domainhostcentre
5-27-2014 9-32-04 PM
فناوری

از شرّ پزشکان خلاص شوید

بابک عزیزافشاری: یکی از اولین کتابهایی که سالها پیش از نمایشگاه بین المللی کتاب تهران خریداری کردم، یک مجموعه داستان کوتاه علمی تخیلی بود. یکی از آن داستان‌ها، از برایان آلدیس، به نام “چه کسی می‌تواند جانشین یک انسان شود؟” مدتها ذهنم را به خود مشغول ساخته بود. همان زمان داستان را ترجمه کردم و هنوز آن را دارم.

داستان در زمانی اتفاق می‌افتد که به نظر می‌رسد نسل بشر به دلایلی منقرض شده و ماشین‌ها زمام امور را در دست گرفته اند. “فیلد مایندر” یک ماشین مزرعه‌دار است که به مشکلی بر خورده و ماشین دیگری می‌بیند که دارای مغز سطح سه است و می‌تواند ربات‌های دیگر را ارزیابی کند و احتمالاً مشکل فیلد مایندر را حل کند. در ادامه، یک ماشین سطح دو از راه می‌رسد که باهوش‌تر است ولی آنها نیاز به یک ماشین سطح یک دارند و باید به شهر بروند. شهر در آتش جنگ سوخته است و ماشین‌ها راه کوهستان را در پیش می‌گیرند تا در امان بمانند و در نهایت، مرد نیمه برهنه‌ای می‌بینند که به آنان دستور می‌دهد غذا پیدا کنند. ماشین‌ها اطاعت می‌کنند.

وینود کُسلا، میلیاردر هندی- آمریکایی سیلیکون وَلی و مدیرعامل، رئیس سابق، و از بنیانگذاران Sun Microsystems، در روز جمعه  گذشته در کنفرانس داده های بزرگ در بیومدیسین در دانشگاه استانفورد گفت: “بهترین راه ارتقای سیستم سلامت این است که از شرّ بیشتر پزشکان خلاص شویم.”

وینود معتقد است قضاوت بشر در رقابت با ماشین‌هایی که قادر به تجزیه و تحلیل داده های حجیم هستند، به سادگی شکست می‌خورد. به نظر وی، پژوهش های بیولوژیک اهمیت خود را حفظ خواهند کرد ولی آنچه علم داده‌ها برای پزشکی انجام خواهد داد، به تنهایی بیشتر از مجموع علوم بیولوژیک خواهد بود.

وینود کُسلا که طی ماه اخیر به دلیل محدود ساختن دسترسی به یک ساحل و تبعات قانونی آن خبرساز شده، بیشتر نطق یک ساعته خود را در سخنرانی روز جمعه به بحث درباره نظرات پیشین خود درباره جایگزینی ۸۰ تا ۹۰ درصد پزشکان توسط ماشین در فرآیند تصمیم گیری اختصاص داد. این عقیده یکی از تفسیرهای رایج درباره مفهوم داده‌های بزرگ در پزشکی است. منظور از داده‌های بزرگ، حجم بزرگی از اطلاعات دیجیتال است که از پرونده‌های الکترونیک سلامت، تعیین توالی ژنتیک، کارآزمایی‌های بالینی و منابع دیگر به دست می‌آید.

کُسلا دو سال پیش نیز در مقاله‌ای تحت عنوان “دکتر می‌خواهیم یا الگوریتم؟” پزشکان را به چالش کشید: “ماشین‌ها کارآمدتر و ارزان‌تر و دقیق‌تر از دکترها هستند.” وی پیش از آن نیز، با سرمایه‌گذاری در پروژه‌هایی مانند AliveCor برای مانیتورینگ قلب توسط آیفون و یا Cellscope برای تبدیل گوشی هوشمند به میکروسکوپ، علاقه وافر خود را به موضوع فوق نشان داده بود. او آینده سیستم سلامت را این گونه پیش بینی می‌کند: “یک سیستم مشتری- محور و رقابتی که به بیماران مجال بیشتری برای فهم سلامت خود، کنترل آن، و تصمیم گیری آگاهانه درباره درمان می دهد.”

