سینمایینویسیام شدیدا افت کرده بود. کمی امروز سینمایی نوشتم، کار جالبی است!
یک چیزی که آدم وقت دیدن فیلم شدیدا به آن نیاز دارد داشتن یک پای فیلمبین است،
چیزی شبیه هژیر فیلمیه! البته با بینش سینمایی کمی بهتر!
دوست دارم وقتی فیلم میبینم قبل از آن نقدها و تفسیرهایش را نخوانده باشم،
اینطور آدم رهاتر و بدون پیشزمینه قبلی فیلم میبیند و به جای اینکه حواسش به این
باشد که نکات تأییدکننده نظر منتقدین را در فیلم پیدا کند، خودش درصدد کشف زاویههای
پنهان فیلم برمیآید.
در گلدن گلابی که امسال در آن خبری از مراسم مجلل اهدای جوایز
نبود، فیلم تاوان یا Atonement توانست برنده جایزه بهترین فیلم سینمایی درام و
بهترین موسیقی متن شود.
اعتصاب نویسندگان هالیوود که مانع برگزاری مراسم امسال گلدن
گلاب شد، حتی برگزاری مراسم ماه آینده اسکار را در هالهای از ابهام فرو برده است.
اعتصاب نویسندگان تا به حال ۸۰۰ میلیون دلار به استودیوهای فیلمبرداری زیان وارد
آورده است. شبکه NBC هم که حق پخش مراسم امروز را با پرداخت
مبلغ ۶ میلیون دلار به دست آورده بود، یکی دیگر از متضررهای برگزار نشدن مراسم
امسال بود.
جولی کریستی، که او را به خاطر بازی در فیلم دکتر ژیواگو و در
نقش لارا هرگز فراموش نخواهیم کرد، توانست به خاطر بازی در فیلم
دور از او Away from Her، عنوان بهترین هنرپیشه زن نقش
درام را به دست آورد. سنت همیشگی بها دادن به بازیگرهای نقشهای دارای اختلالات
روانپزشکی این بار هم جواب داد و کریستی به خاطر ایفای نقش یک بیمار مبتلا به آلزایمر
در این فیلم برنده جایزه شد.
جولی کریستی برای برنده شدن در گلدن گلاب امسال رقیبان بسیار
سرسختی داشت: آنجلینا جولی برای بازی در فیلم A Mighty Heart، جودی فاستر برای
ایفای نقش در فیلم The Brave One و کیت بلانشت برای بازی کردن در فیلم الیزابت: عصر
طلایی.
البته کیت بلانشت نباید چندان ناراحت باشد، چرا که او با اینکه نتوانسته بود
بهترین هنرپیشه زن شود، به خاطر ایفای نقش یک مرد که کسی نیست جز جناب باب دیلان،
بهترین هنرپیشه زن نقش مکمل شد!
فیلم Sweeney Todd به کارگردانی تیم برتون برنده دو
جایزه شد، جایزه اول عنوان بهترین فیلم کمدی یا موزیکال بود. جانی دپ یکی از
هنرپیشههای این فیلم، بهترین بازیگر مرد نقش کمدی شد.
دانیل دی لوئیس توانست با پشت سر گذاشتن جورج کلونی و دنزل
واشنگتن که به ترتیب در فیلمهای مایکل کلایتون و گنگستر آمریکایی بازی کرده بودند،
بهترین هنرپیشه مرد نقش درام شود. او به خاطر بازی در فیلم خون به پا میشود یا
There Will Be Blood این جایزه را برد.
نه پرسپولیس پرحاشیه مرجان ساتراپی و نه بادبادکباز، هیچ کدام
نتوانستند برنده بهترین فیلم خارجی گلدن گلاب شوند، چرا که فیلم «اتاقک
غواصی و پروانه» برنده این جایزه شد. کارگردان این فیلم یعنی جولین شنابل
هم بهترین کارگردان گلدن گلاب شد.
اما میرسیم به فیلم تاوان یا Atonement ، کارگردان این فیلم
«جو رایت» است، کسی که با فیلم غرور و تعصب، دو سال پیش گل کرده بود.
درباره فیلم غرور و تعصب در اینجا پستی دارم،
یادش به خیر!
امروز ظهر که خبر برنده شدن فیلم تاوان را در بالاترین دیدم،
بلافاصله تصمیم گرفتم دانلودش کنم، بعد از مرارت بسیار تا این لحظه توانستهام نیمی
از فیلم را دانلود کنم، زحمت دانلود نیمه دوم فیلم را باید سیستمم امشب بکشد!
داستان در سال های ۱۹۳۰ روی می دهد، کایرا نایتلی مثل غرور و تعصب یکی از هنرپیشههای اصلی فیلم
تاوان است، او در نقش سیسیلی بازی میکند، دختری که عشق پاکش به «رابی» با بازی
«جیمز مک اووی» با سوء تعبیر خواهر کوچکترش مواجه میشود. خواهر کوچکتر او پاپوش
بزرگی برای رابی میدوزد و این دو را ناکام میکند. سالها بعد خواهر کوچکتر در
صدد جبران برمیآید، ولی دیگر بسیار دیر شده است.
این رومانس و این کشمکشها وقتی جالب میشوند که در بطن جنگ جهانی دوم رخ میدهند و
به تصویر کشیده میشوند.
