دیدگاه‌ها برای: فیلم ساعت‌ها

با: هانی

هانی — Sun, 21 Mar 2010 00:00:00 +0000

امشب ۱۵ شهریور۸۸ اتفاقی دوباره این فیلم رو دیدم.نمیدونم چرا و نمیدونم چقدر مسحور فیلم شدم.فرانک از مقاله ات بسیار لذت بردم .من فقط تحسین میکنم این ذهن پهناور نویسنده رو و نگاه دقیق کارگردان و بازی این بازیگران که من رو به عنوان یک موجود زنده روی قسمت کوچکی از یک خاک مقدس به تامل و تحسین و تفکر وا میداره.

با: محمد جواد

محمد جواد — Sun, 21 Mar 2010 00:00:00 +0000

نقد خوبی بود. تشکر
من این فیلمو ۲ ماه پیش دیدم. روابط خیلی پیچیده ای داره که دنیای مدرن امروز شدیدا درگیرش هست.
منظرت کارهای بعدی شما هستم

با: علی پرشین

علی پرشین — Sun, 21 Mar 2010 00:00:00 +0000

فرانک خانم
بسیار عالی بود
من فیلم رو قبلاً دیده ام و جزو فیلمهای مورد علاقه ام است
تنها نکته ای که در نقد شما خواندم و به نظرم کمی اغراق آمیز بود این جمله بود :

“مور بقدری در نقش یک زن افسرده و در آستانه‌ی مرگ فرو رفته که ناخودآگاه هنوز هم حالت‌هایی از آن نقش را در فیلم‌های اخیرش می‌شود دید ”

به نظر من این نکته مربوط به میمیک چهره ی خانم مور میشود و نمیتوان آن را به تاثیر نقشش در فیلم ساعتها دانست
درهرحال امیدوارم باز هم نقد های زیبای شما را بخوانم

با: Ardavan

Ardavan — Sun, 21 Mar 2010 00:00:00 +0000

نمی دونم چرا در این مقاله هیچ نکته ای درمورد کتاب بسیار ارزنده ای که فیلم از روی اون اقتباس شده نیست؟

با: jamshid

jamshid — Sun, 21 Mar 2010 00:00:00 +0000

آفرین فرانک، بسیار خوب و با دقت نوشتی.
اگر بیشتر سعی کنی می توانی در آینده با نوشته های خوب یک وبلاگ محبوب داشته باشی.

با: یک زن

یک زن — Sun, 21 Mar 2010 00:00:00 +0000

بسیار دلچسب و زیبا نوشتید.مشتاق دیدن فیلم شدم.

با: احسان

احسان — Sun, 21 Mar 2010 00:00:00 +0000

با سلام.
با اجازه شما از وبلاگتان لینک دادم. پست فیلم “ساعت ها ”

بهترین ها

با: بابک

بابک — Sun, 21 Mar 2010 00:00:00 +0000

شروع خوبی برای یک نویسندگی بود.

با: آزاده نیلی

آزاده نیلی — Sun, 21 Mar 2010 00:00:00 +0000

من این فیلم رو خیلی دوست دارم، از خوندن خط به خط نوشته شما لذت بردم، خیلی خیلی ممنون

با: M.K_Soft

M.K_Soft — Sun, 21 Mar 2010 00:00:00 +0000

بررسی جالبی بود.
من به شخصه محصور شخصیت لورا با آن همه خوشبختی که برای هر دختر و زنی یک آرزو و بزرگترین رویایش است, شده ام و خیلی دوست دارم درک کنم که چرا با این همه دارایی معنوی به خودکشی فکر میکند. حال خود ویرجینیا با یکسری تفکرات خاص یک نویسنده اندکی ملموس تر است.
شخصیت پردازی فیلم بسیار زیباست و از محدود فیلم هاییست که به هیچ عنوان سعی نمیکند حتی اندکی به شعور بیننده توهین کند چنان که گویی حتی گذشته و تجارب هر بیننده ای هم با داستان همزاد پنداری کرده و در فهم داستان دخیل است.
اما نقدی که من بر این فیلم وارد میبینم, استفاده محدود از جملات کتاب های ویرجینیا ولف است که میتواند به درک بهتر و روانشناسانه داستان کمک کند.
نکته جلب توجه کننده بعدی به نظر من استفاده محدود از اجزاء و به نوعی حواشی داستان و شخصیت ها و نشانه هاست که اگر بهتر و بیشتر پرداخته میشد میتوانست احساسات شخصیت ها را گویا تر کند. یعنی داستان به صورت کلی بیان شده بود و جزئیات نقش کمی در پیشبرد داستان داشت.
دیگر اینکه ما در داستان با اشخاصی برخورد داریم که هر کدام از منظری و تفکری به پوچی رسیده اند. به عقیده من سخت ترین روانشناسی ها, روانکاوی شخصیتیست که به پوچی رسیده و باز چقدر زیباست موشکافی برای درک دلایل چنین تفکری, که این داستان در پی پرداختن به آن است.
به طور کلی بررسی ساعت ها از دیدگاه فلسفی و باالاخص روانشناختی حرف های بسیاری برای گفتن دارد که نیاز به بحث بسیاری را می طلبد.
…..
در انتها اولین مقاله فرانک خانم را هم ارج مینهم و امیدوارم منبعد شاهد آثار جزئی پردازانه بیشتری از ایشون باشم.
http://www.thelightnights.wordpress.com