۱۰ درس زندگی که حین ورزش دو یاد گرفتم!

۱۰ درس زندگی که حین ورزش دو یاد گرفتم!

- در فناوری, ورزش, گوناگون
۲۱
6-30-2014 10-12-54 PM

به نظر عجیب می‌آید که یک فعالیت فیزیکی که خیلی‌ها به تنهایی انجام می‌دهند و در آن چالشی به هیچ شخصی ندارد، بتواند پندآموز باشد.

تأثیرات مفید دویدن روی سلامت بدن، تناسب اندام، افزایش ظرفیت قلبی عروقی و تنفسی و کاهش استرس انکارناپذیر است. اما جالب است که همین فعالیت بدنی اگر مستمر انجام شود، تغییراتی در نگرش دونده در زندگی ایجاد می‌کند و دریچه‌هایی جدید روبروی او می‌گشاید.

در اینجا من فهرست جالبی از این اثرات مفید را برای شما می‌آورم:

۱- دشوارترین مرحله یک کار، شروع آن است. هرگز به خاطر دشوار بودن کار، از آن نترسید. مرحله دشوار کار که همان آغازش باشد را انجام بدهید، به تدریج در ادامه کارها روی غلطک می‌افتند.

۲- استمرار در کاری، باعث عادت کردن به آن می‌شود. هیچ کس دونده به دنیا نمی‌آید، کسانی که نمی‌دوند، حتی تصور نمی‌کنند که بشود هفته‌ای ۴ بار، هر بار مثلا ۱۰ کیلومتر دوید. آنها از خود می‌پرسند که این ورزشکارها انگیزه چنین فعالیتی را از کجا می‌آورند.

حقیقت این است که استمرار و پیشتکار در یک کار مثبت، به تدریج باعث شکل‌گیری عادت‌های مثبت می‌شود، خواه مسواک زدن به موقع باشد، یا دویدن یا عادات مطالعاتی.

6-30-2014 10-11-17 PM

۳- اگر می‌خواهید آدم بهتری شوید یا در کاری مهارت پیدا کنید، باید قبول کنید که این کار راه شاهانه ندارد و مستلزم تحمل دردها و رنج‌هایی است.

نشاط و سرخوشی بعد از تمرینات دو را می‌خواهید؟ باید آن دقایق فشار به عضلات، گرما، عرق کردن و نفس نفس زدن را تحمل کنید.

۴- اگر تن‌آسایی را کنار نگذارید، به هیچ کجا نمی‌رسید.

۵- کسانی که کاری را بهتر از شما انجام می‌دهند، در حکم آموزگاران شما هستند و نه رقبای شما.

کسی را سراغ دارید که بهتر و بیشتر از شما می‌دود و برنامه منظم‌تری دارد، ناخودآگاه از او یاد می‌گیرید که منظم‌تر باشید و از وقت‌های فراغت خود بهتر استفاده کنید.

همین فلسفه در زندگی هم به شما یاد می‌دهد که وقتی آدم موفق‌تر و بهتری می‌بینید، به جا بخل و حسد، یاد بگیرید که از او بیاموزید.

6-30-2014 10-11-41 PM

۶- هیچ مرزی برای توانایی‌های شما وجود ندارد.

شما به تدریج با دو یاد می‌گیرید که می‌توانید پیوسته رکوردهای شخصی را بشکنید.

همان آدمی که در روزهای اول از به پایان بردن یکی دو کیلومتر ناتوان بود، به تدریج متوجه می‌شود که می‌تواند کیلومترهای بیشتری را بدون خستگی طی کند. جالب است که در ورزش دو، خیلی وقت‌ها آدم در میانسالی بهتر از اوج جوانی‌اش می‌تواند عمل کند.

به طریق مشابهی در زندگی عادی هم شما یاد می‌گیرید که می‌توانید بیشتر تلاش کنید، مطالعه کنید و خستگی‌ناپذیر شوید.

6-30-2014 10-11-59 PM

۷- همیشه احتمال دارد، چیزهایی برنامه‌ریزی شما را به هم بزنند.

برای ماه آتی خود برنامه‌ریزی ورزشی می‌کنید ولی مصدومیت، بارش باران یا گرمای زیاد با جلسات کاری، برنامه‌ریزی شما را به هم می‌زنند.

بعضی از آدم‌ها از قانون همه یا هیچ پیروی می‌کنند. یعنی به محض اینکه حس می‌کنند برنامه ایده‌آلشان به هم ریخته، به کلی عصبی و ناامید می‌شوند و به اجرای هشتاد درصد برنامه هم رضایت نمی‌دهند.