5-27-2014 9-32-04 PM

همان زمان، یک پزشک در مخالفت با مواضع کُسلا نوشت: “آیا نوآوری، داستان دو نفر در داخل گاراژ با نظرات رادیکال است یا نگاه افراد با تجارب و دیدگاه‌های متفاوت به یک مسئله واحد؟ پیشگامان فناوری برای ارتقای سیستم سلامت مطمئناً باید با پزشکان تعامل کنند.”

بی‌شک نظرات کُسلا تا حدود زیادی درست است. سیستم سلامت می‌تواند با اتکا به فناوری نوین، قابل اعتمادتر، کم خطاتر و مطابق با استانداردهای روز باشد. همه بیماران حق دارند از مراقبت صحیح برخوردار باشند. خدمات سلامت باید متناسب با نیاز افراد به سهولت در دسترس همگان باشد. مشکل اصلی سیستم سلامت این است که نتوانسته مشتری مداری را نهادینه کند. تصمیم‌گیری در این سیستم عمدتاً بر دو پایه شواهد بالینی و تعادل میان هزینه‌ها با پیامدهای احتمالی استوار بوده است. ماشین می‌تواند با اضافه کردن مشتری مداری به این مجموعه، مشکل را تا حدود زیادی حل کند، ولی به چه بهایی؟

کُدگذاری و تبدیل برخی متغیرها به الگوریتم در علوم تجربی و به وِیژه پزشکی، هرگز امکان‌پذیر نیست. تجربه یک پزشک، بینش و قضاوت بالینی وی هنگام شنیدن داستان یک بیمار، قابل انتقال به هیچ ماشینی نیست.

واگذاری بسیاری از امور به ماشین در آینده نه چندان دور اجتناب ناپذیر خواهد بود و پزشکان، اگر می‌خواهند موقعیت خود را به عنوان یکی از ارکان اصلی درمان حفظ کنند، نباید منفعل باشند. به قول آندره مکافی و اریک برینجولفسون در کتاب جدیدشان، دومین عصر ماشین، در گذشته ماشین‌ها به طور عمده به کارهای فیزیکی گماشته می شدند و انسان تاکنون توانسته جایگاه رهبری خود را حفظ نماید. در دومین عصر ماشین، به یمن الگوریتم ها، ماشین به تدریج وارد حیطه‌های تصمیم‌گیری شده است. تنها میدانی که انسان همچنان در آن یکه‌تازی می کند، نوآوری و ابتکار در کنار استفاده از تجربه و مهارت های اجتماعی است. برنده اصلی در این میدان کسی است که به جای پاسخ، همیشه به دنبال پرسش باشد و بیش از اینکه بخواهد به حل مسئله بپردازد، شیفته طرح مسائل جدید باشد.

آزمایش HPV مثال خوبی از کاربرد مثبت فناوری در پزشکی است. سالهاست پزشکان برای غربالگری سرطان دهانه رحم (گردن رحم، سرویکس) از پاپ اسمیر استفاده می کنند. پاپ اسمیر که اصطلاحاً تست سرطان نیز نامیده می شود، شامل نمونه‌برداری و مشاهده سلول‌های سرطانی یا پیش بدخیم در زیر میکروسکوپ است. ثابت شده که پس از آغاز برنامه غربالگری، تعداد موارد مرگ ناشی از سرطان دهانه رحم به طور چشمگیر کاهش یافته است. عفونت ویروس زگیل تناسلی انسان (HPV) علت اصلی این سرطان است و به همین دلیل پژوهش‌های گسترده‌ای در زمینه آزمایش HPV برای غربالگری سرطان انجام گرفته است. موفقیت در زمینه تولید واکسن HPV برای پیشگیری از سرطان دهانه رحم، یکی از نقاط درخشان کارنامه پزشکان در مبارزه با سرطان طی سالهای اخیر است. سؤال این است که آیا آزمایش HPV می تواند جایگزین پاپ اسمیر شود؟

