یک پزشک

اگر حوصله خواندن یک متن بلند را ندارید، فقط این چند سطر را بخوانید!:
- کامنت چیز مهمی است. اما این روزها خواننده‌ها به خصوص خوانندگان فیدی، کم کامنت می‌گذارند.
- چقدر خوب می‌شد، آدم همه کامنت‌هایش را در وبلاگ‌های مختلف یکجا جمع‌آوری می‌کرد.
- کاش می‌شد، از گوگل ریدر برای یک وبلاگ کامنت گذاشت و همچنین کامنت گرفت.
- برای کامنت گذاشتن از گوگل ریدر برای این وبلاگ کافی است، این افزونه را نصب کنید!

کامنت و نگاه تازه به آن:
فناوری فید، در کنار همه مزایا و امکاناتی که برای وبلاگ‌نویسان و خوانندگان فراهم می‌آورد، یک مشکل بزرگ دارد و آن کم شدن کیفیت و کمیت کامنت‌های وبلاگ‌نویس‌هاست.

با فیدخوان‌ها، خوانندگان ثابت وبلاگ‌ها، دیگر کمتر به خود زحمت باز کردن مجدد یک وبلاگ را می‌دهند، تا در آن کامنت بگذارند. از بد حادثه خوانندگان فیدی اکثرا از خوانندگان خاص و ثابت وبلاگ‌ها هستند و صرف‌نظر کردن از نظرات این عده، کار ساده‌ای نیست.

«اشتراک»، کلیدی‌ترین خصوصیت وب ۲/۰ است، کاربران لینک‌ها و عکس‌ها و ویدئوها را با هم به اشتراک می‌گذارند و به صورت گروهی ویکی می‌نویسند و لینک، داغ می‌کنند. اما در مورد کامنت‌ها، که بدون آنها واقعا یک وبلاگ را نمی‌توان یک وبلاگ دانست، از زمان روی زبان افتادن اصطلاح وب ۲/۰ کمتر شاهد تحولات ویژه بوده‌ایم.

اما سرویس‌هایی مثل IntenseDebate و Disqus کوشش می‌کنند، کامنت‌ها را به چیزهای اجتماعی‌تری تبدیل کنند:

- کامنت‌های هر کس بی‌شک اهمیت دارند: همچنان که پست‌ها، توییت‌ها، کوتاه‌نوشت‌های فرندفید، لینک‌ها و آرای هر شخص در سایت‌های لینک‌دهی اجتماعی اهمیت دارند، کامنت‌ها هم بی‌شک اهمیت دارند و جزئی از شخصیت آنلاین هر فرد هستند، کامنت‌ها نشان‌دهنده علایق هر شخص و نحوه تعاملش با دیگر وبلاگ‌نویسان هستند.

اما چطور می‌شود، همه کامنت‌هایی که یک شخص در وبلاگ‌های دیگر می‌گذارد، دید؟ چگونه می‌شود، این جزء مهم زندگی آنلاین کاربران را هم زیر نظر داشت و از دست نداد؟ سایت‌های مثل  IntenseDebate و Disqus قدم اول را برای این کار برداشته‌اند.

کافی است در این سایت‌ها ثبت‌نام کنید و بعد در سایت‌هایی که از سیستم کامنت‌ این سرویس‌ها بهره می‌برند، کامنت بگذارید، دیگران می‌توانند به سادگی و به روش‌های گوناگون کامنت‌های شما را دنبال کنند.

به علاوه هر کاربر می‌تواند کامنت‌های خود را در فرندفید و توییتر هم نمایش دهد.

- کامنت‌گذاری تعاملی‌تر: با  IntenseDebate و Disqus کامنت‌گذاری اجتماعی‌تری می‌شود، چون هر خواننده می‌تواند،‌مستقیما به کامنت دیگری که در مورد یک پست نوشته شده، پاسخ بدهد، به کامنت‌های جالب امتیاز بدهد و یا از کامنت‌های بی‌کیفیت، امتیاز کم کند. حتی به مرور زمان کامنت‌گذارهای برتر، می‌توانند امتیاز زیادی پیدا کنند.

