تاریخچه مصور کنترل‌ از راه دور تلویزیون

در فیلم بسیار جالب کلیک، آدام سندلر از دست
کنترل‌های گوناگون وسایل الکترونیکی در خانه، عصبی می‌شود و آرزو می‌کند که ای کاش،
همه این وسایل را با یک کنترل، مدیریت می‌کرد. اما هیچگاه تصور نمی‌کرد که «مورتی»
کنترل زندگی را به او می‌دهد!

 

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که -کنترل‌های از راه دور تلویزیون-
این ابزارهای بسیار ضروری زندگی، از چه زمانی به زندگی ما وارد شدند؟!

اولین کنترل تلویزیون موجود جانداری به نام انسان بود! بزرگسال‌ها،
در طول سالیان متمادی از خردسال‌های خانواده به عنوان کنترل‌های حرف‌گوش‌کن استفاده
می‌کردند: «کانال دو را بگیر، صداش را زیاد کن، ببین تصویر واضح‌تر می‌شه!»

در سال ۱۹۵۰، شرکت زنیت رادیو Zenith Radio، نخستین کنترل
تلویزیون را درست کرد. این کنترل Lazy Bones نام داشت و با یک سیم به تلویزیون متصل
می‌شد.

 

در سال ۱۹۵۵، یک کنترل از راه دور بی‌سیم به نام Flashmatic
ساخته شد. این کنترل نور را روی سلول فتوالکتریک موجود روی تلویزیون می‌انداخت.
متأسفانه کار با این کنترل مشکل بود و استفاده‌کننده از آن باید نور را درست روی
سلول فتوالکتریک می‌انداخت.

 

در سال ۱۹۵۶، رابرت آدلر، کنترلی به نام Zenith Space Command
ساخت که از امواج اولتراسوند استفاده می‌کرد.

 

با اختراع ترانزیستور، تولید کنترل‌ها بسیار آسان‌تر شد و قیمت
آنها کاهش چشم‌گیری یافت. از این زمان به بعد از کریستال‌های پیزوالکتریک در
کنترل‌ها استفاده می‌شد که می‌توانستند امواج اولتراسوند تولید کنند. فناوری آن
زمان‌های کنترل‌های از راه دور چندان بی‌اشکال نبود، گاهی امواج اولتراسوندی که
تصادفی توسط دستگاه‌های دیگر تولید می‌شدند، گیرنده‌های آنها را روی تلویزیون به
اشتباه می‌انداخت. حتی گاهی صدای سنتور باعث عوض شدن کانال‌ها می‌شد و گاهی اوقات هم
خانم‌های جوانی که گوش حساس‌تری داشتند، می‌توانستند صدای این کنترل‌ها را بشنوند.

کنترل‌هایی که تا اواخر دهه ۷۰ تولید می‌شدند، عملکرد محدودی
داشتند، با بعضی از آنها فقط می‌شد کانال‌ها را عوض کرد یا صدا را کم و زیاد کرد،
بنابراین وقتی بی‌بی‌سی در اواخر دهه ۷۰ فناوری تله‌تکست را ابداع کرد، نیاز جدی به
کنترل‌های پیشرفته‌تری احساس شد که با آنها بتوان اعمال متعددی انجام داد.

شرکت ITT یکی از نخستین شرکت‌هایی بود که توانست کنترل از راه
دور مبتنی بر امواج مادون قرمز را تولید کند.

Harmony One شرکت لوجیتک، نمونه‌ای از کنترل‌های مادون قرمز
مدرن امروزی است که می‌توان با کمک آن همه وسایلی که گیرنده مادون قرمز دارند،
کنترل کرد.

 

Pronto 9600 شرکت فیلیپس را باید کنترل از راه دور آینده دانست،
با این کنترل نه تنها می توان تلویزیزیون را کنترل کرد، بلکه می‌توان

مثلا در گاراژ را
باز و بسته کرد یا نور اتاق را کم و زیاد کرد.

 

منبع: ویکی‌پدیا و electronichouse

چه کسی ویدئوهای شما را در یوتیوب تماشا می‌کند؟

اگر جزو کسانی هستند که ویدئو در یوتیوب آپلود کرده‌اند،
این خبر می‌تواند برای شما جالب باشد: یوتیوب از صبح امروز
اطلاعات آماری ویدئوهای شما را نشان می دهد، بررسی این اطلاعات می‌تواند جالب باشد.

برای دیدن این اطلاعات باید به قسمت Insight هر ویدئو بروید.

در قسمت Views و Popularity می‌توانید ببینید که در هر بازه
زمانی هر کدام از ویدئوهای شما چقدر تماشاگر داشته است و بیشترین تعداد تماشاگران
ویدئو از کدام کشورها و منطقه جغرافیایی بوده‌اند.

 youtube stats.gif

در قسمت Discovery، می‌توانید ببینید که چند نفر ویدئوی شما را
از پخش‌کننده‌های توکار سایت‌ها دیده‌اند و چند نفر این ویدئوها را  از طریق
جستجو در گوگل، یوتیوب یا گوگل ویدئو و یا از طریق ویدئوهای مرتبط یوتیوب کشف
کرده‌اند.

