یک پزشک

شوک یعنی اینکه یک لحظه ببینی ۱۲۰ گیگ اطلاعات هارد پریده و
خوشبختی یعنی اینکه ببینی همه چیز سر جای خود است و شرط عقل این سایت که به جای هر
فعالیت وبلاگی، از همه هارد بک آپ بگیری و دیگر سلامتیت را با خطر مواجه نکنی!

یک چیزی که برایم خیلی جالب است و مدت زیادی می‌خواهم اینجا
درباره‌اش بنویسم مربوط می‌شود به نوع نقد منقدها و نشریات سینمایی ما از فیلم‌های
خارجی.

برای اینکه نوشته را شروع کنم، مثالی برایتان می‌زنم من فیلم
«پیرمردها به بهشت نمی‌روند» ساخته برادران کوئن را مدتی پیش دانلود کردم و دیدم،
انصافا نقاط برجسته زیادی داشت، یک فیلم برجسته که در میان فیلم‌های تریلر جاده‌ای
می‌درخشد، بازی «باردم» هم با ان نگاه‌ها و بازی زیرپوستی و البته آرایش عجیب و
غریب و مویش برایم جالب بود.

فیلم‌های برادران کوئن را همیشه دوست داشته‌ام، فیلم‌هایی که
آمیزه‌ای از خشونت، درام و طنز هستند. این فیلم نامزد اسکارهای متعدد شده و منتقدان
خارجی رویکرد بسیار مثبتی به ان دارند، منتها بگذارید من به خودم جرأت بدهم و بگویم
که علیرغم همه شایستگی‌های این فیلم به قول یکی از دوستان، فیلم چیزی کم دارد، که
نمی‌دانم چیست! همان چیزی که باعث می‌شود، رغبت چندباره دیدنش را نداشته باشم و یا
اگر لیستی از ۵۰ فیلم برتر بخواهم در ذهنم بسازم، این فیلم در این فهرست نباشد!

همیشه وقتی فیلمی اینقدر در ابعاد جهانی سر و صدا به پا می‌کند،
مشتاق هستم نقدهای مستقل متفاوت را بخوانم. اما دریغ! نقدهای داخلی‌های همه
نوشته‌هایی هستند که به شدت از منتقدهای خارجی و مجلات معتبر سینمایی تأثیر
گرفته‌اند.

منتقدان که بارها نشان داده‌اند که آنقدر باجرأت هستند که گاه
کارگردان‌هایی مثل حاتمی و یا مخملباف را به کل خلع درجه می‌کنند، وقتی پای
فیلم‌های خارجی می‌رسد در خود جرأت ایستادن در برابر نوشته‌های ورایتی و یا راجر
ایبرت را پیدا نمی‌کنند.

علاقمندان برادران کوئن امیدوارم مطلب و نظر شخصی من را جدی
نگیرند و شاید در فرصتی دیگر نوشته مفصلی در مورد این فیلم نوشتم و آنجا با هم در
این مورد بحث کردیم، ولی واقعا مدت بسیار زیادی بود که می‌خواستم بدانم شما هم چنین
حس و حالی در مورد نقدهای منتقدان ما از فیلم‌های غیر ایرانی داشته‌اید؟ دنبال نگاه
متفاوت یک منتقد شرقی بوده‌اید؟