اخیراً سازمان غذا و دارو، کیت HPV شرکت Roche را برای غربالگری سرطان دهانه رحم تأیید کرد. به ادعای این شرکت، آزمایش HPV موارد بیشتری از سرطان را در مراحل زودرس تشخیص می دهد. ولی نکته در اینجاست که مانند بسیاری از ویروس‌های دیگر از جمله ویروس سرماخوردگی معمولی، بسیاری از افراد در طول عمر خود دچار عفونت HPV می شوند ولی همه آنها مبتلا به سرطان نمی شوند. در واقع، بیشتر موارد عفونت HPV خودبخود بهبود می یابد. غربالگری همه خانم‌ها از نظر عفونت HPV منجر به افزایش قابل توجه مراجعات پزشکی و انجام آزمایش مجدد و اقدامات غیرضروری مانند کولپوسکوپی خواهد شد که در نهایت ممکن است به برداشتن گردن رحم و عوارض جبران ناپذیر بعدی بیانجامد.

علاوه بر این، در برخی موارد سرطان دهانه رحم، آزمایش HPV منفی است و همین نکته باعث می‌شود این بیماران به تصور اینکه سالم هستند از ادامه درمان منصرف شوند و در نهایت تشخیص بیماری به تأخیر افتد. به این ترتیب، انجام آزمایش HPV برای غربالگری، علاوه بر افزایش جراحی‌های غیرضروری و هزینه، منجر به افزایش موارد مرگ و میر ناشی از سرطان رحم نیز خواهد شد. به همین دلیل انجمن سرطان شناسی زنان و انجمن کولپوسکوپی و آسیب شناسی دهانه رحم در حال تهیه دستورالعمل جدیدی برای نحوه استفاده از آزمایش HPV در غربالگری سرطان دهانه رحم هستند.

در بحث شرکت کنید

  • 26144
    10

    واقعا واستکن متاسفم خیلی وقته وبلاگتونو میخونم الان یه روزه جی۳معرفی شده و هیچ خبر تو وبلاگتون نیست
    خیلی به مطالب فناوری کم توجهی میکنید

    • Avatar of علیرضا مجیدی
      1
      20.1k

      ۱- قرار نیست که همه وبلاگ‌ها سبک و رویکرد مشابه داشته باشند.
      ۲- اما باید بگم همین امروز صبح خبر مربوط به G3 به صورت کامل در یک پزشک کار شده است. احتمالا ندیده‌اید.

    • 4217
      30

      دوست عزیز. آقای مجیدی پاسخ شما رو دادن و من تکرار نمیکنم. اما تاسف خوردن برای این وبلاگ درست نیست. وبلاگی که هر روز با مطالبش من و قطعاً خیلیهای دیگه رو سورپرایز میکنه.

  • 148
    410

    سلام
    دکتر, سعی کن مطالب وبلاگنویسی بیشتر بزاری . اخه واقعا مطالبی که در مورد وبلاگنویسی هست خیلی به درد میخوره .

  • 3939
    30

    پزشکی امروز چیزی جز یک استقراء کور بر مبنای داده های محدود و -بعضاً- محلی نیست. این دارو را به بیمار می دهیم اگر خوب شد به بیمار بعدی با علائم مشابه می دهیم احتمالاً خوب می شود. شاید هم بد تر شود.
    جایگزینی پزشکان امروز حتی نیاز به یک سیستم گسترده بر مبنای داده های بزرگ ندارد. یک جدول جستجو تمام چیزی است که باید جایگزین پزشک شود. سردرد دارد پس مسکن می خواهد. خیلی سردرد دارد پس مسکن قوی تری می خواهد. گلو درد هم دارد آنتی بیوتیک هم می خواهد و الخ.. .
    علاوه بر این تکنولوژی بایاسی هم ندارد. قرارداد با آزمایشگاه و داروخانه و … هم ندارد.
    بارها با تشخیص اشتباه مواجه بوده ام/ایم و بعضاً تاوان سنگینی پرداخته ام/ایم. من امروز تمام تشخیصات پزشک را با webMD چک می کنم. فردا ولی پزشک عمومی سنتی برای من خواهد مرد. و رفته رفته متخصص ها و جراح ها.