اما ورزش دو به شما یاد می‌دهد که همیشه این مزاحم‌ها غیرفابل پیشبینی وجود دارند، نباید از آنها ترسید، باید به اجرای باقی برنامه رضایت داد و به علاوه در نظر گرفت که همیشه امکان جبران وجود دارد.

۸- در سربالایی می‌دوید و نفس کم آورده‌اید، هر لحظه خستگی عضلات و فشار روی قلب و ریه به شما نهیب می‌زنند که می‌توانی توقف کنی.

در دوی آماتوری کسی بالای سر شما نیست که شما را شماتت کنند. بنابراین این وسوسه‌ها می‌توانند هر آدم مصممی را خسته کنند و باعث توقف او شوند.

اما وقتی که به تدریج ورزش برای شما عادت می‌شود، یاد می‌گیرید که به این وسوسه‌ها، نه بگویید.

ممکن است سختی کار، روند پیشروی شما را کُند کند، اما نباید باعث توقف شما شود.

6-30-2014 10-13-50 PM

۹- نشاط و سرخوشی تنها در لحظه رسیدن به خط پایان نیست، یاد بگیرید که در حین ورزش و عرق ریختن هم از فعالیت خود لذت ببرید.

تنها دونده‌ها می‌دانند که آن گاه که آرام می‌دوند و در حین گوشی کردن به موسیقی دلخواه خود هستند و پیش خودشان تخیل می‌کنند، چه لذتی نصیب آدم  می‌شود.

در این لحظات عضلات و اعصاب آدم هر لحظه به آدم یادآور می‌شوند که تو در حال انجام ورزشی سودمند هستی، آرام هستی، خون در رگانت با سرعت جریان دارد و داری بهترین کار دنیا را می‌کنی!

به طریق مشابهی ما در حین انجام کارهای دشوار برای رسیدن به هدف‌های زندگی خود باید یاد بگیریم که از کار خود لذت ببریم، چه آنگاه که برای خریدی ضروری مجبوریم اضافه‌کاری کنیم، چه آنگاه که باری قبولی در آزمونی، ساعت‌ها مطالعه می‌کنیم.

۱۰- نگذارید که تمایل شما برای رسیدن به اهداف بزرگ، افتخار و رضایت شما را هنگام رسیدن به اهداف کوچک از بین ببرد.

دوست دارید روزی برسد که بتوانید ماراتون را بدوید، این امر نباید بگذارد که شما وقتی چند روز پشت سرهم، هر روز ۱۰ کیلومتر می‌دوید، از استمرار و پشتکار خود لذت نبرید.

در زندگی هم وضعیت به صورت مشابهی است. دوست دارید که بهترین آدم تحصیل‌کرده در رشته خود شوید، این امر نباید باعث شود که در هنگام رسیدن به مدارج علمی پایین‌تر، با خود بگویید که جایی برای خوشحالی نیست و تا قله فاصله زیادی است.

منبع

اشتراک مطالب یک پزشک:



از این مطلب خوشتان آمده؟! می‌خواهید مطالب دیگر «یک پزشک» را از دست ندهید؟
یکی از راه‌های زیر را انتخاب کنید:
- مشترک فید ما شوید.  (راهنمای جامع) -
لینک اشتراک با فیدلی
- از طریق ایمیل، مطالب ما را دریافت کنید. (آدرس ایمیل خود را در فرمی که لود می‌شود، وارد کنید.)
-
از طریق «تلگرام»، نوشته‌های ما را دریافت کنید.
- اپلیکیشن اندروید ما را دانلود کنید. (لینک دانلود مستقیم - دانلود از کافه‌بازار)
- با فلیپ‌بورد یا نیوز استند گوگل ما را دنبال کنید.
- با خبرخوان ایرانی «کشکول» ما را دنبال کنید. ( لینک سایت ما در کشکول)
- اکانت‌ها یا صفحات ما را در فیس‌بوک، توییتر یا گوگل پلاس دنبال کنید.


21 نظر

  1. یکی از فوق‌العاده‌ترین پست‌های شما بود (:
    واقعاً لذت بردم و چیز یاد گرفتم.
    متاسفانه زندگی روزمره خیلی از ماها رو جوری بار آورده که دنبال لذت‌های زودرس باشیم. و این لذت‌های زودرس باعث شدن که ما اهداف کوچیکی رو در زندگی انتخاب کنیم و در کل زندگی رو به پوچی رو داشته باشیم.
    کاش ما هم سعادت شما رو داشتیم (:

  2. این پست شما من رو یاد کتاب “از دو که حرف می زنم از چه حرف می زنم” هاروکی موراکامی انداخت.