-  IntenseDebate و Disqus، در خدمت سرویس‌های وبلاگی با سیستم کامنت‌گذاری مشکل‌دار هستند. سیستم کامنت‌گذاری سرویس وبلاگ‌نویسی محبوب بلاگر، با وجود همه برتری‌های این سرویس، به صورت متناسب پیشرفت نکرده است. با  IntenseDebate و Disqus می‌توان، یک سیستم کامنت بهتر داشت.

به باور من سیستم کامنت‌گذاری اجتماعی که  IntenseDebate و Disqus شروع کرده‌اند، روز به روز فراگیرتر خواهد شد و وبلاگ‌های بیشتری از آن استفاده خواهند کرد. انتظار می‌رود بلاگر، وردپرس دات کام و وردپرس دات ارگ، مووبل تایپ و دیگر سیستم‌های وبلاگ‌نویسی محبوب، در آینده نزدیک به صورت پیش‌فرض از یک سیستم کامنت‌گذاری اجتماعی پشتیبانی کنند، سیستمی که در ان خوانندگان بتوانند با یک OpenID، کامنت بگذارند، از امکانات اجتماعی استفاده کنند و کامنت‌های خود را به صورت مجتمع در یک جا گردآوری کنند.

در کنار این تحول، به احتمال زیاد به زودی فیدخوان‌ها و در صدر آنها گوگل‌ریدر مجهز به فناوری‌ای خواهند شد که با آن هر خواننده فید می‌تواند به سادگی در محیط فیدخوان، کامنتی برای یک پست بنویسد و کامنتش به صورت خودکار وارد سیستم وبلاگ شود.

اما تا زمان رخ دادن این تحولات و با امکانات موجود هم، می‌توانیم نگاه جدیدی به مقوله کامنت داشته باشیم. من پیشنهاد می‌کنم اگر از علاقه‌مندان وب ۲/۰ هستید، عضو یکی از سایت‌های IntenseDebate یا Disqus شوید.

ارسال کامنت از گوگل ریدر به وبلاگ:
ارسال کامنت از گوگل ریدر به وبلاگ، یکی از آرزوهای من از روزی بوده که خبر راه افتادن گودر را وبلاگم نوشتم. در شرایط حاضر، این کار کمی دردسر دارد، اما گمان می‌کنم، اگر تجربه‌اش کنید، دیگر نمی‌توانید از این ویژگی صرف‌نظر کنید. خرید IntenseDebate از سوی اتوماتیک -شرکتی که پشت سر سیستم وبلاگ‌نویسی وردپرس است- این نوید را می‌دهد که شاهد تحولات جدی در زمینه کامنت باشیم.

الف- راهنمای ارسال کامنت از گوگل ریدر به وبلاگ برای خوانندگان وبلاگ:
۱- اگر وبلاگم را از طریق فید و با گوگل ریدر دنبال می‌کنید و اگر مروگرتان فایرفاکس است، به اینجا بروید و افزونه‌ای به نام IntenseDebate in Google Reader را نصب کنید. توجه داشته باشید که برای نصب افزونه، باید نخست ثبت‌نام کرده باشید و لاگین شده باشید.

۲- بعد از نصب افزونه، در قسمت زیر هر فید، گزینه کامنت ظاهر می‌شود:

۳- روی کامنت، ‌کلیک کنید:

همه کامنت‌های قبلی را می‌توانید ببینید و بخوانید و می‌توانید کامنت جدید هم بگذارید. کامنت شما وارد سیستم مدیریت وبلاگم می‌شود و بعد از تأیید شدن، نمایش داده خواهد شد.

۴- بهتر است عضو سایت IntenseDebate شوید.

ب- راهنمای فراهم کردن امکان ارسال کامنت از گوگل ریدر به وبلاگ برای صاحبان وبلاگ‌ها:
کار برای کسانی که دومین شخصی دارند و اصطلاحا وردپرس دات ارگی هستند، بسیار ساده است. آنها کافی است ، یک پلاگین وردپرس را نصب کنند.
این پلاگین کامنت‌ها را بین وبلاگ و اکانت IntenseDebate سینک می‌کند، یعنی هر کامنتی که وارد وبلاگ شود، وارد اکانت IntenseDebate می‌شود و هر کامنتی که از طریق IntenseDebate برای وبلاگ گذاشته شود، وارد سیستم وردپرس می‌شود.

