دیدگاه‌ها برای: گورستان کرم‌های شب‌تاب

با: آرش رستمی

آرش رستمی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

بعضی از انیمه های ژاپنی واقعا بی همتا اند. کمتر فیلمی می تونه حتی به گرد پاشون برسه.

گورستان کرم های شب تاب هم همین طوره. هم فیلم و هم انیمه رو دیدم و باید بگم یکی از زیبا ترین و گزنده ترین آثار ضد جنگه. قوطی آبنبات های ستسوکو، که در آخر می فهمیم چه در داخلش بوده, واقعا پیام دردناکی داره. زمانی پر از آبنبات و رویاهای شیرین کودکی, و در پایان…… واقعا زیبا, واقعا تلخ.

با: انسان

انسان — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

بهترین فیلم بود ارزش هزار بار دیدن رو داره هنوزم وقتی یادش می افتم اشک تو چشام جاری میشه چرا انسان ها باید با هم دشمنی کنند واقعا چرا… فیلم ایرانی از کرخه تا راین اثر معروف ابراهیم حاتمی کیا هم ارزش دیدن داره ادم واقعا متاسف میشه جرا فیلم بدون مفهوم اخراجی ها باید پرفروش ترین فیلم تاریخ ایران باشه ولی اینجور فیلم ها …

با: محمد

محمد — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

از کجا میتوانم این فیلم را خرید پستی کنم؟؟؟؟

با: فاطمه

فاطمه — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

من وقتی فیلم گورستان کرم های شب تاب رو دیدم عمیقا متاثر شدم به طوری که الان بعد از گذشت ۷-۶ ماه هنوز هم احساس قوی تو وجود مه :عشق به ژاپن خیلی تو روحیه ام تاثیر گذاشت و با خودم گفتم که چرا ژاپن دچار جنگ شد و وقتی تبعات جنگ ژاپن را که دیدم برای من که یک ایرانیم خیلی ناراحت کننده بود و خیلی جالب چیزی که باعث تعجبم شد اینکه این بود که وقتی فیلم هایی که در مورد جنگ تحمیلی کشور خودمان بود را دیدم اینقدر متاثر نشده بودم فکر میکنم که همه جوونا هم حس منو داشته باشن کشور ژاپن اونقدر مهارت و زیرکی داره که با ساخت این فیلمها احساس عشق به ژاپن رو در دل مردمش قوی میکنه همچنین در مردم کشورهای دیگه اما فیلم هایی که در مورد جنگ کشورمان ساخته میشود هرگز آنگونه که بایسته است نبوده است .دوست دارم کشور ما هم در ساختن اینگونه فیلمها از ژاپن الهام بگیرد.

با: فاطمه

فاطمه — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام
من عاشق فیلمهای ژاپنی هستم چون که نوعی احساس تلاش و سختکوشی رو به آدم منتقل میکنه اونم خیلی واقعی وملموس دوست دارم تلویزیون ایران به جای پخش تمام وقت فیلم های اکشن و پلیسی غربی فیلمهای ژاپنی را پخش کنه شاید که به مملکت هم یککمکی بکنه.

با: marjan

marjan — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

تقریبا سالی یک بار این کارتون از تلوزیون ژاپن پخش می شه و من هر بار مثل بار اولی که دیدمش گریه می کنم. دخترمم هم همینطور. کارتونش و از فیلمش بیشتر دوست دارم. جالبه که تو ایران نشونش دادند البته معلوم نیست که دوبله اش خوب بوده یا نه یا مهمتر از همه اینکه داستانشو تغییر نداده باشند!
یه چیز کمی بی ربط هم بگم که چند سال پیش که سریال اوشین را دوباره در ژاپن دیدم یه نکته خیلی نظرم رو جلب کرد و اون این بود که در ایران علت خودکشی ریوزو همسر اوشین را ورشکسستگی اعلام کردند در صورتیکه علت اصلی اش شکست ژاپن در جنگ بود ! در آن زمان تعداد زیادی از مردان ژاپنی به خاطر شکست کشورشون خودکشی کردند. ولی در ایران لابد صلاح ندونستند این را نشون بدند

