عکاس بی‌پا

آن شعر سیمین بهبهانی را به یاد دارید؟

شلوار تا خورده دارد، مردی که یک پا ندارد / خشم است و آتش نگاهش
یعنی تماشا ندارد

امروز در یاهو خبر بسیار جالبی خواندم که من
را به یاد همین شعر انداخت:

وقتی کوین کونلی ۱۰ ساله بود، والدینش او را به «دیسنی ورلد»
بردند. اما آن روز این کوین بود که برای بعضی از بازدیدکنندگان از دیسنی مبدل به
جاذبه اصلی شد.

کوین می‌گوید: «به یاد می‌آورم که توریست‌های ژاپنی احاطه‌ام کرده‌
بودند و بدون اینکه با من صحبت کنند و یا از من اجازه بگیرند، سعی داشتند از من عکس
بگیرند. پدرم پشت سرم بودم و نمی‌توانست جلوی این کار را بگیرد، چون چنین چیزهایی
هر روز اتفاق می‌افتاد.»

کوین به طور مادرزادی بدون پا متولد شده بود و همین مسئله باعث
می‌شد همواره نگاه‌های خیره غریبه‌ها را به سمت خود جلب کند. ولی آن لحظه به خصوص
در دیسنی باعث شد که فکری به سرش بزند.

 271394d892521cea3323318b1867fbf2.jpg

یک دهه بعد او به تنهایی به اروپا سفر کرد. در خیابان‌های وین
او سوار بر اسکیت‌بوردی حرکت می‌کرد، وقتی متوجه شد که مردی به او خیره شده
است، ‌دوربینش را برداشت و به سمت مرد گرفت و به سرعت و بدون اینکه از منظره‌یاب
دوربین نگاه کند، پنج شش عکس از او گرفت.

کونلی این کار را ۳۲ هزار بار دیگر و در مورد مردمی از کشورهای
مختلفی که او به آنها سفر می‌کرد، تکرار کرد. او تعدادی از این عکس‌ها را به صورت
آنلاین و در


The Rolling Exhibition
به نمایش گذاشته است.

 BI PA 2.jpg

عکس‌هایی که او گرفته است، در واقع تماشاکنندگان را به
تماشاشوندگان مبدل کرده است، ‌افرادی که وقتی او را بدون پا روی یک اسکیت‌برود می‌دیدند، آمیزه‌ای از ترحم و تأسف و کنجکاوی در چهره‌شان نمایان می‌شد.

کونلی که در حال حاضر ۲۲ سال سن دارد، دانشجوی عکاسی است. او به
جز معلولیت از ناحیه پاها مشکل پزشکی دیگری ندارد و از بسیاری از افراد سالم زندگی
ماجراجویانه‌تری دارد، والدینش از زمان کودکی او را مثل یک کودک عادی بزرگ
می‌کردند و او را به گردش و پیک نیک می‌بردند. کونلی یک صخره‌نورد است و توانسته در
رقابت‌های اسکی معلولان در آمریکا، یک مدال نقره بگیرد. کونلی با جایزه نقدی
قهرمانی‌اش توانست هزینه سفر به اروپا و آسیا را تأمین کند.

در جریان سفرهایش  مردم قبل از اینکه بپرسند چه بر سر او
آمده است، در مورد علت معلولیت او پیش‌داوری می‌کردند، در نیوزیلند یک زن فکر
می‌کرد که او قربانی حمله کوسه‌هاست، در رومانی مردم فکر می‌کردند که او یک گدا است و
در مونتانا شخصی تصور کرد که او یک معلول جنگ آمریکا و عراق است.

پست‌های مشابه این مطلب

  1. عکاس و سوژه‌اش
  2. تقلب کوچک عکاس جنگ
  3. فیلیپ هالزمن، عکاس سوژه‌های در حال پرش
  4. عکاس و عکس اصلی کاغذ دیواری پیش‌فرض ویندوز XP
  5. عکاس جنگ: گلوله بد است
باز کردن / بستن تمام نظرات
  • علی

    فروردین ۲م, ۱۳۸۷۹:۳۵ ب.ظ

    نه!همه چیز ظاهر نیست…

    Reply

  • علی تهرانی

    فروردین ۲م, ۱۳۸۷۹:۵۸ ب.ظ

    برای من خیلی جالب بود. ممنون از شریک شدنش

    Reply

  • یاسین

    فروردین ۳م, ۱۳۸۷۱:۲۰ ق.ظ

    باید آدم موفقی باشه!!!
    این نشون میده که هر کسی که به دنبال علاقه و هدف خودش بوده موفق هست.

    Reply

  • علیرضا

    فروردین ۳م, ۱۳۸۷۱۲:۳۹ ب.ظ

    مقاله ی بسیار جالبی بود

    Reply

  • باقر

    فروردین ۳م, ۱۳۸۷۳:۳۱ ب.ظ

    سلام، سال نو مبارک، جناب مجیدی من همیشه مشتاقانه وب شما رو دنبال می کنم، مطالبتون دست اول و برگردون اون بی نظیره،یه چیزی تو نگاه دوربین این آقای کوین هستش که با همه عکاسها متفاوته، اونم به خاطر معلولیتشه، زاویه عکسهاش خیلی جالبه،امیدوارم سال خوبی داشته باشید و ما رو بی بهره از اطلاعات جدیدتون نگذارید،

    Reply

  • پی30ایران

    فروردین ۳م, ۱۳۸۷۳:۴۲ ب.ظ

    جلل خالق
    آقا دمت گرم بخاطر خبرت
    هی به ما گفتن برو زبان یاد بگیر نرفتیم
    الان از هیچ جای دنیا خبر نداریم
    واقعاً … بلند بگید خاک تو سرت

    Reply

  • چهار ستاره مانده به صبح

    فروردین ۳م, ۱۳۸۷۵:۰۰ ب.ظ

    سلام. جالب بود سرگذشت و شرنوشت ایشان. سپاس.

    Reply

  • آلا

    فروردین ۳م, ۱۳۸۷۷:۲۲ ب.ظ

    ولی قیافش که خیلی خوبه

    Reply

  • احسان

    فروردین ۴م, ۱۳۸۷۷:۲۵ ق.ظ

    واقعا جالب بود علیرضا جان …
    از پستای مربوط به عکاسیت بسیار لذت می برم .
    جای شما در فلیکر بسیار خالی است ;)

    Reply

  • اشکان

    فروردین ۴م, ۱۳۸۷۶:۱۹ ب.ظ

    خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم.
    سپاسگزارم

    Reply

  • ترگل

    فروردین ۵م, ۱۳۸۷۲:۲۲ ق.ظ

    موندم چی بگم؟

    Reply

  • baya

    فروردین ۱۱م, ۱۳۸۷۱۰:۴۱ ب.ظ

    خدایا تو می دانی … ما همان بهتر که خاموشی بگیریم.

    Reply

نظر دهید

- لطف کنید و در کامنت‌هایتان تنها در مورد همین پست مطلب بنویسید، اگر مطلبتان چیز دیگری است، از فرم تماس استفاده کنید.
- لطفا پینگلیش ننویسید.
- برای نمایش یک آواتار از خودتان در وبلاگ من و همچنین دیگر وبلاگ‌ها به سایت گراواتار بروید.

(To type in English, press Ctrl+g)