هر چند از ما نپرسیدید ولی دوست دارم جوابی بدم:
از نظر علمی مشکلی نداریم… تنها مشکل در زمینه ی طراحی معنی نداشتن کار تیمی…
سرمایه گذاری هم اونقدرها نمی خواد.اگر بگیره راحت در میاد.
مشکل بعدی تنها شباهت ما با دیگر کشور ها داشتن اینترنته! دیگه هیچ چیزمون شبیه به هم نیست. نه سرعت اینترنت،نه فرهنگمون و نه…
ولی کلا ما عقب نیافتادیم.ما مگه چند تا طراح سایت درست و حسابی داریم تو ایرانی که ۱۰% هم کامپیوتر ندارن؟! چیز عجیبی نیست که سایت خوبی نداشته باشیم! کل جهان همین ۱۰۰ تا سایت خوب رو دارن.حالا خیلی غیر عادیه که ما سایت مشهوری نداریم؟! اونم با این زبون گندمون؟

به این ترتیب که حتی “ویکی پدیا” نیز از مالکیت ebay در مورد اسکایپ صحبت می کند.
پاسخ : از دقت نظر شما ممونم. مورد را اصلاح می‌کنم.

کلا این ذات اینترنت هست که به صورت دوره یی دچار رکود میشه و از سرویس های زائد پاکسازی میشه. یعنی الان تعداد زیادی سرویس و سرویس دهنده وارد عرصه ی وب ۲٫۰ میشن چون برای همشون جا هست و این عرصه نوپاست و در آمد زا و البته وسوسه انگیز، خیلی از اینها ایده هایی نو و ابتکاری دارن برخی از ایده ها با استقبال بالایی روبرو میشه و برخی ها حذف میشن. توی مرحله دوم ایده های موفق مقلد پیدا میکنن و مقلدها برخی هاشون تبدیل به رقیب میشن و ایده ی اولیه رو تکامل میدن و حتی در برخی موارد از ایده و سرویس دهنده ی اولیه جلو میزنن نمونه اش Jaiku که توییتر رو دور زد و تونست نظر گوگل رو جلب کنه، به هر حال این روند پیش میره تا بازار از سرویسهای گوناگون اشباع میشه مثلا بیشتر از ۵۰ تا سرویس میکرو بلاگ موفق که ۱۵ تا از اینها رو شرکتهای بزرگتری مثل یاهو گوگل مایکروسافت و میبلعن… حالا از اینجا سیر نزولی شروع میشه ۳۵ شرکت باقی مونده شانس کمی دارن که بتونن نظر یه سرمایه دار سطح بالا رو جذب کنن بی انگیزه میشن و تعدادی شون از بازی خارج میشن یا سعی میکنن بازار یا سرویس دیگه یی رو امتحان کنن. این وسط شرکتهایی که قبلا خودشون رو با سرمایه گذار های سطح بالا ادغام کردن هم باز همه شون برنده نیستن معمولا شرکتی برنده میشه که دائم خلاقیت به خرج بده و در خودش تغییرو تحول ایجاد کنه و در نهایت میکروبلاگ رو که یک سرویس وب ۲٫۰ هست رو بتونه به یک سرویس جدید تر یا شاید وب ۳٫۰ بدل کنه که برای کابران تنوع طلب اینترنت جذاب باشه اینجا دقیقا شاید همون نقطه ای هست که حباب میترکه و ممکنه نزدیک به ۴۵ سرویس شانسی برای بقا نداشته باشن.

چیزی که در اوج جریان .com اتفاق افتاد کمپانی های بسیاری به خاطر اینکه پولهای باد آورده شون رو در جریانات و ایده هایی بی سرانجام خرج کرده بودند به یکباره از جریان رقابت خارج شدن یا بهتر بگیم کاربران اونها رو پس زدن و به یکباره این کمپانی ها ریزش کردن. در اصل این کمپانی ها دست به ارائه سرویس هایی زده بودند که یا اصلا نیازی بهشون نبود یا هنوز براشون تقاضای کافی نبود عدم وجود متقاضی یا عرضه بیش از تقاضا معمولا نقطه ی انفجار حباب و نابودی کمپانی های میلیونی و میلیاردی هستش.