    • 64
      660

      بر اساس همین پست، آقای مرتضی حق دارند، چرا که پزشکی باید به سمت مشتری مداری برود. کافی است مشتریان این را بخواهند. پس بدون هر گونه بحثی می روم سر اصل مطلب، البته با دو داستان.
      داستان اول: خانم “الف” با شکایت درد شکم مراجعه می کند. بر اساس الگوریتم، سونوگرافی انجام می شود. توده هایی در هر دو تخمدان وجود دارد. باز هم بر اساس الگوریتم، آزمایش CA-125 انجام می شود. به علت بالا بودن CA-15، با شک به سرطان تخمدان، جراحی انجام و تخمدان ها برای آسیب شناسی فرستاده می شود. جواب آسیب شناسی آندومتریوز است که یک بیماری کاملاً خوش خیم است. درمان دارویی تجویز می شود و بیمار در حال حاضر درد شکم ندارد ولی دیگر تخمدان هم ندارد و نمی تواند بچه دار شود!
      داستان دوم: خانم “ب” که مادر خانم “الف” است یادش می آید که سالها پیش، که هنوز پزشکان شرشان را کم نکرده بودند، وی به دلیل مشکل مشابهی به یک پزشک مراجعه کرده بود. آن پزشک با تجربه با چند پرسش ساده و معاینه معمولی فهمید که او آندومتریوز دارد و برایش دارو تجویز کرد. درد شکم خانم “ب” خوب شد و هم اکنون (علاوه بر خانم الف) چند بچه دیگر هم دارد و تخمدان هایش هم هنوز سر جایشان هستند.

      • 64
        660

        با پوزش، CA-15 غلط است، CA-125 صحیح است.

      • 1883
        60

        شخص خود من – که پزشک نیستم – به پزشک خانواده خودمان اطمینان که نه، ایمان دارم و بارها شده که ایشان بدون سونو یا آزمایش تشخیص درست داده اند.
        ولی در داستان بالا نکته اشتباهی که به نظرم وجود دارد اصطلاح «پرسش ساده و معاینه معمولی» است. یعنی روبات نمی‌تواند این پرسش‌های ساده یا معاینه معمولی را انجام دهد؟؟؟

        • 64
          660

          اطمینان و ایمان به پزشکان، از ارکان اصلی سلامت جامعه و فرد است که امیدوارم پزشکان قدر این اعتماد را بشناسند. ربات قطعاً قادر به اخذ شرح حال و معاینه است ولی چنانکه اشاره شد کُدگذاری و تبدیل برخی متغیرها به الگوریتم در علوم تجربی و به وِیژه پزشکی، هرگز امکان‌پذیر نیست. همین پرسش ساده و معاینه معمولی مستلزم انتقال تجربیات آن پزشک باتجربه به ربات است. حتی اگر موفق به این کار شویم، انتقال مهارتهای اجتماعی و عاطفی آن پزشک برای ایجاد ارتباط با آن بیمار خاص بسیار سخت خواهد بود. هر بیمار دارای خصوصیات اجتماعی و عاطفی منحصر بفردی است. کسی ادعا ندارد که همه پزشکان این مهارتها را دارند ولی ربات قطعاً قادر به کسب چنین مهارتهایی نیست. همچنین ویژگی پیش بینی ناپذیر بودن موجود زنده به ویژه انسان را در نظر بگیرید. باز هم به عنوان مثال، همه واریاسیون های مادرزادی در کیسه صفرا یا آپاندیس هنوز شناخته نشده و این پزشک است که در برخورد با هر بیمار مبتلا به مشکلات احتمالی کیسه صفرا یا آپاندیس، موارد پیش بینی نشده را در نظر بگیرد و از این دست مثال ها در پزشکی کم نیستند که پس از حل مسئله برای ما “ساده و معمولی” به نظر می رسند.

      • 3939
        30

        مثال؟ آقایی که خود فوق تخصص مغز و اعصاب بود در تشخیص تومور بدخیم خودش اشتباه کرد. برای خودش دارو تجویز کرد و وقتی متوجه اشتباهش شد که دیگر دیر شده بود. این دوست فوت کردند. مثال هایی از آن دست و مثال هایی از این دست بسیارند. ولی این ارتباطی به روش عجیب پزشکی امروز ندارد.
        پزشک امروز همچون تعمیر کاری است بدون دانش الکترونیک که بر اساس تجربه خود می داند برای چه مشکلاتی حدوداً باید چه کار کند. ولی آیا این کار مشکلات دیگری برای سیستم ایجاد می کند؟ نمی داند. اگر ایجاد کرد برای ماه بعد به شما وقت می دهد تا مشکل بعدی را حل کند.
        می دانم شاخه هایی در پزشکی ایجاد شده اند که پزشکی را همچون علم می بینند. همچون پروژه ژنوم. ولی به نظر من برای پزشکی حضور همین دانش مندان بس است. تشخیص پزشکی با روش کنونی توسط ماشین دقیق تر است.

