یک پزشک

ظاهرا رسانه‌های غربی به اخبار تشخیص‌های آنلاین بیماری‌ها بسیار علاقه‌مند هستند، طوری که این اخبار را به سرعت منعکس می‌کنند. یکی از خبرها را امروز خواندم:

برای «مادلین راب»، اصلا آسان نبود که ایمیلی به یک مادر دیگر بفرستد و در آن بنویسد که ممکن است کودک شیرخوار او مبتلا به یک سرطان کشنده باشد. ولی هم خانم راب و هم مادر کودکی که ایمیل را دریافت کرد، از فرستاده شدن چنین ایمیلی بسیار خشنود شدند.

تنها ساعتی بعد از آنکه مادر این کودک یک ساله -مگان سانتوس- اهل «ریورویو»ی فلوریدا، ایمیل را دریافت کرد، با مراجعه به یک پزشک متوجه شد که کودکش واقعا به یک سرطان کشنده به نام «رتینوبلاستوما» مبتلا است.

گرچه پزشکان مجبور شدند برای درمان این کودک، یکی از چشمان او را تخیله کنند، اما مادر او خانم راب را که اهل انگلیس است، قهرمانی می‌داند که با تشخیص آنلاینش باعث نجات جان فرزندش شده است.

اما این دو مادر آمریکایی و انگلیسی چگونه با هم آشنا شدند و چگونه یکی از آنها متوجه شد که فرزند دیگری ممکن است، مبتلا به سرطان شده باشد؟!

سانتوس و راب که هر دو دوران حاملگی را طی می‌کردند از طریق سایتی به نام BabyFit.com با هم آشنا شدند، هر دوی آنها جنین دختری در شکم داشتند و روز زایمان آنها هم تصادفا، یک روز بود. به تدریج آشنایی آنها با هم بیشتر شد، طوری که مدام با هم ایمیل و عکس رد و بدل می‌کردند.

اما وقتی که خانم راب، یکی از عکس‌های ایمیل‌شده فرزند خانم سانتوس را دید، متوجه سایه سفیدی در چشم کودک شد. خانم راب، البته هیچ تحصیلات پزشکی نداشت و یک تحلیل‌گر امور مالی بود، اما عکس غیرطبیعی این کودک او را کنجکاو کرد، طوری که کمی در اینترنت جستجو کرد و متوجه شد که این سایه سفید در چشم ممکن است نشاندهنده یک تومور چشمی مهلک به نام رتینوبلاستوما باشد.

به زودی مشخص شد که این کودک واقعا رتینوبلاستوما دارد، چشم مبتلا تخلیه شد و کودک چند دوره شیمی‌درمانی را طی کرد تا از مرگ حتمی نجات پیدا کند.

در واقع هم سانتوس و هم شوهرش، متوجه تغییرات خفیفی در رنگ چشم کودکشان شده بودند ولی نور فلش دوربین عکاسی، باعث شد، این تغییر رنگ نمایان‌تر شود و از قضای روزگار یک مادر دیگر، همین عکس را دید و متوجه بیماری‌ای شد که پزشکان در معاینه دوره‌ای این شیرخوار در ۹ ماهگی متوجه آن نشده بودند.

رتینوبلاستوما، تومور شبکیه چشم است و می‌تواند یک هر دو چشم را درگیر کند، این تومور می‌تواند از دوره جنینی شروع شود، ولی تا ۵ سالگی هم احتمال بروز آن وجود دارد.

منبع

اسپمرها فقط در دنیای سایبر، باعث آزار خلق نمی‌شوند، خبری که msnbc دیروز منتشر کرد، دلیلی دیگری است برای نفرت ما از اسمپرها!

۳ ماه قبل در ماه آوریل، ادوارد دیویدسون ملقب به سلطان اسپم، به ۲۱ ماه زندان محکوم شد. او باید ۷۱۴ هزار دلار هم جریمه پرداخت می‌کرد.

چند روز پیش او با کمک همسرش از یک زندان با سطح امنیتی پایین، فرار کرد. کمی بعد از فرار در محلی در ۲۵ میلی شهر دنور، او با اسلحه همسرش را کشت و بعد با گلوله، دختر ۳ ساله‌اش را از ناحیه گردن مضروب کرد و دست آخر خودکشی کرد.

آقای دیویدسون از سال ۲۰۰۲ به حرفه اسپمری مشغول شد و درآمد قابل توجهی از این راه به دست آورد، مجموع سرمایه بانکی او ۳/۵ میلیون دلار برآورد می‌شد، او ۳۸۰ هزار دلار به حساب دوست دخترش ریخته بود و ۴۱۸ هزار دلار از یک شرکت طلا و فلزات گرانبها، جنس خریداری کرده بود!

در ترانه‌ای که در یکی از تبلیغ‌های تلویزیونی دهه ۷۰ پخش می‌شد، زن مدرن به صورت زنی توصیف می‌شد که با قطعه‌ای گوشت به خانه می‌آمد و در ماهیتابه‌ای آن را طبخ می‌کرد! ولی زن مدرن امروزی کسی است که وبلاگ می‌نویسد.

