سرگئی برین -یکی از بنیانگذارن گوگل- ژنی دارد که او را مستعد ابتلا به پارکینسون میکند. روز پنجشنبه وی اعلام کرد که یکی از ژنهای وی، جهش یا موتاسیون ژنتیکی دارد که احتمال بروز بیماری پارکینسون را در او بالا میبرد. سرگئی برین این خبر را در وبلاگش اعلام کرد، اما سخنگوی گوگل اعلام کرد که او حاضر نیست، در این مورد مصاحبه کند. البته داشتن این جهش ژنتیکی به این معنی نیست که او در حال حاضر مبتلا به این بیماری است و یا حتما مبتلا به این بیماری خواهد شد.
بر اساس تخمین «فوربس»، سرگئی برین در حال حاضر ۱۵٫۹ میلیارد دلار ثروت دارد، ثروتی که او را در رده سیزدهمین فرد ثروتمند آمریکا قرار داده است. برین گفته است که ممکن است، مبلغ بیشتری برای پژوهشهای مربوط به بیماری پارکینسون در اختیار محققان قرار دهد.
برین در ژن LRRK2 خود، جهش ژنتیکی موسوم به G2019S را دارد. مادر برین -اوژنیا برین- هم درست همین جهش ژنتیکی را دارد و در حال حاضر مبتلا به پارکیسنون است. عمه مادر برین هم از پارکیسنون رنج میبرد.
با این وجود دکتر سوزان برسمن -رئیس یکی از دپارتمانهای نورلوژی نیویورک و متخصص بیماریهای حرکتی و ژنتیکی- در این مورد ابراز نظر کرده است که بسیاری از افرادی که این جهش ژنتیکی را دارند، هرگز مبتلا به این بیماری نمیشوند و با اینکه احتمال ابتلای برین به پارکیسنون از یک فرد فاقد این جهش ژنتیکی، بالاتر است ولی در کل احتمال بیمار نشدن برین، بیشتر از احتمال ابتلایش به پارکیسنون خواهد بود. در کل ۳۰ درصد افرادیی که جهش ژنتیکی مزبور را دارند، مبتلا به پارکنیسون میشوند.
سرگئی برین با آزمایش ژنتیکی شرکت ۲۳andMe متوجه شد که دچار موتاسیون ژنتیکی است. ۲۳andMe یک شرکت زیست فناوری است که توسط همسر سرگئی برین -Anne Wojcicki- تأسیس شده است. در می سال ۲۰۰۷، شرکت گوگل ۳٫۹ میلیون دلار در این شرکت سرمایهگذاری کرد. هر مشتری این شرکت میتواند، با یک تست ژنتیکی ساده، از داشتن موتاسیونهای ژنتیکی مختلف او که او را مستعد ابتلا به بیماریهای مختلف میکند، مطلع شود.
پارکیسنون یکی بیماری تحلیل برنده سیستم عصبی مرکزی است که بر اعمال حرکتی و گفتاری و دیگر اعمال بدن، تأثیر میگذارد. علایم این بیماری در نتیجه از بین رفتن سلولهای ترشحکننده دوپامین در ماده سیاه مغز به وجود میآید، ترشح کم دوپامین، باعث اختلال فعالیت مدارهای نورونی تنظیم کننده اعمال حرکتی در عقدههای قاعدهای مغز، میشود.
پارکینسون، بیماریای است که که غالبا دیر تظاهر پیدا میکند و غالبا اشخاص را در دهه پنجم و ششم زندگیشان گرفتار میکند، برین در حال حاضر ۳۵ سال دارد. لرزش، سختی و کندی حرکات و اختلالات گفتاری از علایم این بیماری هستند.
با اینکه بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری، سالها میتوانند در سطوح بالای کاری، به فعالیت خود ادامه دهند، ولی این بیماری در حال حاضر درمان قطعی ندارد و علایم آن در طول زمان در اشخاص، بیشتر میشود.
