محبوب قلبها، پل نیومن
مهر ۷م, ۱۳۸۷روز جمعه پل نیومن، ستاره مشهور سینما، در ۸۳ سالگی، پس از جدالی طولانی با سرطان ریه، درگذشت. به مطلبی از ماهنامه دنیای تصویر درمورد وی توجه کنید:
این بازیگر چشمآبی میتوانست با بازی در هر چه به او پیشنهاد میکردند، ستارهای بیبو و خاصیت باقی بماند، ولی در عوض در نقشهایی چالشبرانگیز ظاهر شد که در آن واحد، هم از سوی مردم و هم از سوی منتقدان مورد استقبال قرار گرفت.
تولد: پل لئونارد نیومن، ۲۶ ژانویه ۱۹۲۵، اوهایو
قد: یک متر و ۸۰
همسران و فرزندان: جکی ویت بازیگر (۱۹۴۹ تا ۱۹۵۸، جدا شدند) پسری به نام اسکات و دخترهایی به نام سوزان و استفانی.
جوآن وودوارد (۱۹۶۸ تا آخر عمر)، دخترهایی به نام الینور، ملیسا و کلر

جوایز اسکار:
برنده اسکار بهترین بازیگر مرد برای رنگ پول
نامزد اسکار به خاطر گربه روی شیروانی داغ، بیلیارد باز، هاد، لوک خوشدست، Absence of malice، حکم، احمق هیچکس
نامزد بهترین بازیگر نقش دوم به خاطر جادهای به سوی پردیشن
نامزد بهترین فیلم (تهیهکننده و کارگردان فیلم) برای ریچل، ریچل
اسکار افتخاری در سال ۱۹۸۶ به خاطر «شرافت کاری و تعهد و پایبندی به حرفهاش.»
پل نیومن برخلاف میل باطنیاش، «محبوب قلبها» شد. کمپانی وارنر در ابتدای کار، نقشهایی رمانتیک به وی سپرد، ولی او خود به دنبال نقشهایی بود که غیرمتعارف و چالشبرانگیز بودند.اگر چه قبل از هر چیز همین چالشبرانگیز بودن نقش برایش اهمیت داشت ولی آنچه را دنبالش بود به فیلمهایی پرفروش تبدیل کرد و به عنوان یکی از جذابترین قهرمانان شورشی دورانش شناخته شد.
البته چندان هم نباید از او تصویر یک قدیس را ارائه کرد. همانطور که خودش زمانی گفت: «فقط میخواهم به عنوان فردی از من یاید بشود که سعی خودش را کرد.» و وقتی در سالهای آخر دبیرستان از تیم فوتبال مدرسه بیرونش انداختند، سعی کرد در نمایشهای کالجش بازی کند. کارهای تئاتری و تلویزیونیاش در اوایل دهه ۱۹۵۰ باعث شد وارنر با او قراردادی ببندد و در نخستین فیلم سینماییاش، جام نقرهای (۱۹۵۴)، بازی کند که به شدت از آن انتقاد شد.
ولی در دومین فیلمش آن بالا کسی دوستم دارد (۱۹۵۶) جایگاه او را به عنوان یکی از محبوبترین بازیگران جوان تثبیت کرد. این یکی از دو نقشی بود که پل نیومن در پی مرگ جیمز دین از او به ارث برد. دومی، گربه روی شیروانی داغ (۱۹۵۸) از او یک ستاره ساخت.