خوشبختانه، شما به عنوان صاحب یک وبلاگ وردپرس دات ارگی می‌توانید همان سیستم کامنت وردپرس را در وبلاگتان حفظ کنید، بنابراین اگر عقیده دارید سرعت بارگزاری IntenseDebate کم است، یا اگر ظاهر قسمت کامنتینگ IntenseDebate را نمی‌پسندید، یا علاقه زیادی به سیستم کامنت پیش‌فرض وردپرس دارید، می‌توانید همان سیستم کامنت وردپرس را در خود وبلاگ داشته باشید و از این افزونه و سیستم IntenseDebate فقط برای گرفتن کامنت از گودر استفاده کنید.

۱- وارد IntenseDebate شوید،‌ثبت‌نام کنید و بعد روی Add blog کلیک کنید:

۲- آدرس وبلاگ خودتان را بنویسید و به مرحله بعد بروید:

۳- در اینجا اگر وردپرس دات ارگی باشید، به شما لینک دانلود افزونه داده خواهد شد،‌اگر در بلاگ‌اسپات وبلاگ می‌نویسید، می‌توانید سیستم کامنتینگ IntenseDebate را نصب کنید.

۴- مثل همه پلاگین‌های وردپرس، پلاگین را نصب کنید.

۵- در قسمت تنظیمات وردپرس، نام کاربری و پسورد IntenseDebate خودتان را بنویسید.

۶- پلاگین، کامنت‌های شما را با اکانت شما در IntenseDebate سینک می‌کند. باید قدری منتظر بمانید.

۷- در همین قسمت تنظیمات IntenseDebate، می‌توانید انتخاب کنید که سیستم IntenseDebate جانشین سیستم کامنتینگ وردپرس شود یا نه.

۸- از این به بعد خوانندگان فید شما می‌توانند، می‌توانند برای شما کامنت بگذارند!

امروز صبح یکی از پست‌های بلاگری به نام «لیزا بارون» را خواندم که به نظرم نکات جالبی داشت.

این وبلاگ‌نویس در پستش نوشته است که در دنیای پررقابت اینترنت و وبلاگ‌نویسی، برخی توصیه می‌کنند برای به چشم آمدن، یک وبلاگ‌نویس باید مطالبی را که دیگران می‌خواهند بخوانند و ببینند، در وبلاگش بیاورد، وبلاگ‌نویسی که می‌خواهد محبوب باشد باید خودش را موافق آرای روتین جامعه اینترنتی نشان بدهد و پست‌هایش همین سمت و سو را داشته باشد.

او نوشته‌ای را در پستش نقد کرده است که بر اساس آن یک وبلاگ‌نویس باید شامه خوبی داشته باشد و علایق مخاطبانش را حدس بزند و به شیوه‌ای مفرح مطالبی در مورد همین علایق و گرایشات بنویسد، نباید دغدغه یاد دادن و یا ابراز حرف و نظری نو را داشت، بلکه باید همواره نگران محبوب بودن بود.

اما لیزا بارون عقیده دارد که نوشتن پست‌هایی با این سبک و سیاق دقیقا همان چیزی است که باعث به چشم نیامدن یک وبلاگ‌نویس می‌شود. مردم یک وبلاگ را برای مطالب متفاوت و آموختن چیزهای نو می‌خوانند. بله! این درست است که مطالب سرگرم‌کننده، خوانندگان زیادی در وب دارند، ولی اگر می‌خواهید وبلاگتان در محیط وب برجسته شود، نباید هدف اولیه‌تان محبوبیت ظاهری باشید، به جای پست کردن مطالب روتین ظاهرا جذاب یک وبلاگ‌نویس همواره باید بکوشد چیزهایی در وبلاگش بیاورد که خوانندگانش در وب‌گردی‌هایشان به آنها نمی‌رسند و نمی‌توانند در جای دیگر بخوانند. چنین چیزی است که یک وبلاگ را متمایز می‌کند.

برای اینکه یک وبلاگ‌نویس خوب شوید، بر محبوبیت تمرکز نکنید، سعی کنید مفید باشید!

