لولیتاخوانی در وبلاگ

در این پست ، در ادامه تقدیم صداهای کمتر شنیده شده افراد مشهور
، صدای ولادیمیر ناباکوف  در حال روخوانی ترانه‌ای در فصل ۲۵‌ام اثر جاودانه‌اش
- لولیتا(+ و +) -

را به شما تقدیم می‌کنم.

این متن که در ادامه پست می‌توانید آن را به صورت نوشته هم
ببینید ، در آوریل سال ۱۹۶۴ در کتابخانه دانشگاه هاروارد قرائت
شده است:

 

اما بد نیست به روخوانی جملات نخستین و

پایانی
لولیتا هم با صدای
جرمی آیرونز هم گوش کنید. تا به حال از روی رمان لولیتا دو نسخه مشهور ساخته شده است
، روایت اول در سال ۱۹۶۲ به وسیله استنلی کوبریک  و
فیلم دوم در ۱۹۹۷ با
کارگردانی آدریان لین و با بازیگری جرمی آیرونز در نقش هامبرت هامبرت ، ساخته شده
است.
جرمی آیرونز همه کتاب را در قالب یک کتاب صوتی ،
روخوانی کرده است.

Lolita, light of my life, fire of my loins. My sin, my soul.
Lo-lee-ta: the tip of the tongue taking a trip of three steps down the palate to
tap, at three, on the teeth. Lo. Lee. Ta.

She was Lo, plain Lo, in the morning, standing four feet ten in one
sock. She was Lola in slacks. She was Dolly at school. She was Dolores on the
dotted line. But in my arms she was always Lolita.

Did she have a precursor? She did, indeed she did. In point of
fact, there might have been no Lolita at all had I not loved, one summer, a
certain initial girl-child. In a princedom by the sea. Oh when? About as many
years before Lolita was born as my age was that summer. You can always count on
a murderer for a fancy prose style.

Ladies and gentlemen of the jury, exhibit number one is what the
seraphs, the misinformed, simple, noble-winged seraphs, envied. Look at this
tangle of thorns.

ویژه‌نامه نشریه سمرقند در مورد
ناباکوف
، شاید بهترین منبع آنلاین باشد برای آشنایی با ناباکوف
و آثارش از جمله
لولیتا
.

نکته جالب : به سبب «ف یلتر» بودن ،
کلیدواژه
L olita ، جستجوها با زحمت بسیار انجام شدند!

پست‌های مرتبط:
فقط صدا نیست که می‌ماند! ، صدای
آدولف هیتلر

This Craft of Verse : صدای خورخه لوئیس بورخس

E=mc² : صدای اینشتین

 

Vladimir Nabokov, Lolita, Chapter 25

Wanted, wanted: Dolores Haze.
Hair: brown. Lips: scarlet.
Age: five thousand three hundred days.
Profession: none, or "starlet"

Where are you hiding, Dolores Haze?
Why are you hiding, darling?
(I Talk in a daze, I walk in a maze
I cannot get out, said the starling).

Where are you riding, Dolores Haze?
What make is the magic carpet?
Is a Cream Cougar the present craze?
And where are you parked, my car pet?

Who is your hero, Dolores Haze?
Still one of those blue-capped star-men?
Oh the balmy days and the palmy bays,
And the cars, and the bars, my Carmen!

Oh Dolores, that juke-box hurts!
Are you still dancin', darlin'?
(Both in worn levis, both in torn T-shirts,
And I, in my corner, snarlin').

Happy, happy is gnarled McFate
Touring the States with a child wife,
Plowing his Molly in every State
Among the protected wild life.

My Dolly, my folly! Her eyes were vair,
And never closed when I kissed her.
Know an old perfume called Soliel Vert?
Are you from Paris, mister?

L'autre soir un air froid d'opera m'alita;
Son fele — bien fol est qui s'y fie!
Il neige, le decor s'ecroule, Lolita!
Lolita, qu'ai-je fait de ta vie?

Dying, dying, Lolita Haze,
Of hate and remorse, I'm dying.
And again my hairy fist I raise,
And again I hear you crying.

Officer, officer, there they go–
In the rain, where that lighted store is!
And her socks are white, and I love her so,
And her name is Haze, Dolores.

Officer, officer, there they are–
Dolores Haze and her lover!
Whip out your gun and follow that car.
Now tumble out and take cover.

Wanted, wanted: Dolores Haze.
Her dream-gray gaze never flinches.
Ninety pounds is all she weighs
With a height of sixty inches.

My car is limping, Dolores Haze,
And the last long lap is the hardest,
And I shall be dumped where the weed decays,
And the rest is rust and stardust.