته این محصول در برابر نمونه‌های بعدی به نسبت بسیار اندک بود.

محصولات Tho-Radia در دهه ۳۰ میلادی

Tho-Radia سری کاملی از محصولات آرایشی از عطر و کرم گرفته تا پودر صورت و رژلب را تولید می‌کرد که محتوی کلراید توریوم و همین‌طور رادیوم بود.

شکلات‌های رادیواکتیو

این محصول خوراکی توسط شرکت آلمانی Burk & Braun بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۶ میلادی به فروش می‌رسید و در تبلیغاتش ادعا می‌شد که افراد را جوان‌تر می‌کند.

آب مقطر رادیواکتیو

این محصول که به عنوان دارو فروخته می‌شد، تنها آبی بود که سه بار تقطیر شده و حدود یک میکروکوری ایزوتوپ‌های رادیوم ۲۵۶ و ۲۵۸ داشت. این محصول بین سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۸ توسط لابراتوارهای Bailey Radium در نیوجرسی تولید می‌شد. ادعا می‌شد که این دارو برای آرتریت، روماتیسم، سرطان معده و بیماری‌های روانی مفید است.

ابن بیرز (Eben Beyers) یک سیاستمدار ثروتمند، ورزشکار و صنعت‌گر آمریکایی بود که اعتقاد خاصی به این دارو داشت. او حدود ۱۴۰۰ اطری از این آب نوشید. در سال ۱۹۳۰ او به شدت بیمار شد و دست از خوردن این آب برداشت، اما دیگر دیر شده بود. او در سال ۱۹۳۲ و پس از آن‌که بخش‌هایی از دهان و آرواره‌اش با عمل جراحی برداشته شدند، درگذشت.

سیگارهای رادیواکتیو بتشاری

این محصول توسط شرکت دخانیات A. Batschari در بادن-بادن آلمان و در سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۵ تولید و عرضه شد.

ساعت‌های درخشان سال‌های ۱۹۰۰

اعداد این ساعت‌ها با رنگ‌های رادیومی رنگ‌آمیزی می‌شدند و توسط شرکت United States Radium Corporation تولید می‌شدند.

دختران رادیوم (عکس زیرین) معمولا با بردن قلم‌موهایشان به دهان آن را آماده نقاشی می‌کردند. همین امر باعث بروز مسمومیت شدید رادیوم در آن‌ها می‌شد. مشکلاتی دهان و دندان و آسیب دیدن استخوان‌های صورت از جمله این آسیب‌ها بودند.

بیسکوییت‌های رادیومی

در سال ۱۹۲۰ یک نانوایی در شهر کنونی Jachymov‌ در جمهوری چک شروع به تولید بیسکوییت‌های رادیومی با استفاده از آب حاوی رادیوم کرد!

شیاف‌های رادیومی ویتا

این محصول در سال‌های ۱۹۳۰ توسط شرکتی به نام Home Products Company در دنور کلورادو تولید و عرضه می‌شد.

شوینده دست رادیومی

در سال‌های ۱۹۱۰ شرکت Radium Compound Company در فونیکس نیویورک این شوینده‌ها را به بازار عرضه کرد. از این محصول نه تنها برای شست‌وشوی دست بلکه برای ظروف آشپزخانه نیز استفاده می‌شد.

در تبلیغات این محصول آمده بود: «همه چیز [آلودگی‌ها] به جز پوست را از بین می‌برد»

منبع (+)

مجله یک پزشک را در فلیپ‌بورد دنبال کنید! (1220 مشترک و 38187 بار ورق خوردن تا امروز!)

سفارش درج آگهی در یک پزشک

هیچ‌گاه فکر کرده‌اید که اگر به جای خرید محصولات اپل، همان مبلغ برای خرید سهام اپل سرمایه‌گذاری می‌شد چه ثروتی را در حال حاضر بوجود می‌آورد؟

در ادامه این پست ۱۰ محصول بسیار مشهور و پرطرفدار اپل را که در بیست سال گذشته عرضه شده‌اند به شما نشان خواهیم داد. در کنار قیمتی که این محصولات در زمان عرضه داشتند، ارزش کنونی سهامی که با همان پول می‌شد خرید را خواهید دید. این اعداد از وب‌سایت کایلی کنروی (Kyle Conroy) که یک مهندس نرم‌افزار است گرفته شده‌اند.

اگر در ده سال گذشته برای خرید مک بوک و آی‌فون هزینه کرده باشید، دیدن این آمار و ارقام می‌تواند بسیار تاسف برانگیز باشد. اما این تصاویر نشان خواهند داد که اپل تا چه حد موفق بوده است!

