یک پزشک

خوب، صبح خود را با خبرهای بسیار خوش از نوع گوگل ریدری شروع کردم! سرانجام
گوگلی‌ها تکانی به خود دارند و امکانات جدید و بسیار خوبی به گوگل ریدر اضافه
کردند.

وبلاگ رسمی گوگل ریدر در مقاله‌ای با عنوان «در همه جا و همه وقت، هر چیزی را به
اشتراک بگذارید» در این مورد توضیح داده است:

اشتراک مطالب در گوگل ریدر، تحولی در خبرخوانی به وجود آورد و در واقع مطالعه آنلاین
را از یک حالت فردی به یک حالت اجتماعی تبدیل کرد. اما قابلیت اشتراک در گوگل ریدر
محدودیت‌هایی (تا پیش از این) داشت:

- فرض کنید شما در حال خواندن یک مطلب جالب در مرورگر خود هستید، مثلا به طور
اتفاقی پستی از یک وبلاگ نظرتان را به خود جلب کرده باشد و شما دوست داشته باشید که
آن پست را با بقیه در گوگل ریدر به اشتراک بگذارید. تا پیش از این تنها راه ممکن
این بود که اگر مشترک فید آن وبلاگ نیستید، مشترک فیدش بشوید، دنبال آن مقاله در
گوگل ریدر بگردید و بعد آن پست را به اشتراک بگذارید. پیداست که مشترک شدن فید
وبلاگی که شما ممکن است تنها از یک مطلب آن خوشتان آمده باشد و اصولا مراحل اشتراک
فید، کار چندان خوشایندی نیست و وقت‌گیر است.

- این را هم در نظر بگیرید که در بسیاری از موارد سایت‌ها، اصولا فیدی ندارند.
برای مثال:
- سایت اکثر روزنامه‌ها و مجله های ایرانی یا فید ندارند و یا فید درست و حسابی و
تمام‌متن در اختیار خواننده نمی گذارند.
- یوتیوب و سایت‌های اشتراک ویدئو فید ندارند.
-  یک مقاله جالب ویکی‌پدیا را چطور باید در گوگل ریدر به اشتراک گذاشت؟

اما حالا به یاری امکانات جدید گوگل ریدر اشتراک هر چیز، در همه جا و همه وقت
ممکن شده است، کافی است لینک «Note in Reader»
را بوک‌مارک کنید. برای این کار می‌توانید خیلی ساده این لینک را در بوک‌مارک
خودتان «درگ» کنید یا اینکه کلیک راست کنید و گزینه bookmark
this link را انتخاب کنید. (در اینترنت اکسپلورر به بوک‌مارک کردن
Add to favorites می‌گویند.)

بعد از این کار هر وقت در خارج محیط گوگل ریدر بودید و خواستید مطلبی را به
اشتراک بگذارید، کافی است به بوک‌مارک مروگر خود بروید و روی Note in Reader کلیک
کنید. صفحه‌ای باز می‌شود، به این شکل:

- شما می‌توانید توضیحات خود را به عنوان مطلب بیفزایید.
- اگر قبل از اینکه روی Note in Reader قسمتی از متن نوشته را انتخاب کرده باشید و
اصطلاحا «های لایت» highlight کرده باشید، به طور خودکار همان عبارات و جملات وارد
قسمت توضیحات می‌شوند.
- بسته به میل خود می‌توانید تیک قسمت Add to shared items
را نگه دارید یا بردارید. اگر تیک را بردارید، نوشته فقط وارد صفحه
Note page شما در گوگل ریدر می‌شود.

- گذاشتن نظر (کامنت) برای مطالب به اشتراک گذاشته شده: گوکل امکان این کار را
فراهم کرده است. از این به بعد هر وقت مطلبی را در گوگل ریدر به اشتراک می‌گذارید،
می‌توانید نظر خودتان را هم بنویسید. مثلا بنویسید از کجای مطلب خوشتان آمده یا نظر
متفاوت خودتان را بنویسید. (بعضی‌ها! هم می‌توانند توجیه کنند که چرا به صورت
انبوه مطلب به اشتراک می‌گذارند.)

