افشای راز پاوارتی در اجرای آخرش
امروز خبری منتشر شد مبنی بر اینکه «پاوارتی» در اجرای آخرش که در مراسم افتتاحیه
المپیک تورین انجام داد، در واقع فقط لب زده است، وضعیت جسمانی بد پاوارتی، اجرای
برنامه زنده واقعی را در افتتاحیه المپیک زمستانی سال ۲۰۰۶ غیرممکن میکرد.
این موضوع روز دوشنبه متعاقب منتشر شدن کتابی به وسیله «لئون ماگیرا» افشا شد.
پاوارتی در افتتاحیه المپیک تورین ترانه معروف Nessun Dorma یا «نگذارید کسی
بخوابد» را اجرا کرده بود.
«نسون دورما» یکی از قطعات اپرای «توراندخت» است که پوسینی بر اساس اشعار
فردریش شیلر نوشته بود. داستان توراندخت از مجموعه هزار و یک شب اقتباس شده است.
پاوارتی در آن زمان، چند ماه قبل از اینکه سرطان پانکراس در او تشخیص داده شود،
دردهایی داشت که او را وادار میکرد از صندلی چرخدار استفاده کند. پاوارتی در
سپتامبر سال ۲۰۰۷ در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
ماگیرا در کتابی با عنوان «پاوارتی از نزدیک» که ماه قبل منتشر شد به این مسئله
اشاره کرده است: «ارکستر وانمود میکرد که مشغول نواختن برای جمعیت حاضر در آنجاست،
من تظاهر میکرد که مشغول رهبری ارکستر هستم و لوچانو تظاهر میکرد که دارد
میخواند.»
در واقع چند روز قبل پاوارتی در شهر زادگاهش -مودنا- ترانه نسون دورما را ضبط
کرده بود و ارکستر هم به صورت جداگانه آهنگ را نواخته و ضبط کرده بود.
بد نیست به نسون دورما با اجرای سه تنور بزرگ گوش کنید:
ویدئوی اجرای پاوارتی در المپیک تورین
اگر مابل بودید میتوانید به یکی از پادکستهایم در مورد پاوارتی هم
گوش کنید.
این فرمت نوار کاستی که برای پخش پادکست توی وبلاگتون گذاشتید خیلی جالبه و حس خوبی می ده. ایتکار جالبی بوده.
.
ma hame dar Italia midoonestim ke Pvarotti lab mizadeh mesle inke in aga tanha kasi ast ke az in khabar , be khabar boude.
این مسئله به نظرم برای اکثر هنرمندان پیش می آید.چون در کتاب خاطرات سلین دیون(زندگی من-رویای من)نیز این مشکل پیش آمده و بقول خود او کار بسیار سخت تر از اجرای واقعی است.بهر حال هر حرفه ای مشکلات خودش را داره.
خیلی خبر جالبی بود فقط یک اشتباه کوچک داشت پوچینی درسته نه پوسینی