زندگی بعد از مرگ به روایت گوگل!
استن شرودر Stan Schroeder یکی از نویسندگان وبلاگ مشهور
Mashable امروز پست جالبی داشت:
فکر عجیبی امروز به سرم زد، گوگل اهمیتی به زنده یا مرده بودن
شما نمیدهد. اینترنت کلا اهمیتی به آنچه شما انجام دادهاید، نمیدهد. شما فقط
دستهای از اطلاعات محسوب میشوید که به طریقی در ابر انبوهی از اطلاعات پیچیده، در
هم بافته شدهاید، ابری که ما نام اینترنت را بر آن نهادهایم.
اگر نگوییم بیشتر کاربران، دست کم بسیاری از کاربرانی که به
اطلاعات دسترسی پیدا میکنند، واقعا شما را نمیشناسند، آنها نسخه آنلاین شما را
میشناسند. بنابراین ممکن است در زندگی واقعی، مدت زیادی از فوت شما گذشته باشد،
ولی نسخه آنلاین شما زنده و سالم باشد!
این فکر گرچه ظاهرا بیمارگونه به نظر میرسد، اما در واقع مفهوم
مثبتی در خود نهفته دارد. قبل از دوره اینترنت کسی که فوت میکرد، به جز در خاطرات
کسانی که دوستش داشتند، مرده بود. البته این موضوع در مورد افراد استثنایی تا حدی
متفاوت بود و آنها ممکن بود با نوشتن یک کتاب محبوب یا یک تحول علمی یا چیزی شبیه
آن، میراثی از خود به جای میگذاشتند، اما در عصر گوگل، همه از خود میراث به جا
میگذارند.
در مورد این مسئله فکر کنید، امروز مردم وبلاگ مینویسند، در
وبلاگهای دیگران کامنت میگذارند، «فید»هایشان را به اشتراک میگذارند، در
انجمنها گفتگو می کنند، عکسهایشان را در فلیکر به اشتراک میگذارند، ویدئوهایشان
را در یوتیوب به اشتراک میگذارند و در فیسبوک، مایاسپیس، دیگ، ردیت و توییتر
کارهای مشابهی میکنند. همه این مجموعه فعالیتها، دنباله ملموسی از هر کس به جا
میگذارد که به جز قسمت خصوصی آنها، به آسانی قابل دستیابی است.
در گوگل دنبال من، پیت، آدام، مارک، کریستین یا شان بگردید، به
آسانی صدها -اگر نه هزاران- صفحه اطلاعات مختلف به وجود آمده توسط آن شخص یا شخص
دیگری درباره او پیدا خواهید کرد. شما حتی میتوانید دریابید که ما به چه موسیقی
گوش کردهایم. در واقع با سرویس جدید FriendFeed، شما میتوانید بفهمید که هر کس در
هرساعت از شبانهروز در کجا بوده است.
هر کاری که شما میکنید، اطلاعات محسوب میشود. بسیاری از انها
نامربوط هستند، اما بعضی از انها برای هر کس جالب هستند. با ابزارهای جالبی که ما
در حال حاضر در دسترس داریم، میتوانیم از چیزهای مهم زندگیمان مجرایی به سوی
کشوهای اطلاعاتی باز کنیم. کشوهای اطلاعاتیای مثل توییت و پستهای وبلاگی و
نوشتههای انجمنها.
بر حسب اهمیتی که این خرده ریزهای اطلاعاتی متوجه خود میکنند،
گوگل آنها را رتبهبندی rank میکند. یک پست وبلاگی خوب ممکن است در طی چند دهه از
سوی هزاران منبع مرتبط و با رتبه بالا، لینک شود.
حتی اگر جنبه فسلفی مسئله را در نظر نگیریم، گوگل به ما
جاودانگی میدهد. دانستن اینکه پس ار مرگ شما، شخصی که علاقمند کار و زندگی شما
باشد، می تواند به آسانی اطلاعات زیادی در مورد شما پیدا کند، بسیار هیجانانگیز
است. در واقع بارها شده که من یک نوشته آموزشی یا پست خوبی را در وبلاگ یا انجمنی
خواندهام و بعد، متوجه شدهام که نویسندهاش دیگر در میان ما نیست.
این حقیقت که اطلاعات همیشه حاضر هستند و وجود دارند، به این
معنی است که حضور یا عدم حضور شما در میان زندگان، اهمیت کمی دارد.
و این به چه معنی است؟! خوب، بر حسب فلسفه زندگی شما، دانستن
چنین مطلبی ممکن است شما را مشتاق کند که:
۱- بیشتر وبلاگ بنویسید.
۲- بیشتر توییت کنید
۳- دوستان بیشتری در فیسبوک داشته باشید
۴- گوگل را به منزله یک خدا، ستایش کنید!
البته من در این مورد بیشتر با وودی الن (و ری
کورزویل) هم عقیده هستم:
«من نمیخواهم با کارهایم به جاودانگی برسم، من میخواهم با
نمردن به ابدیت برسم.»
PDF پستهای مشابه
- وبلاگ رسمی گوگل اعلام کرد: اضافه شدن زبان فارسی به مترجم گوگل!
- وبلاگستان ۷۰ میلیونی ، آمارهای بسیار جالب درباره دنیای وبلاگها به روایت تکنوراتی
- گوگل ریدر، ترجمه میکند
- داستان زندگی سرگئی برین ، یکی از رؤسای گوگل – قسمت اول
- همزمان با راهاندازی عمومی گوگل پلاس، گوگل نام سرویسهای بلاگر و پیکاسا را تغییر خواهد داد
دکتر جان عالی بود .
مدت ها بود به این موضوع فکر می کردم .
دنیای نت هم ما رو چند بعدی کرده .
پس با این تفاصیل میتونیم از این به بعد بگیم « پُست نیکو گر بکاند ز آدمی ، به کزو ماند سرای زر نگار » و ….
ارادتمندیم دکتر جان :»)
هو۱۲۱
با شروع مطلب نا نوشته متوجه خرافی بودن این حقیر شده اید.اما باور بفرماءیدبرای جاودان ماندن راه های بی شماری است.اما پیروی از پیر طریقت وبکار بستن مکتب عارفانه ا را ب جائی میرساندکه بقول مولانا در پاره خط….زنده جاودان توءی شمس من و خدای من..غرق عشق وعلاقه عزیز دل از دست برده ات واقع میشوی…برای آرزوی زیبایت دعا میکنم.سلام یادم رفته بود…حالا سلام دکتر حاج صادقی ایران اصفهان
عاشق مطالب و لینک هاییم که پیدا میکنی…محشرن ! همیشه دوستام رو برای خواندن گلچین مطالب جالبت به سایتت ارجاع میدم. مرسی خیلی زیاد!
میدونین مهمترین چیزی که من تو این ۳۰ سال عمرم فهمیدم این بود که دنیا و زندگی ما یه دروغه
حالا یکی تو این دروغ خودشو ثبت میکنه
یکی دیگه از یاد میره
میدونین مهمترین چیزی که من تو این ۳۰ سال عمرم فهمیدم این بود که دنیا و زندگی ما یه دروغه
حالا یکی تو این دروغ خودشو ثبت میکنه
یکی دیگه از یاد میره
شما جاودانه اید
اما من
معاصر بادها هستم …
دکتر جان دستت درست
یه سرچ پرپیمون هم درباره زندگی بعد از مرگ هم خوبه
اطلاعات جالبی بدست میاد
دکتر جان تشکر از این مطلب.
یه موضوعی هست که گوگل نمی تواند خدا باشد. چون کسی از آینده خبر ندارد.
من اصلا نمی خوام بمیرم
میخوام کشته بشم
سوره: ۴۰ , آیه: ۳۹ :
اى قوم من این زندگى دنیا تنها کالایى [ناچیز] است و در حقیقت آن آخرت است که سراى پایدار است
سوره: ۲۹ , آیه: ۶۴
این زندگى دنیا جز سرگرمى و بازیچه نیست و زندگى حقیقى همانا [در] سراى آخرت است اى کاش مىدانستند
نکته ای که متوجه نمیشوم این است که چرا گوگل؟ گوگل تنها اطلاعات را رده بندی کرده و در حال حاضر موتورهای جستجوی دیگری هستند و در آینده خواهند آمد که این کار را بهتر انجام دهند اما ذات این جاودانگی شکننده وابسته به اینترنت است و دهکده جهانی ارتباطات. گوگل تنها ابزاریست و بس.
بسیار جالب بود اما خیلی وقت قبل توماس فیریدمن به این داستان اشاره کرده بود ، توجه شما رو به کتاب The World Is Flat جلب میکنم من نسخه این کتاب رو دارم اگر خواستید با کمال میل میدم فقط ایمیل بزنید در ضمن فکر نکنم این کتاب ترجمه شده باشد.
سلام
ما جاودانه هستیم دکتر جان.
من که خیالم راحته شما چه طور (در مورد اینکه همیشه زنده هستم)!
در مورد کیفیتش هم دسته خودمه. هیچ انسانی هیچ وقت نابود نمیشه فقط با مرگ به جای دیگری میره.
در هر صورت تشکر
سلام
مطلب خیلی جالبی بود .
مرگ بر عکس اسمش و تصور ما چیز خیلی جالب و خوبیه
یه تولد به دنیای بهتره . همونطور که متولد شدیم و به این دنیا اومدیم
باز هم تشکر
che khaabare inghadr hey google google mikonid.Asre google che maskhare baziee ke dar ovordid.
man inja hich kasiro nadidam ke inghadar too saro maghzesh bezane baraie ye chizi ke hich ertebati be oon nadare.
ye khoorde be khodetoon arzesh bedin va inghadar khodetoono koochik nakonin.
baraie oon afradi ke migan be to che baiad begam man ye meghdare ghabel tavajohi az saham google ro darm vali hich vaght az google tarif nakardam.
be khodetoon arzesh bedid.
در دنیای امروز خیلی از انسان ها به فکر جاودانگی هستند و شاید علت آزاردهنده بودن مرگ پایان پذیر بودن است پس اگر بتوان راهی برای جاودانه بودن پیدا کرد هر چند در یک دنیای مجازی باشد اما زیباست
سلام برای همین من هم از اولین روز با جیمیل کار کردم و اگه روزی نوه و نتیجه هام پسورد جیمیل به دستشون بیوفته نمودار کامل زندگی من در تمام جوانب علمی و فلسفی و عشقی و ارتباطی و آرزوها و وووو رو میفهمند انگار که براشون ار تمام لحظات زندگیم فیلم برداشته ام!!!
آیا باید بمیریم تا بیدار شویم!
بیداری نزد ماست چرا خوابیم!؟
مرگ یعنی انتقال مردن یعنی فنا و مردن عاقبت زیان کاران است!
یا علی
خبلی جالبه اما غم انگیز هم بود من خودم تویه وبلاگ نظر گذاشتم وحتی…بعد از چند روز فهمیدم مدیر وبلاگ مرده
دکتر جان تا حدودی باهات هم عقیده ام اما تصورم اینست که مرگ جزو اسراری است که بشر در مورد ان هیچ نمی داند و تنها خدا بر ان اگاه است وترس ما از مرگ به خاطر عدم اگاهی امان است و به جرات هیچ کسی به طور یقین از مرگ اطلاعی ندارد بنابراین احتیاط انست که از فرصت های زندگی به خوبی استفاده کنیم و برای جامعه مفید باشیم تا بعدا افسوس نخوریم و قدر لحظات با هم بودن را بدانیم با تشکر از تمام خوانندگان این کامنت
با سلام
دست شما درد نکند با شما هم عقیده ام موید و پیروز باشید
سلام به دوستان گل
زندگی دو روزه بقیش روز به روزه این دو روز را خوش باش بی خیال هر چی
با سلام به دکی جون و بروبچ محله رازون
ببین داداش اگه بچه رازون باشی و از مرگ بترسی اون وقت چی داداش !
به قول معروف با مارمولک فرقی نداری اون وقت مجبوری به خاطر ۲۵ تومن
۴ تا پله رو شیرجه بری …….قابل توجه دوستان……