پل نیومن در صحنهای از فیلم گربه روی شیروانی داغ
نیومن پس از فسخ قراردادش با وارنر، با بازی در فیلمهایی چون بیلیاردباز (۱۹۶۱)، هاد (۱۹۶۲) و لوک خوش دست (۱۹۶۷)، به اوج شهرت و محبوبیت رسید. وقتی همسرش جوآن وودوارد در هالیوود، دنبال تهیهکنندهای میگشت که رمان مورد علاقهاش ریچل، ریچل را با حضور خودش تولید کند، نیومن وارد میدان شد و فیلم را تهیه و با شرکت همسرش کارگردانی کرد و با همان فیلم، جایزه انجمن منتقدان نیویورک به او تعلق گرفت. ولی کارگردانی، وقتی را از او نگرفت چون بلافاصله به اتفاق رابرت ردفرود، با بوچ کسیدی و ساندنس کید (۱۹۶۹) عملا ژانر فیلمهای «دو رفیق» را ابداع کرد و پشت بندش با نیش (۱۹۷۳) همکاریشان را ادامه دادند. در این نقطه از زندگی حرفهایاش، نیومن صاحب رویکردی سهل و ساده شده بود که شخصیتهایش حالتی طبیعی و راحت میبخشید. کارهایش پرظرافتتر از آن بود که در محفل برندگان اسکار جایی برای خود باز کند. پس از شش نامزدی ناموفق در سال ۱۹۸۵ یک اسکار افتخاری به خاطر کل کارهایش به او تقدیم شد. سال بعد، به خاطر بازسازی نقش بیلیاردبازش در رنگ پول، سرانجام اسکاری برد.

پل نیومن و تام کروز در فیلم رنگ پول
از آن زمان تا به حال، به دنبال یافتن چالشهای جالب و روشهای تازهای بوده تا سهمش را به عنوان یک آدم فعال توی این دنیا بپردازد یا به قول خودش سعی داشته «بر غنای زندگیاش به عنوان یک موجود بشری بیفزاید، کسی که باج نمی دهد و در برابر موانع و مشکلات نیز جا نمی زند.»

نیومن در سال آخر عمر
پشت صحنهها:
- پل نیومن چنان از بازی خود در تخستین فیلمش، جام نقرهای (۱۹۵۴)، خجلتزده بود که تا وقتی ده سال بعد قرار شد از تلویزیون لس آنجلس پخش شود، یک آگهی به مجله ورایتی داد و طی آن به خاطر بازیاش از مردم معذرت خواست ولی بعدا متوجه شد که دقیقا به خاطر همین آگهی این فیلم پربینندهترین برنامه تلویزیونی شده است.
- نیومن برای بازی در نقش راکی گراتزیانو در آن بالا کسی دوستم دارد (۱۹۵۶)، دو هفتهای با گراتزیانو زندگی کرد تا طرز حرف زدن و حرکات و رفتارش را یاد بگیرد. نیومن همین دقت و بررسی را در مورد سایر فیلمهایش نیز به کار زد.
- او در اوایل آنقدر به جای مارلون براندو عوضی گرفته میشد که سرانجام شروع کرد به جای او امضا دادن!
- جفت سینمایی نیومن، همسرش جوآن وودوارد بود. آنها در ده فیلم همکاری داشتهاند که با تابستان داغ طوانی (۱۹۵۸) آغاز و به خانم و آقای بریچ (۱۹۹۰) ختم شد. ضمن آنکه نیومن همسرش را تقریبا در همه فیلمهایش هدایت و کارگردانی هم کرده است.

پل نیومن و همسرش- نیومن مثل بسیار از عکسهای دیگر در حال سیگار کشیدن دیده میشود، همان سیگارهایی که سرانجام او را مبتلا به سرطان ریه کردند!
- در بوچ کسیدی و ساندنس کید (۱۹۶۹)، این واقعا خود نیومن و رابرت ردفورد هستند که از بالای دره پایین میپردند، البته خوب از فاصله ۳-۲ متری بر روی تشکی میپردند که لبه دره برایشان انداخته بودند.
- وقتی تنها پسرش، اسکات، در اثر مصرف زیاد قرص، به طور ناگهانی درگذشت، نیمومن «بنیاد اسکات نیومن» را برای کمک به خانوادهها و اطلاعرسانی تأسیس کرد، یکی شعبههایی این بنیاد به پدر و مادرهای کمک می کند که به نوعی از اعتیاد رنج میبرند.
