یک پزشک

سلام
واقعا آلبوم خوبیه مخصوصا شعر آه باران با صدای استاد فوق العاده است.
“هرچه پیرامون ماست غرق تباهی شد …” عالیه. حکایت احوالات امروز ایرانی هاست

Reply

اتفاقن همین الآن داشتم بهش گوش می دادم !

ریشه در اعماق اقیانوس دارد شاید ،
این گیسو پریشان کرده ، بید وحشی باران
.
.
.
بر پلیدی ها که ما عمری ست در گرداب آن غرقیم ، آیا چیره خواهی شد ؟
آه ! باران
( ای کاش طرز نوشتن اسم این آلبوم رو رعایت کنیم . البته ممکنه مشکل از رسم الخط ما باشه ؛ چون من تا قبل از اینکه بشنوم این تصنیف رو ، فکر می کردم اسم آلبوم ” آه ِ باران ” ئه )

سبک آهنگ و مفهومش بی شباهت به فریاد نیست . گرچه اون فریاد بی نظیر کجا و این کجا

من به شخصه این سبک ” گلها ” یی که خود استاد ازش یاد می کنه رو نمی پسندم آنچنان . البته همچنان امضای ” محمدرضا شجریان ” ای بودن پای این آلبوم هم هست . اما ترجیح میدم این صدا ، حتا با اینکه وسعت گذشته اش رو نداره ، روی تار و کمانچه بشینه . گوش من با اون قبیل از سازها آشنایی بیشتری داره . همونطور که دوست ندارم یه روزی به فرض صدای ابی رو با کمانچه بشنوم ، دوست هم ندارم که صدای استاد رو با پیانو و ویولنسل بشنوم

Reply

آلبومی که به شدت کلاسیک بود و گوش کردن اون سخت

Reply

آلبوم خیلی قشنگی بود من روز ی حداقل ۱۰ساعت شجریان گوش می کنم پس حداقل ۱۰ ساعت تو این دنیا نیستم چقدر دوست دارم که مثل قدیم شجریان با محمد رضا لطفی یک کنسرت بده مثل عشق داند که من روزی اونو ۵ دفعه گوش می کنم ، البته صدای تار فرهنگ شریف هم تو این آلبوم تمام وجودآدمو زیرو رو می کنه
گداخت جان که شودکار دل تمام ونشد بسوختیم در این آرزوی خام ونشد

روزی گرم بخوانی از بس که شاد گردم گر ره بود به آتش بیم خطرندارم

Reply

ریشه در اعماق اقیانوس دارد شاید
این گیسو پریشان کرده بید وحشی باران
یا نه دریایی‌ست گویی واژگونه بر فراز شهر،
شهر سوگواران
هر زمانی که فرو می‌بارد از حد بیش
ریشه در من می‌دواند پرسشی پیگیر با تشویش
رنگ این شب‌های وحشت را، تواند شست آیا از دل یاران
چشم‌ها و چشمه‌ها خشکند، روشنی‌ها محو
در تاریکی دلتنگ، همچنان‌که نام‌ها در ننگ
هر چه پیرامون ما غرق تباهی شد
آه باران ای امید جان بیداران
بر پلیدی‌ها که ما عمری‌ست در گرداب آن غرقیم
آیا چیره خواهی شد؟

فریدون مشیری

Reply

قطعه آه باران رو شنیدم. حس نوستالژی عجیبی بهم دست داد و منو به زمان تنظیم های درخشان دهه ۴۰ برد. دشتی همیشه زیباست و کلمات زیبا و حس عمیق شعر هم قطعه رو خیلی سنگین کرده. فقط کمی به نظرم مونوتن اومد.

Reply

آلبوم زیباییست که هم اشعار قشنگی داره و هم صدای قشنگی اون ها رو می خونه. وقتی که از یه طرف صدا و سیما هیچ احترامی برای این هنرمندان قائل نیست و تریبون رو به امثال شجریان نمی ده و از طرفی کسانی که ادعای شعر و موسیقی می کنند امثال حسین تهی و… ۲۴ ساعته تریبون تلویزیون ها لوس انجلسی دستشون هست و خودشون رو نماد فرهنگ ملت ایران می دونند، آدم افسوس می خوره. البته پاپ و رپ قشنگه و خیلی آهنگ های زیبایی تو این سبک از نظر من وجود داره اما یکی اینکه چون موسیقی پاپ توی مملکت ما نمی تونه پویا باشه هر کس هر مزخرفی رو که اون ور بسازه، بهش تریبون داده می شه و دوم اینکه موسیقی سنتی عملا تریبونی برای خودش نداره و مهجور مونده.

