دیدگاه‌ها برای: افسانه‌ی ۱۹۰۰

با: صادق صادقی

صادق صادقی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

صحنه هایی که برای نشان دادن مهارت و سرعت نواختن پیانو از چند و چندین دست استفاده کرده بنظرم به فیلم لطمه شدیدی زده.
همین الآن پیانسیت هایی وجود دارند که توان انجام اجراهای بسیار سنگینی را دارند.

با: zohre

zohre — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

امشب دیدم.گریه کردم وقتی از عظمت میگفت.کلید های پیانو با همه ی سختی و نفس گیر بودن محدودند ۸ اکتاو و انتهای اونو میبینی اما مواجهه با دنیای بیرون به نوعی و مواجهه با کل خلقت که کار دست خداست نا محدود اینجاست که اگه موسیقی کار میکنین و سختی اونو درک میکنین بیشتر از اون بیرون میترسین.

با: ldel

ldel — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

همه پست رو مطلاعه میکنن و میرن فیلم رو می بینن ولی من بعد از اینکه فیلم رو دیدم و مبهوت بودم گوشه ذهنم به این فکر می کردم که برم اینترنت آمارشو بگیرم و تحقیق کنم ناخداگاه اولین کاری که کردم رفتم تو گودرم و ۱۹۰۰ رو روی آیتم یک پزشک سرچ کردم و پست شما اومد و خوشحال شدم که زدم تو خال

مرسی که نقدش کردی و لینک سوند تراکها رو گذاشتی- حتما دانلودش می کنم و به کسی که از دست دادمش فکر میکنم
خوب هستی فرانک و سعی نکن خوبتر باشی سعی کن خودت باشی.فعلا..

با: صابر

صابر — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

واقعا یک شاهکار این فیلم ولی موسیقی زیبای این اثر زیبای فیلمنامه رو تحت تاثیر قرار داده!
ولی تنها فیلمی بود که منو خیلی خیلی تحت تاثیر خودش قرار داد

با: احسان دیاری

احسان دیاری — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

یکی از بهترین فیلم هایی که دیدم و یکی از بهترین پست های اینجا…

با: افسانه‌ی 1900 | مجتبی سمیع‌نژاد

افسانه‌ی 1900 | مجتبی سمیع‌نژاد — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

[...] نقد و شرح وبلاگ یک پزشک ترقیب‌ام کرد که فیلم «افسانه‌ی ۱۹۰۰» را ببینم. فیلمی از شاه‌کارهای عالم سینما که تلفیقی از هنر سینما و هنر موسیقی است. نمی‌دانم شاید من این نظر را داشته باشم که همواره وقتی هنر سینما با یکی دیگر از هنرها تلفیق می‌شود، به ویژه هنر موسیقی؛ یک شاه‌کار سینمایی هم‌چون افسانه‌ی ۱۹۰۰ خلق می‌شود؛ به یاد بیاورید، فیلم «پیانیست» یا «ویولون قرمز» را… [...]

با: محمد صادق

محمد صادق — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

با سلام
این فیلم را دیده بودم.
به نظرم یکی از زیباترین سکانس های فیلم -که احتمالا برای لو نرفتن فیلم آن را بیان نکردید- سکانسیست که پیانیست به عشق دختر مجبوبش و بدون آن که بفهمد قطعه ای فوق العاده را می نوازد.
اصلا اصل داستان همین است،
چرا بعد از شنیدن آهنگی که خودش هم انتظار شنیدن آن را نداشت، صفحه گرامافون را شکست؟
این سکانس – شکستن صفحه گرامافون- از پرمعناترین سکانس های این شاهکار است. می دانید چرا؟
به نظر، ۱۹۰۰، عشقش را بسیار بسیار بالاتر از آن می داند که برای همه نقل شود
او عشقش را تنها برای خود می خواست.
نقل عشقش تنها باید به او تعلق داشته باشد و بس.
دیگران محرم این راز نبودند؛

با: فرید صلواتی

فرید صلواتی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

نمی خواهم بخوانیدم . اینبار می خواهم فقط گوشم کنید

با: حسن

حسن — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

به نظرخیلی ها این فیلم را می توان عرض ارادت جوزپه تورناتوره به دنیای موسیقی، بعد از عرض ارادت به دنیای سینما(سینما پارادیزو)، بیان تاثیرات موسیقی در یک جامعه و نقش آن در شخصیت آفرینی قلم داد کرد.
تکه کلام زیبا و جالبی که تیم راث در این فیلم داشت (Fuck…)
موسیقی خیره کننده موریکنه جز لاینفک شخصیت های فیلم بود و به نوعی خود موسیقی نقش یک شخصیت را در فیلم بازی میکرد.
البته فیلم آخر جوزپه تورناتوره هم فیلم قشنگ و تامل برانگیز و رمانتیکیه! la sconosciuta محصول ۲۰۰۶! دیدنشو به همه توصیه میکنم
موفق و سربلند باشید

با: امیر حسین

امیر حسین — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

آقای دکتر سلام.
دوست دارم مطلبی را که در رابطه با وضعیت بحرانی سیستمهای بلاگ فارسی ایران را نوشته ام بخوانید.
ممنون میشم.
موفق باشید.