- پل نیومن در سال ۱۹۸۲، یک کمپانی مواد غذایی تأسیس کرد که انواع و اقسام محصولان غذایی از سالاد و پستا و پاپکورن گرفته تا غذاهای سالم (ارگانیک) را تولید و عرضه می کند. دو سالی پیش فروش ۱۵۰ میلیون دلاری این کپانی، همه صرف کارهای خیریه شد. خودش به شوخی میگوید: «مقادیری باعث شرمندگی است که سالادهای من بیشتر از فیلمهایم فروختهاند.»

















ناصر
مهر ۷م, ۱۳۸۷۷:۰۸ ق.ظفرمودید که “پل نیومن و همسرش- نیومن مثل بسیار از عکسهای دیگر در حال سیگار کشیدن دیده میشود، همان سیگارهایی که سرانجام او را مبتلا به سرطان ریه کردند!”
بابا! طرف ۸۳ سال زندگی کرده!!! سرطان ریه هم نمی گرفت، توی این سن از سرماخوردگی می مرد!
Reply
صندوقک
مهر ۷م, ۱۳۸۷۱۰:۰۴ ق.ظانسانی فوق العاده بود . مرسی بابت یادبود
Reply
محمد
مهر ۷م, ۱۳۸۷۱۰:۰۷ ق.ظهالیوود با از دست دادن ستارگانی چون براندو و نوومن رنگ به سیاهی باخته است .
Reply
mz
مهر ۷م, ۱۳۸۷۱۱:۰۹ ق.ظیادش گرامی باد نقش او در فیلمهایی چون بوچ کسیدی و ساندنس کید و همچنین شاهکارش یعنی فیلم نیش فراموش ناشدنی هستند.
Reply
یاسر
مهر ۷م, ۱۳۸۷۱۱:۵۸ ق.ظتوی بلیارد باز یک دیالوگ داره که من خیلی خوشم میاد: چطور ممکنه برنده نشم !
Reply
نگارنده
مهر ۷م, ۱۳۸۷۱۲:۳۱ ب.ظپل نیومن هنرپیشه ی فوق العاده ای بود.
جمله ی آخر، جمله ی جالب و ظریفی بود
Reply
میثم
مهر ۷م, ۱۳۸۷۲:۳۱ ب.ظمجله مشق آفتاب میخواهد یک ویژهنامه درباره وبلاگ و حواشی آن منتشر کند. امکان دارد در خدمت شما هم باشیم؟
اگر جواب مثبت است،اطلاع دهید تا درباره جزئیات حرف بزنیم.
Reply
ملاحت
مهر ۷م, ۱۳۸۷۳:۱۴ ب.ظممنوم خیلی جالب بود
چه تسلطی! تبریک
Reply
رضا
مهر ۷م, ۱۳۸۷۵:۴۸ ب.ظخدایش بیامرزد. با اینکه پل نیومن یهودی بود اما یه مکان برای نگهداری بچه های معلول و فلج و سرطانی راه اندازی کرده بود که هزینه های این محل رو از کارخونه بزرگ خودش تامین میکرد.
باب توجه ما مسلمانان نیومن یهودی بود.
Reply
دیگر
مهر ۷م, ۱۳۸۷۹:۱۸ ب.ظبه این مطلب خوب و خواندنی و به موقع لینک دادم
Reply
عبدی
مهر ۷م, ۱۳۸۷۱۰:۴۶ ب.ظبا تشکر وخسته نباشید واقعا” مطلب جالبی بود از چهره های ماندگار سینما است
Reply
محسن
مهر ۷م, ۱۳۸۷۱۱:۳۴ ب.ظبه قول خودش حتی اگر بازنده بشه باز هم بهترینه. یک نکته هم هست که هنر مندان در آمریکا و کشورهای پیشرفته تا سن بالا زندگی می کنند و شرایط زندگی خوبی هم دارند و حتی با داشتن بیماری های چون سرطان باز هم زندگی خوبی دارند اما متاسفانه در ایران تعداد زیادی از هنرمندان ارزشمند در سنین جوانی و میانسالی از بین می روند
Reply
وستا
مهر ۸م, ۱۳۸۷۸:۱۸ ق.ظبعضی ها رفتنشون باعث ناراحتی دیگران می شه و واسه رفتن بعضی های دیگه خیلی ها دعا می کنند
Reply
محمدرضا
مهر ۸م, ۱۳۸۷۲:۳۲ ب.ظهر وقت اسمشو میشنوم یا عکسشو میبینم یاد شکم و لپهای باد کردش وقتی تو فیلم لوک خوش شانس داشت اون همه تخم مرغ اب پز میخورد میفتم روحش شاد!