  • 115
    470

    با سلام

    من کلا با نگاه صفر و یکی به مسایل مخالفم و متاسفانه این مشکلی است که بعضی ها در دنیا و خیلی‌ها در ایران به آن دچار هستند.
    البته استفاده از داده‌ها می‌تواند در روند کار درمان و حتی پیشگیری نقش مهمی ایفا کند ولی اگر یک پزشک بتواند با مریض ارتباط برقرار کند خیلی مهمتر از تنها تشخیص و دادن دارو خواهد بود.
    با اینکه با نظر آقا مرتضی در حالت کلی مخالفم ولی متاسفانه خیلی از دکترها در ایران از این روند استفاده می کنند.

    البته من خودم به شخصه با پرزشکانی روبرو شده ام که به معنای واقعی انسانیت و همدردی با بیمار داشته اند که از هر دارویی بهتر است.

    با تشکر از سایت یک پزشک

  • 385
    220

    شایدبهترباشه به ماشین مراجعه کرد،حداقل اون دلیل بودنش درمان بیماره ،نه مثل تعدادبسیاری از پزشکان که دغدغه هایی مهمترازدرمان بیماری یک بیماردارند وشاید براشون تفاوتی واهمیتی نداره که یک بیمار که ۴سال به خاطر یک بیماری بهشون مراجعه میکنه ولی بعد گذشت این همه سال نه درمانی پیشنهاد میدن و نه تلاشی بیشتر برای درمان وپیداکردن راه حل بکنن ورفتارشون هم سخت وسنگیتر از یک ماشینه و… .عنوان دلنشینی بود. واین رو هم بگم همه پزشکان ازاین دست نیستن ولی اونایی که من دیدم این جوری بودن.