با: مجید

مجید — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

جالب دیدم که دو نکته رو اضافه کنم: ۱ – من به شخصه از دوستداران سریال “ناوارو” و همینطور خود “روژه هنن” هستم. اما “ناوارو” هم مثل غالب سریال های پلیسی روتین فرانسوی(یا کلاً اروپایی) به شدت “سهل الهضم” شده است. شخصیت اصلی داستان پلیسی خلل ناپذیره که با وجود مشکلات کم و بیش شخصی، هرگز تن به کوتاهی از وظیفه نمی ده (و حتی گاهی در برابر مشکلات شخصیش راه حل هایی از غیب فرا می رسند تا او رو از مخمصه خلاص کنند).اون باید دارای پرسوناژی قابل ستایش با هر فرمول محتملی باشه. در واقع کاراکتر “ناوارو” طعنه به اساطیر ایرانی می زنه که شخص نیک داستان همواره نیک می مونه و قضاوتهاش هم نیکه( این نمونه رو در اساطیر یونان و روم سخت می شه پیدا کرد، چرا که مملوء از شخصیت های چند پهلو و گاه متناقض هستند که بیشتر به “خصائل رفتاری” اشاره دارند تا “نیکی یا بدی بنیادین”.) در نتیجه “ناوارو” باید آنچنان بزرگ باشه و خلل ناپذیر(حتی در قضاوت و سخنان حکیمانه) که با گفتن جمله ای مثل “آدما می رن و خاطره ها می مونن…” فتیله ی دغدغه ی پیر مرد آرایشگر رو در ذهن مخاطب عام بپیچه و پیام بده که “زندگی همینه دیگه؛ ناوارو رو بچسب!!”
۲- انیمیشن “گورستان کرم های شب تاب” مثل بعضی دیگه از کارهای ایسائو تاکاهاتا، دارای برخورد رئالیستی با موضوع و تکنیکه(به عنوان یک انیمه). در قالب یک فیلم رئالیستی ضد جنگ، (ترجیح می دم در مورد این انیمه ، با توجه به خصایصش از لفظ “فیلم” استفاده کنم) “گورستان کرم های شب تاب” یه اثر عمیقاً تاثیر گذاره و جنبه های پهنانی مصائب مردم درگیر جنگ رو بدون ارائه ی قضاوت راجع به آدم ها و اعمالشون به تصویر می کشه (که در شرایط طرح شده در فیلم، قضاوت اساساً هم یک عنصر نا به جاست).
قدرت دیگه ی “گورستان کرم های شب تاب” در آفرینش فضای عاطفی فیلمه. موسیقی فوقالعاده ی فیلم( اثر میچیو مامیا) بار سنگین عواطفی رو به مخاطب منتقل می کنه که با تجربه ی ۴ – ۵ بار دیدن این فیلم با دوستان مختلف، با اطمینان میگم: باید از سنگ باشید تا بتونید جلوی اشکاتون یا حد اقل لرزش دست و پاتونو بگیرید!! از شخصیت پردازی ظریف دو کودک داستان، به خصوص ستسوکو نمی شه گذشت و تاثیر گذاری حسیشو نادیده گرفت. حتی به طور ضمنی می تونم به نحوه برخورد دو کودک با معضل مرگ مادرشون اشاره کنم که خود این برخورد سِی تا، علی رقم اینکه اون تکان دهندگیِ رمانتیک مارد و فرزندی رو نداره ، ولی دقیقاً به دلیل همین فقدان به شدت تاثیر گذاره.چون درک میشه که فضای جنگ و مشقّاتش چنان فشار و محنتی روی دوش این کودک گذاشته که به ناچار خیلی سفت تر از حتی یه بزرگسال با مرگ مادرش مواجه میشه و تاب میاره تا بتونه فرصت بقا برای خواهر کوچکش(و تقریباً تنها انگیزش) فراهم کنه…

با: sati

sati — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

و چه اشکهایی که من در حین تماشای فیلم و بعد از اون ریختم.

با: Mostafa3D

Mostafa3D — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام
من هم فیلم و هم انیمشن رو دیدم
تغریبا از دقیقه ۴۵ به بعد فیلم تا آخر فیلم فقط داشتم گریه می کردم
البته تو خونه تنها بودم و به همین خاطر یه دل سیر اشک ریختم
تا اینکه همسایه سر رسیدن و بهم دلداری دادن
خودم هی از خودم بیشتر تعجب می کردم که چرا مرده به این گنده ای چرا داره گریه می کنه
راستی اون قسمتی که در مورد ناوارو گفتی رو هم یادمه خیلی جالب بود سیانس اون مرد آرایش گر اصلا از یادم نمیره
در آخر باید بگم که این مطلبتون رو با لینک منبع در وبلاگم قرار میدم
راضی باشید

با: BAS

BAS — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

شاید روزی ۸ تا ۱۰ ساعت به خاطر نوع کارم توی اینترنت هستم.جایگاه مطالبی که در این پست به آن اشاره کردید ،بی تردیددر جامعه ما خالی است یا نمی دانم عمدا به آن پرداخت نمیشود .شاید هم حافظه تاریخی خود ما ضعیف شده که مصیبتهای بیست و اندی سال قبل را فراموش کرده و به سرعت به سوی …. . بگذریم، غالبا من در هیچ سایتی کامنت نمیگذارم شاید به خاطر این که بیشتر شنونده هستم ،گاهی به وب سایت شما سر میزنم از مطالب عمیقی که در پستها قرار می دهید لذت برده و استفاده می کنم. با تشکر.