20 عکس، 20 عکاس، 20 داستان – قسمت دوم

قسمت اول این نوشته را ساعاتی پیش خواندید، حالا به قسمت دوم نوشته و 10 عکس بعدی از مجموعه کارهای «تیم مانتوانی»، به همراه شرح مختصر آنها توجه کنید:

11- با عکسی که Nick Ut، در دست دارد به خوبی آشنا هستیم، این عکس دختر 9 ساله‌ای را نشان می‌دهد که در جریان جنگ ویتنام متعاقب حمله ارتش ویتنام جنوبی با بمب‌های ناپالم در حال فرار است.

12- مارک سلیجر دو هفته پیش از خودکشی «کورت کُبین»، عضو گروه موسیقی نیروانا، این پرتره را از وی گرفت. این عکس روجلد نشریه رولینگ استون در بزرگداشت کورت کبین بعد از مرگ‌اش شد.

13- این عکس مشهور را «مری الن کارک» در سال 1990 در احمدآباد هند گرفت. عکس از رام پراکاش سینگ  -عضو یک سیرک بزرگ- و فیل مورد علاقه‌اش -شیاما- گرفته شده است.

14- در اینجا «فیل برگس» را می‌بینید، عکاسی که در پروژه‌ای به نام Stirring the Fire سهیم است، هدف این پروژه توانمند کردن زنان و دختران از طریق آگهی‌بخشی و تشویق آنها به حرکت است. عکسی که برگس در دست دارد از زنی 37 ساله به نام Sukulen در روستایی در کنیا گرفته شده است. اهالی روستای او عقیده دارند که این زن توانایی‌های جادویی دارد، آنها به برگس گفتند دو ماه قبل از اینکه گذار او به روستایشان بیفتد، این زن آمدن او را پیشبینی کرده بود!

15- عکس بعدی «ژاکلین در باد» نام دارد و «ران گاللا» آن را در سال 1971 گرفته است.

ران گاللا را نخستین و مشهورترین پاپارازی آمریکایی می‌دانند، این عکاسان همیشه در پی گرفتن عکس‌های جنجالی از افراد مشهور هستند. گاللا بسیار علاقه‌مند بود رابطه ژاکلین و کندی و اوناسیس را دنبال کند.

16- مارتی لدرهندلر عکس مشهوری داشت که در زمان اوج رابطه کوبا و شوروی در بیست سپتامبر سال 1960، از فیدل کاسترو و نیکیتا خروشچف گرفته شده است. مارتی لدرهندلر عکاس افسانه‌ای خبرگزاری AP بود و 66 سال سابقه فعالیت حرفه‌ای دارد، او در سال 2010 درگذشت.

17- اما در اینجا کیم کُمِنیچ را همراه عکس مشهورش می‌بینید، عکسی که او در زمان سقوط دیکتاتور فیلیپین –فردیناند مارکوس– گرفته بود و باعث شد او برنده پولتزر سال 1987 شود.

در این عکس فریناند مارکوس و ایملدا مارکوس که اضطراب از سیمایش به خوبی پیداست، دیده می‌شوند، فریناند مارکوس در این عکس در حال سخنرانی در جمع طرفدارانش است، در این زمان دیگر کار از کار گذشته بود، انقلاب مردم به ثمر رسیده بود و کورازون آکینو عملا رئیس جمهور مردم شده بود، مارکوس کوتاه‌زمانی بعد با توصیه آمریکا، کشور را ترک کرد، در سال 1989 وی در جزایر هونولولو درگذشت.