آقای برین در وبلاگش گفته است که اطلاع از این واقعیت، او را در موقعیت ویژهای قرار میدهد، او از قبل هم میدانست که مستعد ابتلا به پارکیسنون است. شواهدی وجود دارد که فعالیت ورزشی میتواند تا حدی اشخاص را در برابر پارکیسنون محافظت کند، بنابراین برین امیدوار است با تغییر سبک زندگی و فعالیتهای ورزشی بیشتر و همچنین سرمایهگذاری در تحقیقات مربوط به پارکینسون، با این بیماری مبارزه کند.
برین و خانوادهاش پیش از این به دانشکده پزشکی مریلند، کرسی استادی مطالعات پارکیسنون موسوم به اوژنیا برین را اهدا کردهاند.
در صورت ابتلای برین به پارکیسنون نام او به لیست جالب دیگر اشخاص مشهوری اضافه خواهد شد که مبتلا به این بیماری بودهاند. از میان این افراد مشهور میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
در سال ۱۹۹۰، «مایکل جی فاکس» هنرپیشه مشهور هالیوود، ۲۹ سال بیشتر نداشت. اما در این سن و هنگام فیلمبرداری فیلم Doc Hollywood، علایم بیماری پارکیسنون را بروز داد. یک سال طول کشید تا او متوجه شود که به این بیماری مبتلاست و البته او تا سال ۱۹۹۸، ابتلایش به این بیماری را مخفی کرد، او در سال ۲۰۰۰ کتابی با عنوان Lucky Man نوشت که در آن در مورد تجربه بیماریاش نوشته است. او همچنین بنیاد مایکل جی فاکس را تأسیس کرده است که کارش کمک به تحقیقات در مورد این بیماری است.
پاپ ژان پل دوم، هم مبتلا به پارکیسنون بود. در میان شخصیتهای سیاسی مشهور مبتلا به پارکیسنون، میتوان به «آدولف هیتلر» اشاره کرد.
شواهدی وجود دارد که هیتلر مبتلا به بیماری پارکیسنون بوده است، هیتلر در سالهای پایانی زندگی خود مبتلا به لرزش دست بود، طوری که حتی در مقابل دوربینهای فیلمبرداری سعی میکرد طوری قرار بگیرد که این لرزش کمتر نمایان شود، این لرزش دست و نوع خاص گام برداشتن هیتلر را گرچه به سیفیلیس مرحله سوم هم منتسب میکنند، اما شواهدی وجود دارد که پزشکان آلمانی، بیماری پارکینسون را در هیتلر تشخیص داده بودند و حتی داروهایی هم برای او تجویز کرده بودند.
شاید بیماری پارکیسنون علاوه بر رنج دادن فیزیکی دیکتاتور بزرگ، نقش بیشتری هم در سرنوشت جهان و جنگ جهانی دوم ایفا کرده باشد، بعضی از تاریخدانها و کارشناسان معتقدند که انعطافناپذیری هیتلر در تصمیمات مهم نظامی در سالهای پایانی زندگیاش تا حدی ناشی از تأثیرات بیماری پارکیسنون بوده است.
«فرانکو» -دیکتاتور اسپانیا- هم در سالهای پایانی زندگیاش مبتلا به پارکینشون شد و قبل از مرگش در سن ۸۵ سالگی و در سال ۱۹۷۵ از این بیماری رنج میبرد.
«مائو» و «دنگ ژیائوپینگ» هم از چهرههای سیاسی مشهور دیگری هستند که پارکیسنون داشتهاند.
از میان چهرههای مشهور عالم هنر که مبتلا به پارکیسنون بودهاند، می توان به «سالوادور دالی» اشاره کرد. «محمد علی کلی» هم شاید مشهورترین شخصی باشد که همگان از ابتلای او به پارکیسنون مطلع هستند.
منابع: نیویورک تایمز، sfgate، ویکیپدیا