داستان فیلم تاوان از رمانی به همین نام،
اثر یان مک اوان اقتباس شده است. رمان تاوان در سال ۲۰۰۱ وارد بازار کتاب شد و
موفقیت زیادی برای نویسندهاش به ارمغان آورد، چرا که در لیست پرفروش ترین کتابها
قرار گرفت و برنده جایزه بوکر شد.
فیلم تاوان خوشساخت است، دستکم تا اینجایی که من دیدهام!،
فیلم به صورت اتوبیوگرافی و از زبان خواهر کوچکتر نقل میشود. یکی از نکات جالب
این فیلم پرداخت فوقالعاده آن است، بعضی صحنهها را در این فیلم دوبار و از زاویه
دید خواهر کوچکتر و سپس خواهر بزرگتر میبینیم، ابتکاری که من حضور ذهن ندارم در
فیلم دیگری هم شاهدش بودهایم یا نه.
متأسفانه داستان کامل فیلم را پیشتر خواندهام و میتوانم حدس
بزنم نیمه دوم فیلم صحنههای زیباتری از نیمه اول داشته باشد.
موسیقی فیلم که برنده جایزه گلدن گلاب امسال شده است، واقعا
زیباست و یکی دیگر از نقاط قوت فیلم است، داریو ماریانلی که پیش از این آهنگسازی
فیلمهای V for Vendetta و خداحافظ هاوانا را برعهده داشته، این بار موسیقی زیباتری
خلق کرده است. در سایت فیلم میتوانید به صورت آنلاین به قطعاتی از موسیقی متن فیلم
گوش کنید.(و البته دانلودش هم بکنید، از من نشنیده بگیرید!)
جالب است بدانید که طبق نظرسنجی که توسط مجله «این استایل»
انجام شده، پیراهن ابریشمی سبزرنگ کایرا نایتلی در فیلم تاوان، به عنوان بهترین
لباس سینمایی در طول تاریخ سینما انتخاب شده است و بر پیراهن سفید رنگ مارلین مونرو
در فیلم خارش هفت ساله The Seven Year Itch و پیراهن مشکی آدری هپبورن در فیلم
صبحانه در تیفانی پیشی گرفته است!
بازی کایرا نایتلی در این فیلم خوب است، باز هم او بازی چهره و
میمیک خوبی دارد، اما به اعتقاد من بازی نایتلی آنقدر خوب نیست که بتوانیم بخت بردن
اسکار، برایش قائل شویم.
لینکهای مفید:
- جمعبندی نظراتی که روزنامهها و رسانههای معتبر درباره فیلم تاوان نوشتهاند:
سایت متاکریتیک
- سایت رسمی فیلم
لوگوی اولیه گوگل را سرگئی برین یکی از بنیانگذاران گوگل با
استفاده نرمافزار Gimp طراحی کرد، اما نسخه جدید لوگوی گوگل را خانمی به نام راث
کدار Ruth Kedar طراحی کرده است.
سال ۹۹ یعنی همان زمانی که راث کدار به سرگئی برین و لری پیج
برای طراحی لوگو معرفی شد، وی مدرس طراحی در دانشگاه استنفورد بود. از او خواسته شد
که ایدههای اولیهاش را برای لوگوی گوگل، ارائه کند. راهبرد و شیوه طراحی خانم
کدار مورد پسند رؤسای گوگل قرار گرفت و او استخدام شد.
گوگل در آن زمان میخواست که لوگویی متمایز از سایر شرکتهای
مهم اینترنتی ان زمان داشته باشد، شرکتهایی مانند Yahoo, Excite, HotBot,
LookSmart و Lycos. به علاوه گوگل میخواست که لوگویش نشاندهنده نگاه ممتاز این
شرکت باشد. همه شرکتهای رقیب گوگل در آن زمان در درجه اول پورتالهای تجاری بودند
و در درجه دوم خدمات جستجو ارائه میکردند، اما گوگل میخواست که به عنوان یک موتور
جستجو شناخته شود و لوگویش هم باید این مطلب را میرساند.
طرحهای زیادی برای لوگوی گوگل پیشنهاد شد و در نهایت لوگوی
کنونی به دلایل زیر انتخاب شد:
- لوگو نمایی سرزنده دارد و در عین حال ساده دارد. خواندن آن
بسیار ساده است، بافت و سایهای که به هر حرف لوگو داده شده است، هر حرف را از
برجسته نشان می دهد و در همان حال به آن وزن و شفافیت میدهد.
- در آن زمان فونت Times-Roman،فونت مورد پسند و انتخابی در وب
بود و فونت sans-serif،فونت مورد قبول رسانههای کاغذی بود. راث میخواست فونتی
انتخاب کند که هم خوانا باشد و هم یک حس نشاط و سرزندگی را القا کند،در نهایت او
فونت Catull را انتخاب کرد که نوع قدیمی فونت serif بود.
خانم راث کدار متولد برزیل است، او برنده چندین جایزه طراحی است
و نمایشگاه طراحیهایش در آمریکا و کشورهای دیگر به نمایش گذاشته شده است.
بعضی از کارهای او را می توانید در اینجا و
اینجا ببینید.
منبع: ویکیپدیا و Google Blogoscoped
© تمامی حقوق برای صاحب سایت محفوظ است.
کپی برداری از مطالب این وبلاگ بدون کسب اجازه از صاحب سایت ممنوع می باشد.
