دیدگاه‌ها برای: جک ترامیل و نوستالژی کومودور ۶۴

با: maryam

maryam — Thu, 11 Mar 2010 00:00:00 +0000

از شما متشکرم

با: Fariborzkhan

Fariborzkhan — Thu, 11 Mar 2010 00:00:00 +0000

ممنون از اینکه از پیشکسواتان کامپیوتر یادی کردین به نظر من اگه Commodore یه کم بد شانس نبود یا شاید بهتر بگم اگه IBM خیلی خوش شانس نبود الان همه ما با کامپیوتر های AMIGA که نسل بعدی Vic20- Commodore 16 – Commodore 64 – Commodore 128 بود داشتیم کار میکردیم هنوزم که هنوزه من اعتقاد دارم Amiga Workbenchخیلی خیلی استیبل تر از بقیه سیستم های عامل دیگه هستش و شاید خیلی از امکاناتش هنوزم که هنوزه برای Windows یه رویا باشه ، کامپیوتری که در سال ۱۹۸۷ کاملا” ۳۲ bit عمل میکرد قابلیت Multi possessorرا ذاتا” داشت و در سال ۱۹۹۲ از accelerator های Motorola 68060که در آن موقع یک CPU 64 bit شامل دو هسته CPU 68040بود استفاده میکرد و این سیستم عامل بدون هیچ مشکلی مثل مشکلهای رایج windows X64 or X86 با این پردازنده ها کار میکرد
تراژدی کمودور در مقابل IBM & Microsoft تراژدی قربانی شدن یک سیستم بسیار جلوتر از زمان در مقابل کسب درامد این دو غوا سیلسکون ولی بود بطوریکه بخش بازاریابی کمودور گفت AMIGA انقدر جلوتر از زمان بود که ما هیچ وقت نتوانستیم قدرتهای آن را به مردم نشان بدهیم چون مردم هیچ زمینه قبلی در مورد آن نداشتند.

با: www.SorenPhoto.com

www.SorenPhoto.com — Thu, 11 Mar 2010 00:00:00 +0000

یاد کومودور به خیر . چه دورانی باهاش داشتم .!!
————
http://www.SorenPhoto.com
اولین و بهترین وب سایت عکس ایرانیان

با: خشم شب

خشم شب — Thu, 11 Mar 2010 00:00:00 +0000

خدا خیرتان بدهد. به نظر من امروزه داشتن یک دستگاه کمودور ۶۴ در خانه نشاندهنده‌ی این موضوع است که صاحب آن از پیشکسوتان عرصه رایانه هست. داشتن کمودور به معنای این است که زمانیکه در هر خانه‌ای و روی هر میزی یک کامپیوتر پیدا نمی‌شد و چه بسا عده‌ی زیادی با ترس به این دستگاه کوچک و دوست‌داشتنی نگاه می‌کردند، عده‌ای با عشق پشت این دستگاه می‌نشستند و ساعت‌های زیادی را مشتاقانه صرف یادگیری برنامه‌نویسی می‌نمودند. من خودم برنامه‌نویسی را در ده سالگی با یک کمودور ۶۴ آغاز نمودم و دو سه سال بعد آن را با یک آمیگا ۶۰۰ محصولی دیگر از شرکت کمودور جایگزین کردم. یاد آن روزها بخیر که بچه‌های فامیل به منزل ما می‌آمدند تا بازی محبوب خود یعنی قارچ‌خور را بازی کنیم. اگر وقتتان اجازه می‌دهد به نظر بد نمی‌رسد که کمی هم در مورد آمیگا بنویسید. آن هم کم محبوب نیست. کمودور پای عده‌ی زیادی را به عرصه‌ی کامپیوتر و خصوصا برنامه‌نویسی باز کرد. باز هم از شما تشکر می‌کنم. یاد آن روزها بخیر. روح کمودور ۶۴ شاد…

با: sh

sh — Thu, 11 Mar 2010 00:00:00 +0000

با توجه به بیوگرافی که گفتید واقعا آدم را غرق در این فکر می کنه که فردی از آن بازداشتگاه خوفناک هیتلر بتونه جان سالم به در ببرد و مسیر زندگی براش انقدر عالی رقم بخوره .ممنون از مطلب خواندنی فوق آقای دکتر.

راستی آقای دکتر می توانید راجع به تشابه اسامی افراد (منظورم اسم و فامیل است) هم تحقیقی بفرمائید؟

با: وحید

وحید — Thu, 11 Mar 2010 00:00:00 +0000

یادش بخیر…….هنوزم کمودورو دوست دارم

با: ندا

ندا — Thu, 11 Mar 2010 00:00:00 +0000

سلام
در تعداد سربازهایی که مجسمه آزادی را ساخته اند،‌ تجدید نظر کنید. به نظر بیشتراز ۸۰۰ نفر می باشند. لااقل پایین عکس چیز دیگری نوشته است.

با: پرهام

پرهام — Thu, 11 Mar 2010 00:00:00 +0000

مطلب جالبی بود،
ممنون که در این وقت کمتون نوشتید

با: محمود

محمود — Thu, 11 Mar 2010 00:00:00 +0000

عجب عوالمی داشتیم با این کمودور. من اوایل دیسک درایوش رو نداشتم و با تیپ برنامه ها رو لود می کردم. یادمه گاهی برنامه های سنگین یک ربع تا بیست دقیقه طول می کشید تا لود شه بعد تازه آخرش هم گاهی Error می داد! می رفتم یک چایی می خوردم تا یک برنامه اجرا شه!

با: حسین هاشمی

حسین هاشمی — Thu, 11 Mar 2010 00:00:00 +0000

مرسی آقای دکتر
خیلی مطلبتون خوب بود