  • 2673
    40

    به نظر من – که یک پزشک هستم – جایگزینی تدریجی ماشین به جای پزشک اجتناب ناپذیر خواهد بود. ممکن است این اتفاق در روندی بسیار آهسته اتفاق بیفتد اما حتما رخ خواهد داد.
    اولا بیایید میان پزشکی (به عنوان یک علم – اما از جنس علوم غیر دقیقه نه مثل فیزیک که یک علم دقیق است) و پزشک تفاوت قائل شویم. هر چند علم پزشکی دارای اشتباهاتی بوده است – نمونه آن مصرف داوری تالیدومید برای کنترل صرع در مادران باردار در ده ها سال پیش بود که منجر به تولد صدها نوزاد با نقص مادرزادی در اندامها بود – (و بعد خود این علم پزشکی یا علوم پایه مربوطه بوده‌اند که این اشتباهات را اصلاح کرده‌اند)، اما پزشکان به عنوان انسانهایی که دانش پزشکی را می‌آموزند ممکن است در کار خود هزاران اشتباه کنند. بسیاری از این اشتباهات غیر مغرضانه (در اثر دانش کم یا غفلت و کم توجهی به بیمار) و تعدادی هم مغرضانه (اصرار برای انجام فلان آزمایش یا عکس یا عمل جراحی به مقاصد سودجویانه اقتصادی) هستند. با جایگزینی ماشین با پزشک تقریبا همه خطاهای پزشک (و نه پزشکی) بلافاصله رفع میشوند.
    اما در مورد تجربه، حتما میدانید Best Practice چیست. وقتی در یک درس تئوری راه های مختلف انجام یک کار را آموزش میدهند، دانشجو را تشویق میکنند تا با تمرین و سعی و خطا سعی در پیدا کردن بهترین روش (از نظر سرعت، راندمان و …) انجام آن کار کند. اما در نهایت بهترین روش(هایی) که تا به امروز پیدا شده اند را معرفی میکنند تا در کار از آن استفاده شود. نمونه آن الگوریتمهای بهینه شده برای حل مسائل مختلف است. یادم می‌آید وقتی اولین بار با مسئله مرتب سازی یا sort مواجه شدم، معلمم از من خواست روی الگوریتمهای مرتب سازی فکر کنم. امروزه بهترین و کاراترین الگوریتمهای مرتب سازی نوشته شده و برای استفاده دیگران موجودند (ممکن است هر از گاهی هم به روز شوند).
    در طب، حدود ۲۰ سالی است که سعی شده چیزی شبیه Best Practice (بر اساس آخرین یافته های معتبر و تایید شده و نه صرفا قضاوتهای شخصی یا اطلاعات پراکنده که درجات اعتبار نامشخصی دارند) ایجاد شود. نام آن را پزشکی بر اساس شواهد معتبر یا EBM (Evidence Based Medicine) گذاشته‌اند. در این کار، هدف پیدا کردن و ثبت متمرکز بهترین روش درمان فلان بیماری براساس شواهد معتبر (تا زمان تهیه این اطلاعات) بوده تا پزشکان به این داده‌های ارزشمند مراجعه کنند و در مواردی که برای آن این اطلاعات وجود دارد از قضاوت شخصی پرهیز کنند. اما متاسفانه بسیاری از پزشکان به آن اعتنایی نمیکنند (چون دست آنان را در تصمیم گیری محدود میکند). متاسفانه هنوز قانون هم به صورت جدی بر استاده صحیح از این روش نظارت نمیکند. اما به هر حال این اولین قدم صحیح محدود کردن قضاوت انسان (پزشک) است که رخ داده است و به نظرم پیشرفت خواهد کرد. (یک مثال ملموس برای دوستانی که پزشک نیستند این است که اصولا پزشکان دانشگاهی عموما دانش و تبحر بیشتری نسبت به غیر دانشگاهی ها دارند چرا که به خود اجازه نمیدهند هر کاری را بدون داشتن دلیل علمی معتبر انجام دهند)
    به عقیده بنده، تنها حوزه‌ای که شاید هنوز تصوری از ورود ماشین به آن متصور نباشد (خلاقیت در) خلق آثار هنری است.

    • 64
      660

      با توجه به اینکه بیشتر خوانندگان یک پزشک، با واژه ها و اصطلاحات پزشکی کمتر آشنا هستند، به ناچار تعداد مثال ها در این بحث خاص بالاست، هرچند چاره دیگری نیست. در مثال های دوستمان آقا مرتضی و همکار گرامی ام آقا مهدی به خطاهای پزشکی اشاره شد که آقا مهدی به درستی به تفاوت بین خطای پزشکی و پزشک اشاره فرمودند. بحث خطا (error)، سوگیری یا تورش (bias)، دقت و صحت در پزشکی مفصّل است و در این مجال نمی گنجد. ظاهراً در این که ماشین جایگزین انسان خواهد شد با هم اتفاق نظر داریم و اختلاف تنها بر سر چند و چون این جایگزینی است. پس اجازه دهید با طرح پرسش های مشخص، بحث را در جهتی هدایت کنیم که از حالت شخصی خارج شود و قابل نتیجه گیری باشد.
      پرسش اول: آیا ماشین در تمام حیطه های پزشکی امکان ورود دارد؟
      (اگر خیر) پرسش دوم: ماشین در کدام حیطه های پزشکی نمی تواند وارد شود؟