با نظر این وبلاگ‌نویس کاملا موافق هستم، لازمه مطرح شدن در وبلاگستان، متفاوت و مفید بودن است. به اعتقاد من چنین چیزی محبوبیت را هم در پی خواهد داشت. می‌توان زرد نوشت و خواننده زیاد پیدا کرد، می‌شود بی‌هدف عکس‌هایی در وبلاگ گذاشت که خوانندگان طالب سرگرمی را به صورت گذری از طریق موتورهای جستجو به وبلاگ بیاورد، می‌شود ده‌ها مطلب تکراری کپی‌پیست کرد، می‌شود همواره مطابق ذائقه خواننده‌ها نوشت، اما همه اینها یک وبلاگ را مبدل به یک وبلاگ کاملا معمولی می‌کنند. یک وبلاگ‌نویس موفق باید این حس و حال را در خوانندگانش ایجاد کند که اگر هر چند وقت یک بار مطالبش را نخوانند، چیزی از دست داده‌اند. وبلاگی که پست‌های مشابه آن را بشود در ده‌ها وبلاگ دیگر خواند و مرور کرد، هرگز چنین حس و حالی در مخاطبانش ایجاد نمی‌کند.

دانشمندان و نویسندگان مدتها است که متوجه فواید درمانی نوشتن در مورد تجربیات شخصی، افکار و احساسات شده‌اند. اما جدا از کارکردی که نوشتن در رفع تنش‌ها و کنار آمدن با آن دارد، نوشتن اثرات فیزیولوژیکی هم در بدن ایجاد می‌کند. مطالعات نشان می‌دهند که نوشتن حافظه و کیفیت خواب را بهبود می‌بخشد، سیستم ایمنی سلولی را تقویت می‌کند، در بیماران مبتلا به ایدز تعداد ویروس‌ها را کاهش می‌دهد و حتی بهبود بعد از اعمال جراحی را تسریع می‌کند.

بر اساس تحقیقی که نتایج در آن شماره فوریه مجله انکولوژیست به چاپ رسیده است، بیمارانی که قبل از شروع مراحل درمانی شروع به نوشتن کرده بودند، نسبت به بیمارانی که نمی‌نوشتند به مراتب قدرت بدنی و ذهنی داشتند و احساس بهبودی بیشتری می‌کردند. این تحقیق روی ۷۱ بیمار مبتلا به لوسمی و لنفوم انجام شده بود و در آن از این بیماران خواسته شده بود که در فعالیت‌های منظم نوشتاری شرکت کنند.

انسان‌ها موجوداتی اجتماعی هستند و رفتارهای متفاوتی نسبت به تنش‌ها از خود بروز می‌دهند، یکی از این واکنش‌ها در قبال تجربیات توأم با تنش که بیماری هم یکی از آنهاست، شکوه و شکایت است. آلیس فلاهرتی Alice Flaherty یک دانشمند سیستم عصبی در دانشگاه هاروارد و بیمارستان ماساچوست، عقیده دارد که وبلاگ‌نویسی در مورد رنج‌ها و تنش‌ها، کارکرد مشابهی دارد. در مورد فلاهرتی، قبلا در یکی از پست‌ها با عنوان بیش‌نویسی و وقفه نویسندگی نوشته بودم.

مکانیسمی که نوشتن و وبلاگ‌نویسی با آن به بیماران کمک می‌کند،به درستی شناخته‌شده نیست و تلاش‌های زیادی در جهت شناخت این مکانیسم صورت می‌گیرد، اما طریقه تأثیر نوشتن، هر چه که باشد، مسلم این است که در حال حاضر بسیاری از بیمارانی که تشخیص سرطان و یا بیماری‌های وخیم دیگری در آنها داده شده است، در وبلاگستان به دنبال تسلی می‌گردند و این تسلی را در آن پیدا می‌کنند.

نانسی مورگان -یکی از محققان مقاله به چاپ رسیده در انکولوژیست-  می‌خواهد که فعالیت‌های نوشتن را به برنامه‌های حمایتی بیماران مبتلا به سرطان اضافه کند.

از زمانی که پزشکان متوجه ارزش درمانی وبلاگ‌نویسی شده‌اند، بعضی از بیمارستان‌ها در سایت‌هایشان، وبلاگ‌های بیماران را میزبانی می‌کنند. وبلاگ‌نویسی بر نوشتن معمولی برتری‌هایی دارد، چرا که بیماران را به هم مرتبط می‌کند و به آنها امکان می‌دهد، در مورد تجربیات مشترکشان گفتگو کنند و یک جامعه مجازی بسازند.

منبع: ساینتفیک امریکن