دیدگاه‌ها برای: دوستی ۲٫۰

با: یک علیرضا

یک علیرضا — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام آقای دکتر
به نظر من روابط اینترنتی، شبکه های اجتماعی و محیط مجازی هیچ وقت جای روابط انسانی رو نمی گیره. یه مقاله ای در این مورد ترجمه کردم که به زودی چاپ میشه به دلیل مسائل کپی رایتی بعد از چاپ لینکشو واستون می فرستم.

با: باز کن، منم

باز کن، منم — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

آقای دکتر
فکر می کنم در وبلاگ شما بود که داستان پرواز از دوریس لسینگ را پیدا کردم. من این داستان را ترجمه کردم و الان در شماره اردیبهشت و خرداد مجله رودکی (ص ۷۰) به چاپ رسیده است. در اینجا می خواستم صمیمانه از حضورتان تشکر کنم.
پاینده و موفق باشین.

با: mahsa

mahsa — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام

خوشحالم که وبلاگ نویس با سوادی مثل شما در ایران وجود داره و ایران رو با همه بدی ها و نابرابری هاش تحمل کرده و فرار نکرده مثل بسیاری دیگر از ایرانیان
مدت زیادی است خواننده وبلاگتون هستم امروز بر خلاف میل کانال اخبار ساعت ۱۰ بود اگر اشتباه نکنم رو نگاه میکردم متوجه شدم که حمیدرضا بوالحسنی که در پستی راجع به اون نوشته بودید رو با اون مصاحبه میکرد با توجه با اینکه اخبار ایران عقب افتاده است و برای مادرم قبلا توضیح دادهبودم وقتی شنید شما رو تحسین کرد

من هم پزشک فارق التحصیل هستم متاسفانه بعد از ۲ بار امتحان هنوز تخصص قبول نشدم (سهمیه اقایون بیشتره)

با: مازیار

مازیار — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

مثال سوپ جوجه مثال خیلی خوبی بود. داشتن تعداد زیادی دوست تو شبکه های اجتماعی به خودی خود ارزش نیست. اینکه در مورد افرادی که در یک شبکه اجتماعی میشناسیم بگیم باهاشون در ارتباط هستیم به نظرم معنی داره. ۵۰۰۰ تا به عنوان سقف تعداد دوست کاملا” کافی به نظر میاد.

با: yasaman

yasaman — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

برای ما که جفتش هیلتره اما من تو یاهو ۳۶۰ هم فقط دوستانی رو دارم که میشناسمشون…

با: تنهاترین

تنهاترین — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

من معقتدم هر آدمی مسئول عواقب همه برخوردها و روش هایی که در دوستی های آن لاین و واقعیش اتنخاب میکنه ! آدما اگه برای خودشون یه مرزها و حدودی داشته باشن و اون حدود را همیشه به یاد داشته باشن از تمام شبکه های موجود میتونن نهایت استفاده رو بکنن و درست! به نظر من این محدودیت فیس بوک خیلی هم خوبه ، ومضیت برزگ دیگش اینه که تا کسی دوست شما نباشه مثل بقیه شبکه ها اجازه دسترسی به مشخصات و … شما رو نداره و تازه شما میتونین مشخص کنین که چه مواردی رو کیا ببینن و …. واسه همین یه جورایی خیلی حقیقی تر از بقیه جاهاست ، این سر دنیا لااقل اونطوری که من میبینم شده یه وسیله برای پیدا کردن دوستای قدیمی و دوران تحصیل و کسایی که یه جورایی سال ها ازشون بی خبر بودیم و حالا به این وسیله پیداشون کردیم ! امیدوارم یه روزی فرهنگ استفاده درست از وب کاملا جا بیافته

با: inmorix

inmorix — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام..من تازه با وبلاگتون آشنا شدم…اجازه بدین منم یه نظری بدم…بنظر من دوستی که توش فقط یه اسم و یه عکس مطرح باشه بدون اینکه بدونی طرفت کیه و چه خصوصیاتی داره به چه دردی می خوره؟؟؟میتونه غیر از یه سرگرمی چیز دیگه ای هم اسمشو گذاشت؟؟؟