تنها توجه داشته باشید که این ارقام مربوط به سال ۲۰۱۳ نیستند. ارقام موجود در هر یک از این تصاویر مربوط به زمانی است که سهام اپل بالاترین قیمت را در تمام دوران داشتند. از آن زمان تا کنون ارزش این سهام حدود یک سوم کاهش پیدا کرده است.

پاور بوک در سال ۱۹۹۷ عرضه شد

سال ۲۰۰۱ زمان عرضه آی‌بوک بود

سال ۲۰۰۱ زمان انقلاب اپل در حوزه موسیقی هم بود

ایی‌مک یکی از نخستین All-In-One های بازار در سال ۲۰۰۲ عرضه شد

سال ۲۰۰۲ و یکی از جذاب‌ترین محصولات اپل تا حال حاضر

ipod-Shuffle در سال ۲۰۰۵ عرضه شد

نخستین مک‌بوک پرو متعلق به سال ۲۰۰۶

سال ۲۰۰۷ iOS به آی‌پاد هم راه یافت

سال ۲۰۰۸ و عرضه محصولی به شدت متفاوت به نام مک‌بوک ایر

معرفی آیفون ۴S نسل قبلی تلفن هوشمند اپل در سال ۲۰۱۱

درنهایت اگر کسی به جای خرید تمام این محصولات با قیمت تمام شده ۱۷,۲۹۰ دلار همان پول را صرف خرید سهام اپل کرده بود و این سهام را در آوریل ۲۰۱۲ می‌فروخت، به ثروتی معادل ۱,۱۷۰,۸۸۹ دلار دست می‌یافت!

مجله یک پزشک را در فلیپ‌بورد دنبال کنید! (1220 مشترک و 38187 بار ورق خوردن تا امروز!)

سفارش درج آگهی در یک پزشک

در فضای وب، سیستم‌های تبلیغی متنوعی با کارایی متفاوت وجود دارد، بعضی‌ها ترجیح می‌دهند در سایت‌ها و وبلاگ‌ها و فوروم‌های پربازدید تبلیغ بدهند، بعضی‌ها هم به سایت‌های درج نیازمندی روی می‌آورند.

سایت‌های درج نیازمندی‌های زیادی در وب فارسی وجود دارند، به نظر شما ما چه معیارهایی برای یک سایت خوب نیازمندی می‌توانیم در نظر بگیریم؟

به نظر من یک سایت نیازمندی خوب باید این شرایط را داشته باشد:

- عملکرد شفاف و در نظر گرفتن حقوق و حریم خصوصی فروشندگان و خریداران

- طراحی چشم‌نواز

- مرتب کردن کالاها و خدمات در دسته‌های منظم

- قابلیت جستجوی هوشمند

- پربازدید بودن

یکی از سایت‌هایی که همه این ویژگی‌ها را دارد سایت لوکوپوک است، این سایت سابقه نسبتا زیادی دارد.

یک نگاه سریع به صفحه اول، به ما نشان می‌دهد که همه چیز در لوکوپوک مرتب و منظم و مشخص است.

شما در لوکوپوک طیف بسیار گسترده‌ای از کالاها و خدمات را می‌توانید پیدا کنید یا تبلیغ کنید، از کاریابی تا گجت‌ها و از املاک گرفته تا خودرو و تورهای مسافرتی. چنین تنوعی در کمتر سایتی پیدا می‌شود.

چیز جالب دیگر ویژگی جستجوی هوشمند لوکوپوک است، به این ترتیب شما فرضا اگر به دنبال یک تبلت نکسوس باشید، لازم نیست که گروه‌ها و زیرگروه‌های محصولات آنقدر بچرخید تا متوجه بود یا نبود تبلت شوید، با یک جستجوی سریع همه چیز را خواهید دید.

شما حتی به عنوان یک آدم عادی که فروشگاه و شرکتی ندارد، مجبور هستید که هر چند وقت یک بار کالاهای قدیمی خود را بفروشید تا آنها را تبدیل به مدل جدید کنید یا به پولی دسترسی پیدا کنید یا در مورد بعضی‌ها چیزها جایی در خانه و آپارتمانتان باز شود.

خوشبختانه لوکوپوک این امکان را می‌دهد که به رایگان کالای خود را تبلیغ کنید، البته مسلما اگر می‌خواهید کالا یا خدمات شما بیشتر و بهتر دیده شوند باید کمی پول خرج کنید و از شیوه نمایش طلایی یا نقره‌ای یا فوری سایت لوکوپوک استفاده کنید.

