فناوری در رستورانها
وقتی همبرگر خوردن یک بازی اجتماعی میشود: تصور کنید که قصد خوردن همبرگر کردهاید و بتوانید آن را اینترنتی سفارش به صورت اختصاصی برای خود سفارش بدهید و تکتک اجزای آن را از نان گرفته تا گوشت و ادویه را به دلخواه انتخاب کنید.
این کاری است که سایت یک فستفود فروشی واقع در نیویورک یعنی ۴Food انجام میدهد. وقتی انتخابهای خود را کردید، همبرگر ملقب به نام شما میشود و در توییتر و فیسبوک، ساخته شدن چنین همبرگری جار زده میشود، حالا هر بار کس دیگری وارد سایت شود و از همبرگر اختصاصی شما خوشش بیاید و آن را سفارش دهد، ۲۵ سنت به شما اعتبار داده میشود!
رستورانهایی که منوی خود را روی آیپد به مشتریان نشان میدهند: تعداد زیادی از رستورانها، همبرگرفروشیها و بارها در شیکاگو، از آیپد به جای منوهای کاغذی برای نشن دادن فهرست غذایی خود به مشتریان استفاده میکنند.
فقط در یک مورد یکی از بارها، ۴۰ آیپد را که قیمت هر کدام ۷۰۰ دلار است، خریده است تا از آنها به عنوان منو استفاده کند. یک شرکت فناوری، اپلیکیشنی نوشته است که با اجرای آن مشتریان قفسه مجازی ۷۵۰ نوشیدنی را خواهند دید و میتواند با لمس هر بطری اطلاعاتی در مورد نوع و قیمت نوشیدنی ببینند و حتی روی «گوگل مپ» منطقه ساخت را هم مشاهده کنند.
به نظر میرسد که این سرمایهگذاری، توأم با خطرپذیری باشد، اما مقدار فروش متعاقب استفاده از این سیستم به میزان بیست درصد به ازای هر مشتری بالاتر رفته است.
دیزی و دیگر هیچ!: بعد از خواندن این دو مورد بد نیست، رستورانهای زنجیرهای مستر دیزی را هم به شما معرفی کنم! مستر دیزی، که مدتهاست در تهران و مشهد فعالیت دارد، ایده جالب ارسال دیزی فوری را داشت. مدیران این رستوران زنجیرهای برای تبلیغ کار خود، یک سایت اینترنتی خوشساخت و کاربرپسند را راه انداختهاند و گرچه الان به صورت آنلاین سفارش نمیگیرند، اما کارشان آنقدر خوب بوده که رسانههای متعدد داخلی و حتی خارجی کارشان را بازتاب دادهاند. آنها به زودی در اصفهان، کیش و حتی هانوفر آلمان هم شعبه میزنند.
چه کسی فکرش را میکرد که از محل دیزی بشود، اینقدر درآمد داشت و بتوان کارآفرینی کرد؟!
منابع: startribune و nytimes
PDF 
نمونه اول خیلی ایده جالبی است ولی اینجور ایده ها بسته به مکان می توانند مورد استفاده قرار گیرند مثلا تو ایران فقط درصدی خیلی کمی از مردم میدونن سایت و اینترنت چیست چه برسه به فیسبوک و اینجور چیزا…
حالا تعریف از خودمون نباشه با یک تیم برنامه نویسی در حال توسعه سیستمی برای رستوران ها هستیم که نمونه خارجی خیلی خیلی کم داره یکم توضیح میدم ببینید اصولا چیزی به نام مانیتور وجود ندارد و اصلا نیازی به تبلت و اینا نیست و تصاویر از بالای هر میز به وسیله ۳ پراژکتور طوری نمایش داده می شوند که انگار تصاویر ۳ بعدی در حال نمایش هستند گذشته از کیفیت و نو آوری های که در نحوه نمایش داریم ،کاربر می تواند موارد غذایی مورد استفاده را دلخواه انتخاب کند و مستقیما از پشت میز نحوه تهیه غذا بوسیله آشپز را مشاهده کند و… در میز نوعی سیستم حسی استفاده میشه که به نوعی به صفحه لمسی تبدیل میشه و کاربر با انگشتش روی میز می تونه گزینه ها رو انتخاب کنه و…
حالا زمانی که تموم بشه اطلاعاتی در موردش ارائه خواهیم کرد ، فقط اینا رو گفتم که همش فکر نکنید خلاقیت و نوآوری در خارج از مرزهای این کشور وجود داره بلکه در داخل افراد خلاق تری هستند که هنوز خودشونو کشف نکردند
وقتی فکر هدفمند و حساب گر باشه ساده ترین ها تبدیل به بهترین ها میشه
خیلی جالب بود.جمعه ناهار دیزی…دمتون گرم
Ali Aghdam جان خیلی کارتون عالیه. اما چون تو ایران هیچ شکل و نوعی از کپی رایت وجود نداره کارتون بعد از اجرا اگه مورد توجه دیگران قرار بگیره سریع ترتیب کپیش رو میدن و تمام!
Pingback: لینکهای هفته (21) « گزاره ها