از روز جمعه همایش بزرگی در سانفرانسیسکو با شرکت سه هزار زن شروع شده است، در این همایش که BlogHer نام دارد، زنان درباره زندگی، حرفه و وبلاگ‌هایشان صحبت می‌کنند. برخلاف عقیده رایج که بر اساس آن خانم‌های بلاگر عمدتا، مادران خانه‌دار هستند، بسیاری از زنانی که در BlogHer شرکت کرده‌اند، کار تمام‌وقت و کسب و کار اختصاصی خودشان را دارند، آنها از وبلاگ‌هایشان برای انتشار نظرهای شخصی، ارتباط با جامعه و به عنوان ابزاری برای پیشبرد و تقویت حرفه‌شان استفاده می‌کنند.

زنانی که در کنفرانس BlogHer شرکت کرده‌اند، طیف وسیعی را شامل می‌شوند: مشهورترین کسانی که در مورد آشپزی می‌نویسند، وکلا، سیاستمداران و مؤسسان شرکت‌های فناوری. اما همه این خانم‌ها در یک چیز مشترک هستند: داشتن وبلاگ.

در سال‌های اخیر صدای زنان در اینترنت توجه زیادی را به خود جلب کرده است و تعداد زنان وبلاگ‌نویس در حال افزایش است. سال قبل تعداد وبلاگ‌هایی که در سایت BlogHer ثبت شده بودند، ۱۸۰ وبلاگ بود ولی امسال تعداد آنها به ۲۲۰۰ وبلاگ رسیده است. به علاوه یکی از سایت‌های زیرمجموعه NBC قصد دارد که نوشته‌های زنان بلاگر BlogHer را در سایت‌های خبری همچون BravoTV.com و Oxygen.com منتشر کند.

بر اساس پژوهشی که به تازگی انجام شده است، ۱۳ درصد کاربران زن اینترنت، به صورت مرتب وبلاگ می‌نویسند. در مقام مقایسه، ۱۲ درصد کل کاربران اینترنت، وبلاگ‌نویس هستند و بنابراین می‌توان گفت که زنان اندکی بیشتر از مردان علاقه‌مند به وبلاگ نوشتن هستند. به علاوه میزان علاقه‌مندی مادران به وبلاگ‌نویسی، به طرز محسوسی بیشتر از بقیه است، چرا که ۱۵ درصد مادرانی که از اینترنت استفاده می‌کنند، وبلاگ دارند.

لیزا استون، یکی از برپاکنندگان کنفرانس BlogHer می‌گوید که امروزه زنان آمریکایی نه‌تنها جزو بهترین مشتریان کالاهای تجاری هستند، بلکه آنها را می‌توان از مشتاق‌ترین کاربران وب ۲/۰ و رسانه‌های اجتماعی هم دانست.

بسیاری از زنان شرکت‌کننده در BlogHer ترفندهای تبدیل وبلاگ‌هایشان را به یک ابزار تجاری، با دیگر شرکت‌کنندگان به اشتراک می‌گذارند. به عنوان مثال آنها توصیه می‌کنند که خانم‌ها از توییتر، پلاگین Disqus وردپرس، Word Tracker و همچنین سایت Kirtsy استفاده کنند. (Kirtsy یک «دیگ» زنانه است و Disqus در قسمت کامنت‌های وبلاگ‌ها، امکان بحث و ابراز نظر کامنت‌گذارها را فراهم می‌آورد.)

در واقع هر خانمی در BlogHer سعی دارد که تجربه‌های خود را در اختیار دیگران قرار بدهد، مثلا «استر بردی» که یکی ویدئوبلاگر است و در مورد شیوه‌های کاهش وزن در وبلاگش مطلب می‌نویسد، به خانم‌های توصیه کرد که به جای یوتیوب از Blip.TV استفاده کنند، چرا که این سایت در زمینه کپی‌رایت بسیار بهتر از یوتیوب عمل می‌کند.

یکی از مسائل عمده برای تعدادی از خانم‌های وبلاگ‌نویس این است که چگونه جنبه‌های شخصی و حرفه‌ای زندگی خود را در وبلاگشان مطرح کنند. به عنوان مثل «چارلن لی» - تحلیل‌گر پیشین مؤسسه پژوهشی Forrester- دو وبلاگ داشت که در یکی از آنها در مورد فناوری و در دیگری در مورد زندگی شخصی‌ و علاقه‌مندی‌هایش مثل دوچرخه‌سواری، ‌پخت و پز و سیاست، مطلب می‌نوشت. اما بعد از ترک Forrester قصد دارد دو وبلاگش را با هم ادغام کند.

البته بعضی از خانم‌ها با اینکه حرفه خودشان را دارند، علاقه ندارند که در وبلاگشان در مورد کسب و کار بنویسند، آنها ترجیح می‌دهند که با استفاده از وبلاگ صرفا با افرادی با عقاید مشابه در ارتباط باشند.

- منبع، عکس‌ها از فلیکر