برای اینکه با اهمیت و حال و هوای زمان گرفته شدن این عکس آشنا شوید، مجبورم خلاصه‌ای از آنچه در آن زمان بر فیلیپن رفت برایتان نقل کنم:
مارکوس توانسته بود به مدت 14 سال حکومت دیکتاتوری در کشور برقرار کند و در عین حال با سرکوب کمونیست‌ها، آمریکا را نیز راضی نگه دارد. آمریکا در عین حال در آن زمان اجازه یافته بود که از پایگاه‌های نظامی و دریایی خود در فیلیپین استفاده کند و به همین جهت بود که دولت آمریکا هیچ مخالفتی با دولت مارکوس ابراز نمی‌کرد. «بنیگنیو آکینو» مهم‌ترین چهره اپوزیسیون وادار به ترک کشور شده بود، ارتش فیلیپین به آکینو اخطار داد که به کشور برنگردد اما نهایتا آکینو پس از تبعیدی سه ساله در ماه اوت سال 1983 میلادی به فیلیپین برگشت، اما در حالی که در فرودگاه مانیل از هواپیما پیاده می‌شد، ترور شد. ترور او مردم فیلیپین را شوک‌زده و خشمگین کرد.
در نوامبر سال 1985 میلادی، انتخابات زود هنگام ریاست جمهوری در کشور برگزار شد. اپوزیسیون فیلیپین از بیوه آکینو ـ یعنی کرازون آکینو ـ دعوت کرد که به عنوان رقیب مارکوس در انتخابات شرکت کند. مارکوس برنده اولیه اعلام شد، اما حقیقت چیز دیگری بود، مردم اعتراض کردند، نهایتا پس از رویارویی طرفداران دو گروه با هم،  کرازون آکینو به عنوان رئیس جمهور فیلیپین سوگند یاد کرد، اما مارکوس هم در مراسمی جداگانه سوگند خورد و با این وجود اوضاع چنان آشفته بود که خانواده مارکوس و نزدیکان آنها مجبور شدند به سرعت مانیل را ترک کنند و نهایتا به هاوایی فرار کنند.

18- عکسی را که در اینجا «دین فیتزموریس» Deanne Fitzmaurice در دست دارد، تا به حال ندیده بودم. این عکس داستان جالبی دارد. در 10 اکتبر سال 2003، پسربچه 9 ساله عراقی به نام صالح خلف، چیزی شبیه یک توب بازی روی زمین پیدا کرد، اما لحظه‌ای بعد توپ منفجر شد و او را به شدت از شکم، دست‌ها و چشم چپ مجروح کرد و برادرش را کشت. رحیم -پدر این پسر- از پزشکان آمریکایی درخواست کمک کرد، داستان صالح در سطح دنیا پخش شد و سرانجام منجر به اعزام او به بیمارستان اطفال اوکلند شد. عکس‌های بیشتری از این داستان را در اینجا ببینید.

19- دیوید بورنت این عکس را از زندانیان سیاسی شیلی در سال 1973 گرفت. آنها متعاقب کودتای شیلی در ورزشگاه ملی شیلی نگاه داشته می‌شدند.

20- در عکس آخر، آلن Allan Tannenbaum همراه عکس مشهور آزادی ماندلا بعد از 27 سال زندان دیده می‌شود. در این عکس ماندلا و همسرش 11 فوریه سال 1990 در حال خروج از زندان Victor Verster دیده می‌شوند.


خب! با هم 20 عکس و 20 عکاس آنها را به همراه شرح مختصری از داستان هر عکس را مرور کردیم، امیدوارم پسندیده باشید.

آرزویم این است که فرصتی پیش بیاید تا در «یک پزشک» بتوانم به صورت مشروح در مورد هر یک از این عکاسان و عکس‌های مشهور آنها بنویسم.

19 دیدگاه

  1. مطلب جالبی بود.دنبال این مطالب وموضوعات هستم.امیدوارم ادامه پیداکنه.دیدن آثارعکاسان مشهوروفلسفه پشت هرعکسشان خیلی به دیدماکمک میکنه…

  2. مطلب جالبی بود. نکته مشترک این عکس ها اینه که هیچکدومشون بر اثر تصادف یا مثلا بطور شانسی برداشته نشدن. پشت هرکدوم تفکر عمیقی پنهانه که اون تفکر باعث شده که در کسری از ثانیه یه اثر جاودانه خلق بشه…

  3. سلام آقای مجیدی
    من دیروز با ایده آنتوانی از طریق گیزمودو آشنا شدم و خواستم تا مطلبی رو آماده کنم که اوضاع بد نت ها به امروز واگذارش کرد.در حین گودر گردی متوجه شدم که شما هم طی دو قسمت در همین مورد مطلبی نوشتید.چون شما اول مطلبو منتشر کردید ،برای یکی نشدن مطلب مجبور شدم یه سری تغیرات در عکس ها بدم .
    این توضیحات رو دادم تا سوءتفاهمی پیش نیاد. این هم لینک مطلب من در وبلاگم:
    http://www.webblogfarsi.com/1390/11/02/famous-photographers-with-their-even-more-famous-photographs.html

    1. سلام زنده باشی یک پزشک و راهت پاینده! من عکاس آماتوری باب دلم می کشم ولی اعتراف می کنم عکسها تماما راوی ماجرا هستند خصوصا اولی !
      باز هم از سعید امیر لو متشکرم که شهامت بیان حقیقت رو داشتند و صداقت کاری در محیط نت فارسی رواج پیدا کنه!
      موفق باشید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]