Reply
امید
مهر ۱۰م, ۱۳۸۷۱:۴۳ ق.ظفقط میتونم بگم که تاریخ سینما یکی از اسطوره هاش رو از دست داد.هنرپیشه ای جذاب , بازیگری توانا,استادی زبر دست در سینما. بوچ کسیدی بیلیارد باز نیش لوک خوش دست و ………..
من عاشق نقش های وسترنش هستم .انگاری که یکی از شاخصه های وسترن نیومن بود.دوبله نقش نیومن هم شاهکار بود همون تن و صدایی که باید باشه. شیطنت های نیومن همونی بود که همه ازش انتظار داشتن .بعد از جیمز دین , براندو , برت لنکستر , جان وین , همفری بوگارت , استیو مک کویین و …………. پل نیومن هم رفت . بعدیش کیه خدا میدونه. فقط این وسط سینماست که همیشه عزادار میمونه . افسوس نیومن هم جاودانه شد ………..
Reply
راحیل
مهر ۱۱م, ۱۳۸۷۱۱:۳۲ ب.ظمتاسفم که در تلوزیون ایران مرگ یه هنرمند بزرگ نادیده گرفته میشه.ما کجای دنیاییم؟
Reply
Astm1834
مهر ۱۲م, ۱۳۸۷۲:۲۹ ب.ظمگه یهودی بودن جرمه..!!
یا نقص مادرزادیه..!!
Reply
ehsan
مهر ۱۴م, ۱۳۸۷۵:۴۸ ب.ظدوستان به نظرم اسم paul نمی تونه یهودی باشه.پولس قدیس مال مسیحی ها بود.اسم خودش هم قبل از ایمان آوردن به مسیح پولس نبوده پس نمی تونیم بگیم این اسم بین همه ی بنی اسرائیل مشترکه.چه طور ممکنه یهودی ها اسم مسیحی رو خودشون بذارن؟اون هم با این خودبرتر بینی و احساس جدا از بقیه بودنشون!
Reply
paolo
مهر ۲۷م, ۱۳۸۷۹:۵۴ ق.ظنیومن یک انسان واقعی بود روحش شاد
Reply
علی
آبان ۶م, ۱۳۸۷۷:۵۱ ق.ظنیومن تکرار نشدنیست
Reply
احسان
آبان ۱۹م, ۱۳۸۷۱۱:۲۶ ق.ظپل ستاره ای بود که نه تنها شیوه ی بازیگری بلکه شیوه ی زندگی مردم را هم تغییر داد با ان ولنگاری و زیبایی محسور کننده اش به هر حال اخرین مرد عصر کلاسیک هالیوود هم در گذشت روحش شاد بهترین
Reply
نیما
آذر ۱۹م, ۱۳۸۷۲:۲۴ ب.ظهمیشه زنده است چون می تونیم همیشه تو تلویزیون یا روی پرده سینما ببینیمش . راستی من فیلم “پرده پاره” رو هیچ وقت فراموش نمی کنم . شما چطور ؟
Reply
حمید
دی ۱۱م, ۱۳۸۸۱:۵۷ ق.ظسلام .اعجوبه بود با اون چشمهای ابی زیباش خیلی خوشگل بود
Reply