برای این کار به جای اینکه به صورت معمول روی Share
در زیر هر مطلب کلیک کنید روی Share with note کلیک
کنید.

- افکار خودتان را در گوگل ریدر به اشتراک بگذارید!: پس از این دیگر اشتراک در
گوگل ریدر منحصر به اشتراک پست‌ها و نوشته‌ها نیست. هر وقتی مطلبی به ذهنتان رسید،
می‌توانید مستقیما آن را در خود گوگل ریدر بنویسید و با دیگران به اشتراک بگذارید!
کافی است به صفحه Note page بروید.

- افزوده شدن چند استایل به صفحه اشتراکی گوگل ریدر: چند استایل هم به صفحه
اشتراکی اضافه شده است.

- همچنین وقتی فیدها را به صورت لیست مرور می‌کنید اگر مطلبی از فیدهای شما به
وسیله دوستان شما به اشترام گذاشته شده باشد، به صورت های لایت شده به نمایش
درمی‌آید.

سخن پایانی: امکانات جدید گوگل ریدر توانایی‌های بیشتری به آن می‌دهند. مخصوصا
ویژگی اضافه کردن نظر به مطالب اشتراکی، بسیار جالب است. هم وبلاگ‌نویس‌ها و هم
وبلاگ‌خوان‌ها، همیشه شاکی بودند که فید با وجود همه خوبی‌هایی که دارد باعث کم شدن
کامنت‌ها می‌شود و نویسنده مطلب را از نظرهای خوانندگان فیدی محروم می‌کند. حالا با
این ویژگی می‌شود انتظار داشت که تعاملات جدیدی بین وبلاگ‌نویسان و وبلاگ‌خوان‌ها
را شاهد باشیم.

مطلب مرتبط: انقلاب در گوگل ریدر، هر چیزی را از هر جا به اشتراک
بگذارید

پی‌نوشت: ویژگی‌های جدید گوگل ریدر معایب عمده‌ای هم دارند. مثلا:
- یک نفر می‌تواند به میل خود هنگام اشتراک یک مطلب، قسمتی از پست را که خود صلاح
می‌داند و یا برداشت خاص خود را اضافه کند و در مواردی ممکن است توضیحات این فرد با
قصد و مراد اصلی نویسنده مطلب، تفاوت بسیار داشته باشد. بنابراین می‌توانیم انتظار
داشته باشیم، در روزهای آینده در این زمینه چالش‌هایی را بیبنیم.

- وقتی چند نفر پستی را به اشتراک می‌گذارند و در مورد آن نظر خود را می‌نویسند،
گوگل ریدر هر بار مطلب به اشتراک گذاشته را به صورت جدا و فقط با یکی از نظرات در
قسمت مطالب اشتراکی به نمایش می‌گذارد. به این ترتیب مطلبی که مثلا ۱۰ بار به
اشتراک گذاشته شده است و ۱۰ نظر در مورد آن نوشته شده، ۱۰ بار به نمایش درمی‌آید.
پیداست که چنین چیزی اصلا، جالب نیست.

- بعد از اینکه یک کاربر مطلبی را با گذاشتن نظر به اشتراک می‌گذارد، راهی برای
ویرایش یا حذف کردن نظر وجود ندارد، ظاهرا تنها کاری که می‌تواند بکند این است که
مطلب را از اشتراک دربیاورد یا اصطلاحا unshare کند!

با این همه ویژگی‌های جدید گوگل ریدر، کاربردهای ثانوی خوبی هم دارند. مثلا وقتی
که یک مقاله به زبان انگلیسی را به اشتراک می‌گذاریم، می توانیم خیلی راحت در چند
جمله چکیده‌ای از مقاله را بنویسیم، تا هر کس به راحتی از دلیل اشتراک و دلیل
اشتراک سر دربیاورد.