کاش یه روزی بالاخره ایرانی ها آنقدر با فهم و با درک و ظرافت بشن که درک کنند حرف های گنده زدن و استعاره سطحی اوردن باعث خوب بودن فیلم یا اثر هنری نمیشه.
اصلا حرف داشتن باعث خودب بودن اثر هنری نمیشه. ادم های هوشمند و حسابی وقتی حرف دارند در میزگرد کانال چهار به بحث می نشینند و وقتی فیلم می سازند فیلم خوب می سازند.
جالبه حتی ادم های معمولی خارجی (همون آهریکایی های سطحی همبرگر سق زن که به خاطر سلیقه بد مسخره شان می کنیم)دقیقا توی فیلم های به دنبال هوشمندی و ظرافت و در کلمه هنر هستند و از شعار و حرف های گنده زدن گرزانند.
ولی ما ایرانی ها حتی قشر فرهیخته و سطح بالامون هم در مورد یک اثر هنری همینقدر می فهمند: “به نظر من می خواست بگه که ….”
“فلان صحنه می خواست بگه …” یا مثلا از اون جمله های مسخره شعاری در مورد تخت جمشید و … خوششون می آید و فکر می کنن اثر هنری دیدن.

نمی فهمند که شرط یک اثر هنری هوشمندانه و چند لایه اینه که عهجالتا از این حرف های صد من یک غاز توش نباشه.

ظرافت درک هنر توی ایران واقعا وجود نداره.