در قسمت Demographics، اطلاعات سنی و جنسیتی تماشاگران هر کدام
از ویدئوهای شما نمایش داده می‌شود.

 youtube stats 2.gif

من آمار مربوط به ویدئوهای خودم را بررسی کردم که برایم بسیار
جالب بود. مثلا متوجه شدم که تنها ۱۴ درصد کسانی که ویدئوی مربوط به جواد خیابانی
را دیده بودند، خانم بودند، در حالی که ۴۶ درصد بینندگان ویدئوی مربوط به
صحنه
جدایی لارا از دکتر ژیواگو
، خانم بوده‌اند!

موفق‌ترین ویدئو‌ای که در یوتیوب آپلود کردم، همین ویدئوی
دکتر ژیواگو است که تا به حال ۳۸۴۹۱ نفر آن را دیده‌اند.

اگر فرصتی پیش بیاید، ویدئوهای بیشتری از سکانس‌های به
یادماندنی سینما را آپلود خواهم کرد.

صدایی در سر، این یک توهم نیست!

دیشب مقاله‌ای درباره یک فناوری جالب در یک
روزنامه کانادایی
خواندم که خیلی جالب بود. در چند سایت دیگر هم مطالب
تکمیلی‌ای در مورد آن خواندم، چکیده این مقاله‌ها را می توانید در اینجا بخوانید:

پژوهشگران از مدت‌ها پیش در حال کار روی یک فناوری خاص صدا
هستند. این فناوری صدای ماورای صوت یا Hypersonic Sound یا HSS
نامیده می‌شود. HSS دقیقا همان قابلیتی را به امواج صوتی می‌دهد که لیزر به نور
می‌دهد، یعنی باعث می‌شود امواج صوتی متمرکز شوند، به فاصله دورتری برسند و کمتر
پراکنده شوند.

صدایی که از یک پخش‌کننده HSS پخش می‌شود می‌تواند حدودا ۱۴۰
متر منتشر شود، اما این صدا فقط به گوش کسی که در محدود امواج است، می‌رسد و حتی
شخصی که در فاصله نزدیکی از مستمع صدا قرار دارد، اصلا متوجه صدایی نمی‌شود.

 characters3.jpg

یک پخش‌کننده HSS چطور کار می‌کند؟
مبدل‌های فیزوالکتریک، امواج صوتی با فرکانسی در محدوده بالای آستانه شنوایی انسان
از خود ساطع می‌کنند. این امواج ماورای صوت مودوله شده، بدون اینکه نیازی به یک
گیرنده مخصوص یا demodulator باشد، وقتی به چیزی که می‌تواند بدن یک انسان هم باشد،
برخورد می‌کنند، به امواج صوتی‌ای تبدیل می‌شوند که توسط انسان قابل شنیدن هستند و
جالب است که این صدا، طوری شنیده می‌شود که گویی از درون سر شخص، پخش می‌شود.

تا به حال ۴ شرکت، توانسته‌اند محصولات مختلفی تولید کنند که از
این فناوری استفاده می‌کند.

 audiobeam_pro2.jpg

Audiobeam، یکی از وسایلی که صدای هایپرسونیک تولید می‌کند

کاربردی‌های HSS: کاربردهای زیادی برای HSS می‌توان
متصور شد. تصور کنید لپ‌تاپی را که صدایش را فقط صاحبش می‌تواند بشنود یا آمبولانسی
که صدای آژیرش، آرامش ساکنان دو سوی خیابان را بر هم نمی‌زند و فقط به گوش رانندگان
ریدف‌های جلویی می‌رسد!

هم‌اکنون بسیاری از اماکن عمومی دنیا مثل کتابخانه عمومی
نیویورک، گالری Tate لندن، موزه سلطنتی Tyrrell در آلبرتا مجهز به فناوری HSS
شده‌اند.

اما مانند بسیاری از فناوری‌های دیگر متأسفانه HSS کاربردهای
نظامی هم دارد، اسلحه‌ای به نام sonic bullet تولید شده که می‌تواند با ایجاد
صداهای گوشخراشی که فقط یه گوش سربازان دشمن، می‌رسد، آنها را ناتوان کند و آزار
دهد.

این فناوری بسیاری از آگهی‌دهنده‌ها را مشتاق کرده است، اما در
عین حال نگرانی‌هایی را هم برانگیخته است چرا که می‌تواند به حریم خصوصی افراد
تجاوز کند.

دسامبر سال گذشته شبکه تلویزیونی A&E کار جالبی کرد و برای
تبلیغ یکی از برنامه‌های نمایشی‌اش از این فناوری در خیابان‌های شلوغ منهتن استفاده
کرد، از قضا این برنامه در مورد شکارچیان ارواح بود! تصور کنید مردمی را که هدف این
تبلیغات قرار می‌گرفتند و در حالی که افرادی در چند قدمی آنها هیچگونه صدایی
نمی‌شنیدند، این تبلیغ صوتی را می‌شنیدند:
«چه کسی آنجاست؟ چه چیزی آنجاست؟ این خیال شما نیست!»

نیویورکی‌ها وقتی در مورد این نوع خاص صدا و تبلیغات شنیدند،
هیجان‌زده شدند و دسته دسته برای تجربه این صدا، به محل تبلیغ هجوم آوردند.

صفحه 3 از 13«12345»...آخر »