مثل همه ی اتفاقات بشری و به خصوص در زمینه ظهور تکنولوژی های جدید و خرده فناوری هایی که اجزای این تکنولوژی جدید رو تشکیل می دن، همیشه با سه نوع مخاطب رو به رو بودیم، افراد مقدم یا پیشرو ، افرادی که در مراحل میانی با مقوله آشنا می شوند و افراد متاخر ، و طبق همین اصل همیشه از بین دسته دوم و دسته سوم که معمولن نمی تونن برای خودشون جایگاهی پیدا کنن ، چون از جهاتی فکر می کنند که حرف های آن ها توسط افراد پیشرو زده شده، این کوچ به فضا ، تکنولوژی و .. دیگری همیشه ملموس و بارزه.

مثل همه ی اتفاقات بشری و به خصوص در زمینه ظهور تکنولوژی های جدید و خرده فناوری هایی که اجزای این تکنولوژی جدید رو تشکیل می دن، همیشه با سه نوع مخاطب رو به رو بودیم، افراد مقدم یا پیشرو ، افرادی که در مراحل میانی با مقوله آشنا می شوند و افراد متاخر ، و طبق همین اصل همیشه از بین دسته دوم و دسته سوم که معمولن نمی تونن برای خودشون جایگاهی پیدا کنن ، چون از جهاتی فکر می کنند که حرف های آن ها توسط افراد پیشرو زده شده، این کوچ به فضا ، تکنولوژی و .. دیگری همیشه ملموس و بارزه.
معمولن این دسته از افراد و به خصوص افراد متاخر دنبال ساده ترین راه برای انتقال مفاهیم هستن و اصلن براشون این مهم نیست که خودشون چقدر تولید محتوا می کنن ، بلکه این ها شبیه خبرنگارها هستن، همه جا پرسه می زنن و چیزهایی می نویسن که بیشتر جنبه ی برداشتی داره تا تولید محتوا و از قضا همین آدم ها با مقایسه کردن ، خبر دادن و در واقع تولید ایده می تونن خیلی به گروه اول و دوم کمک کنن برای تولید محتوا .
این دقیقن شبیه اتفاقی هست که قرن ها پیش در مورد کتاب و روزنامه افتاد ، روزنامه ها در نهایت پختگی و کمالشون ، رسانه ای سطحی جهت اطلاع رسانی هستن و نه کند و کاو و تحلیل

البته در این بین به مشکلی که ممکنه بر بخوریم، سطحی شدن توقع عامه ی مخاطبان فضای مجازی هست و این سطحی شدن و کم حوصله شدن حتی در صورت وجود محتوای عالی و سنگین می تونه خطرناک باشه