یک پزشک

داستان از این قرار است : جمعی
از وبلاگرها ، در اینجا در حال تنظیم یک پتیشن هستند تا گوگل
در روز عید نوروز لوگوی سفره هفت‌سین را در سایت خود قرار دهد. اما نظر من درباره
این کار :

۱- اگر به تاریخچه تنظیم
پتیشنهای اینترنتی نگاه کنیم ، می‌بینیم که عملکرد و نتیجه مثبت و قابل قبولی
نداشته‌ایم. گاه ایجادکنندگان یک پتیشن ، در ابتدا تصور امضاء شدن به وسیله دهها
هزار نفر را دارند ولی در نهایت حتی پتیشنشان به تأیید ، کسری از توقعشان نمی‌رسد.
گرچه رأی‌گیری اینترنتی در مورد حسین رضازاده و مهدوی‌کیا ، دو ورزشکار برجسته
کشورمان را نمی‌توان یک پتیشن خواند ، ولی در هر دو مورد ، علاوه بر اینکه ایرانیان
به نتیجه مورد نظر نرسیدند ، اسباب تحقیر فرهنگ ایرانی را هم فراهم کردند.

۲- فکر می‌کنم این تقاضا از
گوگل را می‌توان به تقاضای یک نفر در یک روز مانده به سالگرد تولدش  ، از دوستان و
آشنایان ، برای دریافت هدیه ، تشبیه کرد. مثل این می‌ماند که شما بخواهید دسته‌گلی
را برای خودتان پست کنید.

۳- سال قبل هم لوگوی هفت‌سین
فقط در گوگل فارسی به نمایش درآمد و نه در سایت اصلی گوگل. بنابراین نقشی در
شناساندن این عید باستانی به جهانیان نتوانست ایفا کند.

۴- سؤال اساسی این است : چرا
گوگل ما را تحویل نمی‌گیرد؟ چرا ما برای تحویل گرفته شدن ، مجبور به درخواست
می‌شویم؟ آن هم از سایتی که چندی پیش بعد از عرضه بسته نرم‌افزاری
google pack ، ما ایرانیها را آدم حساب
نکرد. هنوز هم می‌توانید با رفتن به google pack،
شاهد آن جمله کذایی باشید. (خواننده‌های خارج کشور
می‌توانند برای دیدن صفحه نخست این سرویس ، به گونه‌ای که در داخل ایران دیده
می‌شود ، این اسکرین‌شات را ببینند.)

۵- اگر به شما بگویند برزیل به
یاد فوتبالش می‌افتید ،اکر بگویند ایتالیا به یاد فوتبال ، ونیز و مافیایش می‌افتید
، اگر بگویند فرانسه ، لقب پایتخت فرهنگی اروپا به ذهنتان متبادر می‌شود ، آیا
توانسته‌ایم کاری کنیم که دیگران با شنیدن نام ایران به یاد کتاب ، شعر ، موسیقی ،
فرهنگ ، شادمانی ، درستکاری و سختکوشی‌مان ، بیفتند؟ ایجاد این تلقی از خودمان ، با
درخواست ممکن نمی‌شود.

۶- بارها در وبلاگم گفته‌ام که
فرهنگ هم به سمت دیجیتالی شدن پیش می‌رود. کاری کرده‌ایم که خارجیان با یک جستجوی
ساده بتوانند مینیاتورهایمان را ببینند ، موسیقی سنتیمان را گوش گنند ،
نویسندگانمان را بشناسند؟ بدانند شاهنامه چیست؟ در همین روزنوشت چندی قبل به یکی از
پستهای یکی از پزشکان امریکایی اشاره کرده بودم که بعد از دیدن آثار هنری ارزشمند
غربی در سایت موزه هنر معاصر تهران ، شگفت‌زده بود و با خودش گفته بود : ایران و
هنر مدرن؟! لازم نیست اشاره کنم که بمباران خبری رسانه‌های غربی و سکوت همیشگی ما ،
باعث شده چه تصور هولناکی از ایران و ایرانی در غرب ایجاد شود.

۷- از موضوع دور نشوم. اگر هدف
تنظیم‌کنندگان این پتیشن ، شناساندن فرهنگ ایرانی به جهانیان باشد ، باید بگویم با
یک لوگو کاری درست نمی‌شود و اگر هدفشان ایجاد یک حس درونی و شادمانی ناشی از تحویل
گرفته شدن ، باشد ، من با اساس این حس و حال مشکل دارم.

۸- این پتیشن را امضاء نمی‌کنم
، از بیگانگان لوگو ، دریوزه مکن!