Reply

سلام .
مطلب زیبایی بود .
حتی برای من که اصلآ الفبای موسیقی رو هم نمیدونم دلسوزی و علم شما قابل تحسین بود.
مرسی دکتر از نوشته زیباتون
سینا

Reply

به نظر من که از ۱۲ سال پیش شجریان گوش دادم. این آلبوم و چند آلبوم قبلی شجریان خیلی قشنگ نبوده. اونم به این حاطر که شجریان پیر شده و بهتره نخونه کیفیت صداش افت کرده حالا هر چی هم که عشاق استاد یخه جر بدن. به نظرم آدمی در این سن و موقعیت نباید مثه تراکتور در حال کنسرت دادن باشه و بهتره کلاس و پژوهش و تحقیق و انتقال تجربه رو جدی بگیره. صدای شجریان دیگه مثه صدای جیغ کمونچه شده امیدوارم زودتر بی خیال شه و از کارهای قدیمی اش بده بیرون. چون فک کنم تا بیست سال دیگه اگه هر ماه کار بده بیرون بازم کار ضبط شده داره. اون با این کاراش داره خاطرات ذهنی مارو از صدای داوودیش خراب می کنه. بهش بگین نکنه.

Reply

جالبه ایول… .

Reply

سلام خسته نباشید. وب قشنگی داری .موفق باشی

Reply

جانا سخن از زبان ما میگویی …
خانم مجیدی عزیز دمت گرم و سرت خوش باد … بسیار زیبا و دلنشین هم آواز استاد شدید درود بر شما .

Reply

بابت همه نوشته هایی که تا به حال رو وب گذاشتین ممنون

Reply

«آه باران» را چون شما شنیده و لذت برده ام. اما موسیقی «گوش‌خراش» هرگز «باب میل» نمی‌شود. اگر برای بعضی‌ها باب میل است، لابد برایشان گوش‌نواز است. به این می‌گویند تحمل سلایق مخالف.

Reply

سلام
ستایش موسیقی غنی و اصیل ایران نه در کلام بلکه در درون و با روح و فکر اتفاق میفته و اون هم در هر لحظه که شنیده میشه… بی اختیار هر فکر دیگه ای رو از ذهن خارج می کنه…
اثر جدید زیباست و خیلی ملودی ها رو از زمانی دور زنده می کنه. اینجا جای نقد نیست و ما هنوز خیلی اندک مجال و زبان نقد رو درک کردیم اما اثر کار رو مقایسه کنیم با شب سکوت کویر. کار بسیار بی رمق تکراری و کند به نظر میاد و هیچ نداره جز تلاشی برای تکرار.
انگیزه این کار چی بوده؟ این که استاد همه کارایی رو که ساختن بخونن؟ ادای دین به مکتبی که توش آموزش دیدن؟ این همه علاقمند که چشم دوختن که کاری از استاد شجریان منتشر بشه حیف نیست با این راضی بشن؟
کار زیباست ولی من ته دلم شاد نشدم از تولد یه اثری که میشه توش حرف پیدا کرد… فکر کرد…
اون تار بی حال بارها اجرا نشده بود؟

Reply

با اینکه تا به حال از حضور در کلاس آواز بی بهره بوده ام اما از نعمت صدای خوش بی بهره نمانده ام و امیدوارم که دل استاد شجریان مزد اشکهایم را از من دریغ نکند. صدای استاد انسانیت را به رخ تمامی کائنات می کشد. انسانیت بی عشق معنا ندارد. استاد عاشق است.

Reply

سلام

واقعا”حال دادی -آدم با شنیدن صدای خسرو آواز ایران به ملکوت میره .
انشاءاله خدا استاد و واسه ایرانیا نگه داره .
یه جمله هم به منتقدان مغرض بگم اونم اینکه:عاقلان دانند.

Reply