من هم این فیلم را دیده ام.برداشت شما برایم خیلی جالب بود و تازگی داشت.از این بعد به فیلم نگاه نکرده بودم.تم اصلی این فیلم حکایت شرمساری جمعی آلمانی ها به خاطر جنایتهای جنگی ست.

درباره مواردی که از Milk و کتابخوان گله داشته اید چیز خاصی برای گفتن ندارم، ولی در همان کشورهایی که سنگ آزادی به سینه می‌زنند شما بپرسید اگر بخواهیم ۶۰۰۰۰۰۰ انسان را بکشیم، کدام کار بهتر است: آنها را با گاز خفه کنیم و در کوره ذغال سنگ بسوزانیم، یا با بمب گلوله آنها را بکشیم؟ اصلاً ۶۰۰۰۰۰۰ جسد انسان سوخته (۱ میلیون از جمعیت تهران کمتر) کجا هستند؟ باید کوهی از خاکستر انسان یا جسد سوخته، کوه البته که چه عرض کنم، کوهستان!، پیدا میشد، ولی کو؟ همین را که بپرستید شما را می فرستند “زندان” آب سرد نوش جان بفرمایید (:
درباره Milk هم سیاست شاه لخت تا به امروز خوب به کار آمده، بر اساس علم برخی دانشمندان، ۱۰% انسان‌ها گرایش جنسی به جنس موافق دارند، و ، این امر “غیر قابل” درمان است، و اینگونه افراد گرایش جنسیشان دست خودشان نیست! و ۱۰۰% ژنتیکی و مادرزاد است، و باز تاکید می کنم “غیرقابل درمان” است، البته بیمار هم نیستند، و گناهی هم ندارند و انسان متمدن کسی است که بدون چون و چرا این “حقیقت” انکار ناپذیر را با افتخار تمام بپذیرد، این افراد باید حتماً با هم ازدواج کنند و علم دانشمندان دیگر به جهنم، در ضمن آلمان نازی در همان هلوکاست امثال این افراد را “نسل کشی” کرد، شما هم بیخود می کنید بگویید شاه لخت است (:

درباره سینمای فرانسه و انگلیس هم پیش از آنکه فیلم هایی مانند Taxi به ذهن کسی برسد باید عرض کنم فیلمی مانند Jeux D’enfants (با نام انگلیسی love me if you dare) و یا Le Fabuleux destin d’Amélie Poulain از فرانسه، و Cashback از انگلیس چنان استادانه هنر را به کار گرفته اند که هوش از سر هر بیننده ای می برند، در مقایسه با اینها، آثار پر سروصدای هالیوودی مانند پیام بازرگانی هستند نه بیشتر D: