ژن‌درمانی، راهی برای درمان ناشنوایی

گروهی از دانشمندان در ارگان Oregon آمریکا، شیوه‌ای برای انتقال ژن کشف کرده‌اند که می‌تواند منجر به تولید سلول‌هایی مویی در گوش داخلی شود، این سلول‌ها، نقشی اساسی در فرایند شنوایی دارند و صدا را به پیام‌های عصبی تبدیل می‌کنند، پیام‌های عصبی بعد از انتقال به مغز، به صورت صوت ادراک می‌شوند.

در صورت آسیب و یا از بین رفتن سلول‌های مویی، آنها دوباره به وسیله بدن ساخته نمی‌شوند. بر طبق آمار انستیتوی ملی ناشنوایان در بریتانیا، ۹ میلیون فرد ناشنوا یا دچار اختلال در شنوایی وجود دارد. بیشتر این افراد به خاطر افزایش سن و اصطلاحا پیرگوشی، به طور تدریجی در نتیجه از بین رفتن سلول‌های مویی حلزون گوش دچار اختلال شنوایی شده‌اند. تماس طولانی‌مدت با صدای بلند، چیز دیگری است که می‌تواند باعث آسیب سلول‌های مویی شود.

دیاگرام و عکسی که با میکروسکوپ الکترونی از یک سلول مویی گرفته شده است

اما جان بریجاند John Brigande و هم‌تیمی‌هایش در دانشگاه علوم و سلامت «ارگان»، با استفاده از ژن‌درمانی راهی برای تبدیل سلول‌های دیگر به سلول‌های مویی پیدا کرده‌اند. البته آزمایش آنها، فعلا فقط روی موش‌ها انجام شده است.

در ژن‌درمانی یک ویروس بی‌ضرر، کپی‌هایی از ژن‌های ضروی و مهم را وارد سلول‌های هدف می‌کند. ژنی که برای ایجاد سلول‌های مویی، بسیار اهمیت دارد، Atoh1 نام دارد. سلول‌هایی که با استفاده از ژن‌درمانی، این ژن وارد آنها می‌شود، دقیقا عملکردی مشابه سلول‌های مویی طبیعی پیدا می‌کنند.

اگر موفقیت این دانشمندان در مورد انسان‌ها هم تکرار شود، برای نخستین بار راهی برای درمان ناشنوایی ناشی بدون استفاده از ابزارهای مکانیکی و الکتریکی پیدا می‌شود. این روش درمانی حتی از پیوند حلزون گوش هم بهتر خواهد بود.

در بریتانیا سالانه دو هزار کودک ناشنوا به خاطر مشکلات ژنتیکی متولد می‌شوند، ژن‌درمانی در درمان آنها می تواند، نقش زیادی داشته باشد.

منبع: بی‌بی‌سی

پی‌نوشت: یک مقاله جالب دیگر در مورد این تحول را در تلگراف دیدم. در این مقاله دیدگاه یک فرد کم‌شنوا به نام جسیکا فلووز Jessica Fellowes منتشر شده است. وی متلا به کم‌شنوایی مادرزادی است و بدون ابزارهای کمک‌شنوایی قادر به شنیدن صدای مکالمه‌ها و دیگر اصوات نیست.

در این مقاله خانم فلووز، در مورد ضعف شنوایی خود توضیح داده است و گفته است که گرچه سال‌ها با شیوه‌های مختلف به دنبال راهی برای درمان خود بوده است، اما دیگر با این ضعف، خو گرفته است، او نوشته است که شادترین لحظات عمرش را با ناشنوایی سپری کرده است و اگر شنوایی طبیعی به او برگردد معلوم نیست که دوباره بتواند در حین مطالعه یک کتاب تمرکز کند یا خواب بدون دردسر و به دور از سر و صدا داشته باشد. او که در حال حاضر از ابزازهای دیجیتال کمک‌شنوایی استفاده می کند، ترجیح می دهد به همین صورت باقی بماند و از شیوه جدید حتی در صورت عملی شدن آن در مورد انسان‌های ناشنوا استفاده نکند!

همیشه دیدگاه بیماران، مشابه دیدگاه پزشکان و دیگر افراد جامعه نیست!

پست‌های مشابه این مطلب

  1. چشمان آبی: نقش فناوری در درمان بیماری‌ها
  2. درمان ابولا؟
  3. انتشار شتاب‌زده اخباری درباره درمان آلزایمز
  4. مرد درختی اندونزیایی درمان خواهد شد
  5. وسیله‌ای برای دور کردن جوانان بیکار و علاف!
باز کردن / بستن تمام نظرات
  • محمد

    شهریور ۱۲م, ۱۳۸۷۱:۴۲ ب.ظ

    بله دکتر جان،‌ من هم مثل خانم فلووز کم شنوا هستم و از سمعک استفاده می کنم و من نیز اصلا دوست ندارم که روزی من هم دارای شنوایی کامل باشم… نمی دانید چه لذتی دارد این کم شنوایی هر وقت که بخواهید می توانید تمرکز کنید و از سر و صدا ها دور باشید و هر وقت هم که اراده کنید می توانید بشنوید … آری من هم شاد ترین لحظات عمرم را با کم شنوایی سپری کرده ام

    Reply

  • رضا

    شهریور ۱۲م, ۱۳۸۷۶:۱۰ ب.ظ

    سلام آقای دکتر من یه سوالی داشتم درباره حس بویایی.خواهرم از بچگی بو ها رو احساس نمی کرد الان هم فقط بو های خیلی قوی رو احساس می کنه آیا برای این نقص درمانی هست؟اگر میشه هرزمان که وقت و حوصله داشتید یه پست در این مورد بنویسید

    Reply

  • اقلیما

    شهریور ۱۲م, ۱۳۸۷۱۰:۰۳ ب.ظ

    با سلام . دکتر جای شما دوباره و چندباره در یک جشن دیگر خالی بود .

    Reply

  • sadia

    شهریور ۱۳م, ۱۳۸۷۳:۲۱ ق.ظ

    :با سلام

    اسم من سدیا احسنودین است و من دستیار پژوهش در مرکز برکمن برای اینترنت و جامعه هستم. من روی پروژه ای با عنوان “اینترنت و دمکراسی” با تمرکز روی ایران پیش ویکتوریا استرادن کار میکنم. اگر بشود چند سوال زیر را راجع به اینترنت در ایران و تاثیراتی که روی باز بودن کشور گذاشته و اینکه چه تحولاتی استفاده بیشتراز اینترنت در پی داشته است پاسخ بدهید.

    هویت شما به هیچ عنوان فاش نمی شود و مجبور نیستید به همه سوالات جواب بدهید.

    لطفا این پرسشنامه را که تمام کردین به این آدرس ایمیلش کنین:
    ahsanudd@gmail.com
    اگر وبلاگ می نویسین، چرا شروع کردین به نوشتن؟
    چجوری شورع کردین وبلاگ نوشتن؟
    حدودا چند نفر از دوست هاتون و فامیلتون وبلاگ دارند؟
    توانایی از نظر تکنیکی فنی مورد نیاز برای وبلاگ نوشتن از کجا پیدا کردین؟
    آیا وبلاگهای دیگران را هم می خوانین؟ هر چند وقت یک بار؟ چند تا وبلاگ به طور معمول می خوانی؟ آیا موضوع اصلی خاص دارند؟ (مثلا سیاسی، اجتماعی، اتفاقات روزمره)
    آیا تا حالا شده که می خواستین راجع به چیزی توی وبلاگ بنویسین ولی از ترس فشار سیاسی این کار را نکردین؟ اگر بله، مثال بدهین.
    آیای زبانهایی به غیر از زبان مادری خودتون بلدین؟
    مطبوعات
    بیشتر از چه طریقی از اخبار سیاسی با خبر می شوین؟ روزنامه ها؟ اینترنت؟ تلویزیون؟
    اگر بیشتر اخبار سیاسی را تو اینترنت بخوانین اخبار مطالب دیگر را از منابع می گیرین؟
    آیا به زوزنامه و مجله های بین المللی دسترسی دارین؟ اگر بله، آنها را می خوانین؟
    به اخبار از کدام نوع نشریه اعتماد می کنین؟ تلویزیون، رادیو، روزنامه ها ، یا اینترنت؟
    شفافیت دولت و دسترسی به آن
    آیا نگرانی های شما توسط دولت شدنیده می شود؟ آگر بله، چطور؟
    خدمات اینترنت دولتی چطور است؟

    مذهب، سیاست، و حقوق زنان
    آیا با دوست های خودتون می توانین راحت در مورد موضوعات بحث برانگیز صحبت کنین؟ بیرون با کسی که باهاش آشنا نیستین چطور؟
    آیا با دوست های خودتون می توانین راحت در مورد مسایل سیاسی صحبت کنین؟ بیرون با کسی که باهاش آشنا نیستین چطور؟

    آیا با دوست های خودتون می توانین راحت در مورد حقوق زنان صحبت کنین؟ بیرون با کسی که باهاش آشنا نیستین چطور؟

    به طور کلی خانم ها چه شکایت هایی می کنند از وضعیت روزمره خود و با توجه به اعمال دولت و حق حقوق که دارند یا ندارند؟

    چجوری این نگرانی ها/شکایات را بروز می کنند؟

    کجا می توانین راحت در باره این مسایل (مذهب، سیاست، حقوق زنان) صحبت کنین؟ در یک کافه؟ در یک مغازه؟ تو روزنامه؟ وبلاگ؟ مجلات اینترنتی؟ روزنامه های اینترنتی؟ ایمیل؟ چت کردن؟

    آیا تفاوتی هست بین جاهایی که بالا ذکر شده است؟ چطور؟

    حدود چند درصد پسنهای وبلاگ خودتون در مورد این مسایل هست؟

    به طور کلی و از نظر شما آیا اینترنت اثر روی باز بودن جامعه ایران می گذارد؟ چطور؟

    مشخصات

    شما چند سالتون است؟

    بیشترین تحصیلاتتون چی است؟

    چند وقت است وبلاگ می نویسین؟

    چند وقت است به اینترنت دسترسی دارین؟

    کدام شهر ایران زندگی می کنین؟
    معمولا کجا وبلاگ خودتون می نویسین؟ تو خانه، سر کار، در مدرسه، کافی نت؟ جاهای دیگر؟

    Reply

  • علیرضا

    شهریور ۱۳م, ۱۳۸۷۴:۲۱ ق.ظ

    عجب ، به این میگند نمونه بارز خو پذیری انسان در شرایط مختلف !

    Reply

  • مادرانه

    شهریور ۱۳م, ۱۳۸۷۸:۰۲ ق.ظ

    . جالبه که علم شنوایی پیشرفت می کنه ، ولی یک ناشنوا ترجیح می دهد آرامشی را که در تنها در سکوت به آن دسترسی داشته است را از دست ندهد. اما من فکر می کنم برای این خانم ناشنوا مهم نبوده .اما اگر همین ناشنوا آقا بود، یحتمل به خاطر کار و شغلش بیشتر احساس نیاز می کرد که ناشنوایی اش کاملا خوب بشود. اما خداییش “دنیای سکوت” حیرت برانگیزه.درک نمی کنید مگر اینکه واقعا ناشنوا باشید.

    Reply

  • mehdi

    بهمن ۲۴م, ۱۳۸۷۴:۳۷ ب.ظ

    سلام اقای دکتر من یه دختر عمو دارم که ناشنواست اونم به صورت مادرزاد سنش حدود ۱۶ سالی میشه صداهای خیلی بلند و فقط می شنوه ولی در حالت عادی می تونه خوب لب خونی کنه وحرف خهودش رو به صورت تکان دادن لب به مخاطب خودش برسونه اون فعلا داره با موفقیت در مدرسه های عادی به تحصیل خودش ادامه می ده می خواستم اگه راهی برای معالجه اون هست بیشتر راهنماییمون کنید ممنون می شم چون تا حالا خیلی تلاش کردم به خاطر بهبودی ایشون
    منتظر جواب شما هستم هر کاری که لازم باشه انجام میدم فقط راه حلی می خوام

    Reply

  • حسن محمدی

    فروردین ۱م, ۱۳۸۸۱۰:۵۷ ب.ظ

    سلام عیدتون مبارک امیدوارم سال خوبی داشته باشید؟
    من ۱۵%گوشم ضعیف شده اون هم بر اثر صدای زیاد الان صدا به گوشم میاد ولی درک نمیکنم به خصوص در مکالمات تلفونی اگه راهی هست لطفا من خوشحال کنید؟منتظر جواب شما

    Reply

  • گلاله

    خرداد ۲م, ۱۳۸۸۱:۳۹ ب.ظ

    سلام
    من مربی کامپیوترم شاگرد ی دارم که ناشنوایی اش خیلی شدید
    آیا هیچ راهی وجود نداره؟که بهش کمک کرد

    Reply

  • مریم

    مرداد ۲۱م, ۱۳۸۸۱۰:۴۵ ق.ظ

    با سلام
    من سوالی داشتم از حضورتون. خواهرزاده من ۷سالشه و همین امروز فهمیدیم که گوش چپش کم میشنوه و گوش راستش اصلا نمیشنوه. مادرش خیلی نگرانشه. ایا توی کشور ما راههایی وجود داره که اون گوشش که کاملا ناشنواست بهبود پیدا کنه؟

    Reply

  • مهدی

    شهریور ۱۷م, ۱۳۸۸۷:۱۲ ب.ظ

    با سلام.
    جوانی ۲۸ ساله هستم.چهر سال قبل به یکباره بعد از یک دوره سرگیجه کوتاه مدت یکماهه از ناحیه یک گوش ناشنوای مطلق شدم.تشخیص پزشک تخریب عصب شنوایی بود. آیا با عمل جراحی شنوایی من بهبود خواهد یافت؟

    Reply

  • کتایون

    مهر ۱۱م, ۱۳۸۸۵:۲۶ ب.ظ

    با سلام.
    من ۲۶ سالمه و به طور مادر زاد دچار کم شنوایی هستم و ۵۰% کاهش شنوایی دارم. ولی از سمعک استفاده نمی کنم. ظاهر گوشم کاملا سالمه ولی مشکل عصب شنوایی ام هستش. می خواستم ببینم در ایران یا استرالیا راه درمانی برای عصب شنوایی وجود داره؟ با تشکر منتظر جواب شما هستم

    Reply

  • somayeh

    آبان ۲۵م, ۱۳۸۸۶:۳۶ ب.ظ

    سلام
    پروژه پایان ترم من بررسی یکی از ۴ تا مهارت در افراد ناشنوا است … این مطلبو به طور اتفاقی پیدا کردم دوستانی که با فراد ناشنوا یا کم شنوا ارتباط دارند لطفا به آدرس من مراجعه تا من سئوالاتم را از آنها بپرسم .
    پیشاپیش ممنونم .

    Reply

نظر دهید

- لطف کنید و در کامنت‌هایتان تنها در مورد همین پست مطلب بنویسید، اگر مطلبتان چیز دیگری است، از فرم تماس استفاده کنید.
- لطفا پینگلیش ننویسید.
- برای نمایش یک آواتار از خودتان در وبلاگ من و همچنین دیگر وبلاگ‌ها به سایت گراواتار بروید.

(To type in English, press Ctrl+g)