    1. دقیقا! من اولش فکر کردم قراره به اون کتاب اشاره بشه…

  3. بی نظیر بود…لذت بردم دکتر

  4. بسیار زیبا بود
    متشکرم

  5. آقای مجیدی این یکی از بهترین مقاله هاتون بود ممنون از شما.

  6. مرسی، واقعا دویدن از لذت بخش ترین ورزش ها است

  7. خیلی جالب بود مطلب استفاده کردم مرسی

  8. عالی بود دکتر

  9. دکتر سلام!
    من هم چند روزی هست که صبح ها ورزش می کنم
    خوندن این مقاله خیلی برام لذت بخش بود /

  10. من دو ماهه میرم پارک شبا برای دویدن
    کلا مقوله جالبیه
    عمده مساله به خصوص ماه اول بحث روانی قضیه بود به خصوص که من توان فیزیکی چندانی هم ندارم
    شرمنده همه تجربمو نمی نویسم ایشالا یه وقت دیگه

    1. ازت خواهش میکنم بنویس چون این قضیه روانی این کار باعث توقف خیلی از ما میشه که یکیش خودم هستم منم امشب روز اولم بعد از یک سال دوری از دوچرخه سواری بود که خیلی عالی بود و کلی سبک شدم
      اما چون مدت زیادی دور بودم به مقدار زیادی احساس قریبی با محیط ، پارک و مخصوصا انساهایی که توی اون هستم میکنم و چون دوستان نزدیکم به خدمت سربازی مشرف شدن این راه رو تنهایی دارم طی میکنم ، امیدوارم که مستمر باشه.
      وقتی نوشتی من رو خبر کن
      msh.golden@gmail.com

  11. زمان خدمت سربازی تمامی ایام هفته به غیر از جمعه نیم ساعت بدون توجه به وضعیت آب و هوا (بارش برف، سرما و یخ بندان، باران و گرمای سوزان تابستان) و حتی ماه رمضان می دودیم. اوایل به دلیل فشار بدنی زیادی که ایجاد می کرد مدام گله می کردیم ولی بعد از مدتی که برایمان عادی شد واقعا از ورزش و دو صبحگاهی لذت می بردیم. در اواخر خدمت بود که فهمیدم فلسفه دو صبحگاهی فقط ورزیدگی و افزایش استقامت نیست بلکه بالا بردن روحیه و توان ذهنی (آموختن این نکته به جسم که حد نهایت توان و تحمل انسان توسط ذهن تعیین می شود) و نیز تلاش برای هماهنگی با افراد گروهان (دو با صفوف منظم) و چندین نکته دیگر می باشد. اما حیف که بعد از پایان این دوران به دلیل مشکلات روزمره این فعالیت بسیار مهم به فراموشی سپرده شد و جسم دوباره بر ذهن مسلط گردید. افسوس…

  12. ممنون از مطلب خیلی مفیدتون
    به کار من زیاد اومد

  13. سلام

    لطفا در صورت امکان یادداشتی در مورد نحوه صحیح دویدن (طرز نفس کشیدن، نحوه قرار گرفتن پاها، انتخاب کفش مناسب، انتخاب زمین مناسب (تارتان، آسفالت و…) و …)و یا اشتباهات رایج در دونده های آماتور و مشکلات جسمانی که از این طریق با آنها مواجه میشوند را از دید پزشکی منتشر کنید.

    با سپاس

    1. سخت نگیر بودو دیگه ، عقب نیتی، تجربه ثابت کرده کاری رو سخت بگیری ممکنه کلا بیخیالش بشی
      شما همون آماتوریش رو انجام بده حرفه ایش رو بزار برای مرحله ی بعد
      پس بدو بدو

    2. دوست عزیز نظر قبلی منو که نزاشتید…
      میخواستم بگم که منم با نظر بردیا موافقم و اگه مقاله ای در مورد نکات صحیح دویدن بزارید خیلی ممنووون میشم…

  14. دکتر عالی بود عالی

  15. مرسی از مقاله خوب و مفیدتون دقیقا به خوب نکاتی اشاره فرمودید من و یاد کتابی از هاروکی موراکامی انداخت به دوستان ورزشکار پیشنهاد میکنم حتما کتاب این استاد به نام از دو که حرف میزم از چه حرف میزنم رو مطالعه فرمایند

  16. سلام دکتر.

    خیلی ممنونم، واقعا عالی بود!!!

    دکتر تو رو خدا همیشه تجربه هاتون رو بذارید استفاده کنیم. به خدا عمرمون داره تموم میشه. بذارید حالا با تجربه های شما بتونیم یه کار مفیدی انجام بدیم.

    ارادتمند شما.

ارسال یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *