یک پزشک

چه وحشتناک..من هم یه بار که دو شب بازداشت بودم همش توی این فکر بودم که نکنه اینها منو یادشون بره..یه حسی داره آدم توی زندان که خیلی بده. امیدوارم هیچکس مبتلاش نشه.

ایران عضو کنوانسیون بین المللی مالکیت معنوی نیست. این کنوانسیون در حال حاضر بخشی ا ز سازمان تجارت جهانی است که عضویت ایران در آن هنوز انجام نشده است. به این ترتیب، این داستان دوطرفه یعنی به رسمیت نشناختن مالکیت معنوی و حق تکثیر ادامه دارد. تمام دنیا بدون گرفتاری میتوانند محصولات فرهنگی ایرانی را تکثیر کنند. من در حال حاصر در ترانتو هستم و دوستم DVD سنتوری را به بهای ۳ دلار کانادایی خریده است (تقریبا به قیمت ایران).
بنابراین در ایران، کاملا حق داریم که از محصولات کپی شده استفاده کنیم.
اما شدیدا لازم است به محصولات فرهنگی داخلی توجه کنیم و مالکیت معنوی فیلم، موسیقی و نرم افزارهای ایرانی را به رسمیت بشناسیم. مثلا بهای بلیط سنتوری را به حساب مشترک واریز کنیم!!!
در پاسخ دوستی که در مورد سیستم عامل ملی سخن گفته بود، با توجه به وجود نرم افزارهای متن باز، صحبتی ندارم…..

ارادت

اگر دوستان هم مثل ما مخارجشون از راه برنامه نویسی بود هیچگاه نمی گفتند ما توانایی خرید نداریم

سلام
من به کسی که گفتن ما قدرت خرید نداریم باید بگم اگر در آمریکایه نرم افزار ۹۹۹ دلاره متوسط در آمد هم ۴۵۰۰ دلار یه نسب ببندیم و متوسط حقوق رو ۱۰۰۰۰۰ تومان در ایران در نظر بگیریم(که بالاتر است) به پول ما همان نرم افزار ۲۲۰۰۰ تومان خواهد شد که باز هم مبلغ بالایی است پس این حرف ها به قدرت خرید بستگی ندارد بلکه به وجدان بستگی دارد که متاسفانه ما بویی از آن نبرده ایم
تازه جدای تمام این حرف ها آیا شما معتقد هستین که اگه ما قدرت خرید نداریم حق دزدی داریم؟

چه رویی دارند اینا اسم هدیه هم می‌ذارن روش