فرایند عضویت و ثبت آگهی در لوکوپوک بسیار ساده است:

۱- روی ثبت آگهی رایگان در بالای صفحه کلیک می‌کنید و بعد گروه آگهی را انتخاب می‌کنید:

۲- با این کار وارد زیر گروه می‌شوید:

۳- با این کار وارد صفحه‌ای می‌شوید که در آن می‌توانید نوع کالا، نو بودن یا دست دوم بودن آن، توضیحات دقیق در مورد کالا را مشخص کنید.

در همین قسمت می‌توانید عکس کالا را اضافه کنید و قیمت خود را پیشنهاد کنید. در صورتی که خدماتی ارائه می‌دهید، می‌توانید آدرس محل ارائه خدمات را ذکر کنید.

در همین قسمت می‌توانید در صورتی که مایل بودید، آگهی خود را از حالت رایگان به حالت طلایی، نقره‌ای یا فوری تبدیل کنید.

با این کار با پرداخت هزینه‌ای ناچیز، بیشتر دیده شدن محصول یا خدمات خود را در سایت تضمین می‌کنید.

چگونه می‌شود به سرعت نیازمندی‌های مربوط به یک شهر را دنبال کرد؟

فرض کنید شما ساکن رشت هستید و دوست دارید که دنبال یک تعمیرگاه یا رستوران در همین شهر بگردید، به جیا اینکه تک تک آگهی‌ها را مرور کنید تا ببینید کدامشان مربوط به رشت می‌شود، کافی است وارد قسمت «رشتی» لوکوپوک شوید!

لوکوپوک نیازمندی‌ها را بر اساس شهر و استان مرتب کرده است، و در قسمت جستجو هم شما می‌توانید به سادگی جستجوی خود را محدود به یک استان یا شهر بکنید.

اما یکی از کاربردهای جانبی سایت‌های خرید و فروش و نیازمندی مثل لوکوپوک سیر و سیاحت در کالاها برای مطلع شدن از کالاهای جدید است.

من عادت دارم هر چند وقت یک بار حتی اگر قصد خرید نداشته باشم، در سایت‌های فروش گجت بچرخم، تا مثلا ببینم جدیدترین مدل‌هایی که وارد ایران شده، چه چیزهایی است یا محدوده قیمت‌ها چقدر است یا فرضا چه تجهیزات جانبی جدیدی در دسترس قرار گرفته‌اند.

لوکوپوک از این حیث هم جالب است، شما ممکن است در مورد کمیت و کیفیت بعضی کالاها تجربه و دانش کافی را داشته باشید، اما مثلا مطلع نباشید که چه دکوراسیون‌ها و تزدینات ارزانی می‌توانید برای خانه خود بخرید یا مثلا قیمت شیرهای جدید خودکار در چه حد است.

چیز جالب دیگر در سایت لوکوپوک بخش‌هایی برای خرید و فروش لوازم هنری و دست‌ساز و اشیای آنتیک و همچنین کتاب‌های کمیاب است که این بخش‌ها را من در کمتر سایت دیگری دیده‌ام.

بخش فروش کالاهای دست‌ساز و هنری می‌تواند بالقوه برای خیلی‌ها حتی باعث اشتغال‌زایی هم شود.

اما یک بخش ابتکاری در لوکوپوک بخش هدیه است! شما ممکن است نخواهید چیزی را بفروشید و دوست داشته باشید آن را به شخص یا اشخاصی که شرایط ویژه‌ای داشته باشند، هدیه بدهید.

مثلا خودم من از حدود ۱۰ کتاب، بیشتر از یک نسخه دارم، نسخه دوم را دوستان یا ناشران بدون اینکه بدانند من قبلا کتاب را داشته‌ام برای من فرستاده‌اند، شخصا دوست دارم این کتاب‌ها را به کتابخانه یک مدرسه یا شهر کوچک هدیه کنم، اما تا حالا راهی آسانی برای این کار سراغ نداشته‌ام. خوب فکر می‌کنم می‌بینم که من به سبب نیازم، از بعضی از کتاب‌ها پزشکی چند ویرایش را دارم و به جز ویرایش آخر، ویرایش‌های قبلی اصلا به کارم نمی‌آیند، اما همین کتاب‌ها ممکن است به درد کتابخانه یک دبیرستان یا کتابخانه عمومی بخورند.

از این لحاظ لوکوپوک می‌تواند راهی برای اتصال و دوستی هم باشد.

لوکوپوک وبلاگ خوبی هم دارد که هم با آن می‌توانید اخبار داخلی لوکوپوک را بخوانید و هم اطلاعات چانبی دیگری در مورد کارآفرینی کسب کنید.

مجله یک پزشک را در فلیپ‌بورد دنبال کنید! (1220 مشترک و 38187 بار ورق خوردن تا امروز!)

سفارش درج آگهی در یک پزشک