  • 26145
    10

    با درود بر ان دسته از پزشکان محترمی که به بیمار به چشم طعمه و منبع درامد نمی نگرندمن یک مهندسم. میزان دقت روندهای مختلف را می شناسم و می دانم حدود نقاط قوت و ضعف حتی بهترین متدهای عملی ابداعی براساس تجربه تا کجاهاست.
    اما از اینها که بگذریم ماه قبل یکی از بستگان من که نتایج دو بار سو نو گرافی و دو بار سی تی اسکن قبل از عمل بیانگر سلامت بانکراس و تنها وجود سنگ صفرا بود توسط پزشک نا شریفی تحت عمل. ویپل قرار گرفت.بدون ان که حتی آزمایش فروزن هم انجام شود.و پس از چهار بار عمل متوالی بیمار فوت شد.
    نتایج پاتولوژی بعد از عمل هم نشان دهنده عدم وجود هرگونه تومور در بدن بیمار است.
    با این اوصاف تشخیص من این است: پزشک مغرور پول پرست به نتایج آزمایشهای قبل از عمل بی توجهی کرده و حتی تشخیص خود را بی نیاز از چک کردن با آزمایش فروزن دانسته است و باعث مرگ یک انسان سالم شده است.
    هم اکنون پزشک مذکور با ادله انکار ناپذیر تحت پیگردهای قضایی مستمر ما قرار دارد.
    ما به او اجازه نخواهیم داد دیگران را هم قربانی غرور علمی کاذب خود کند.
    حال من اینها را از کجا دریافتم ? با مراجعه به اینترنت وجستجو .
    دوران بی خبری بیماران و همراهان سر آمده است.
    همه اینها را گفتم تا بگویم دوران خودسری های برخی پول پرستان با افزایش آگاهی های عمومی و پیشرفت های فوق تصور علم رو به پایان است.
    حقیقت تلخ است اما قطعا ربات پزشکان را به حاشیه خواهد راند

  • 64
    660

    بودجه ای که دولت فدرال ایالات متحده برای رایانه ای (دیجیتالیزه) کردن سیستم سلامت اختصاص داده ۱۷ میلیارد دلار است. فواید احتمالی این پروژه عبارتند از کاهش خطا، ارتقای تصمیم گیری، سر و سامان گرفتن صورتحساب ها، و داده های بیشتر و با کیفیت تر برای اهداف پژوهشی.
    با این حال، برخی پژوهش ها نشان داده فاصله گرفتن از کاغذ ممکن است اثرات نامطلوبی روی بازده داشته باشد. در یکی از این تحقیقات که نتایج اولیه آن اخیراً منتشر شد، متغیرهای مختلف به فاصله ۶ ماه قبل و بعد از رایانه ای شدن پرونده ها در ۲۳ درمانگاه اورژانس دولتی در آمریکا مورد ارزیابی قرار گرفتند. بین دوره قبل و بعد از رایانه ای شدن، از نظر متغیرهای بهره وری در هیچ یک از مراکز فوق تفاوتی مشاهده نشد.
    این متغیرها شامل زمان لازم برای ثبت داده ها، مدت بستری، رفت و آمد ها، رضایت بیمار، تعداد ویزیت بیمار در ساعت توسط هر پزشک، و بازگشت بیمار برای ویزیت مجدد بود. نکته ای که در این پژوهش مورد توجه قرار نگرفته این است که با دیجیتالیزه شدن سیستم سلامت، اغلب پزشکان اورژانس ناچارند مدت طولانی پس از اتمام شیفت در محل کار خود بمانند و داده ها را وارد رایانه کنند. بسیاری از این پزشکان با شنیدن این خبر ممکن است بخواهند رایانه خود را خُرد کنند، ولی نتایج فوق نشان میدهد که به طور متوسط، اگر بازده رایانه بیشتر از قلم و کاغذ نباشد، کمتر از آن هم نیست!
    http://www.jwatch.org/na34646/2014/05/30/electronic-charting-less-efficient-paper-charting?ijkey=dFUPWt8ehcZa.&keytype=ref&siteid=jwatch&variant=full-text

  • 5614
    20

    علیرضای عزیز، خیلی تلاش کردی نظرات آقای کُسلا رو به نوعی زیر سئوال ببری اما خدا رو شکر مقاله طوری از آب در اومده که همه رو تأیید کردی. در واقع هر نوع علم تجربی به طور کامل الگوریتم پذیر هست، چون از آزمون و خطا حاصل میشه. آینده پزشکی از آن سایبرنتیک خواهد بود و تنها پزشکانی در آن دوره راه دارند که پیشرو باشند، مثل پروفسور سمیعی. ضمنا در تکمیل مقاله خوبی که نوشتی میگم: در جوامع فقیر و در حال توسعه که مردم به نان شب مانده اند اوضاع جیب پزشکان خوب است.