۱۵ آذر ۱۳۸۵
تا به حال تحقیقات مختلفی در مورد سرطانزا بودن گوشیهای موبایل انجام شده است
، بیشتر آنها کاملا ضد و نقیض بودهاند ، گاه به کلی سرطانزا بودن گوشیهای موبایل
رد شده و گاه توصیه شده تا انجا که ممکن است ، کمتر از این گوشیها استفاده شود و
از ابزارهایی استفاده شود که مقدار رادیاسیون گوشیها را به حداقل برسانند.
واقعیت این است که بیشتر این تناقضات ناشی از این است که مدت زیادی از
فراگیر شدن این ابزار ارتباطی نگذشته و پژوهشهای آیندهنگر هم برای رد یا تأیید
مسائل ، احتیاج به زمان دارند.
در یکی از آخرین پژوهشهای آیندهنگر ، بار دیگر سرطانزا بودن این موبایلها رد
شده است:
در پژوهشی که در دانمارک به انجام رسیده است ، نشان داده شده است که استفاده از
موبایل در میان جمعیتی که به مدت ۲۱ سال از این گوشیها استفاده میکردند ، افزایشی
در شیوع سرطان به وجود نیاورده است.
در این پژوهش ۴۲۰ هزار دانمارکی که نخستین گوشی موبایلشان را بین سالهای
۱۹۸۲ و ۱۹۹۵ گرفتند ، مورد بررسی قرار گرفتند ، بعضی از افراد در جمعیت مورد مطالعه
به مدت ۲۱ سال از گوشی موبایل استفاده میکردند ولی به طور متوسط در جمعیت مورد
مطالعه ، موبایل به مدت ۸٫۵ سال مورد استفاده قرار گرفته بود. پژوهشگران بروز سرطان
را در این افراد تا سال ۲۰۰۲ مورد مطالعه قرار دادند. در طی این مدت ۱۴,۲۴۹ مورد
سرطانهای مختلف در میان این افراد رخ داد. این میزان بروز سرطان اندکی کمتر از
میزان مورد انتظار بروز سرطان در میان جمعیت عمومی دانمارک است. اطلاعات جمعآوری
شده نشاندهنده هیچگونه افزایشی در سرطانهای مغز ، لوسمی و تومورهای غدد بزاقی و
چشم در استفادهکنندگان موبایل نبودند.
با این وجود از آنجا که فنآوری گوشیهای موبایل ، پدیده تازهای است و بعضی
سرطانها محتاج دورهای طولانی برای بروز هستند ، هنوز عاقلانه است که تا جایی که
ممکن است ، خود را در معرض پرتوبینی کمتری قرار دهیم.
منبع : Schuz, J. Journal of the National Cancer
Institute, Dec. 6, 2006; Vol. 98: pp. 1707-1713. News release, Journal of the
National Cancer Institute
در همین رابطه : هشدار در مورد تلفنهای همراه
۱۵ آذر ۱۳۸۵
اول : اندر توهمات وبلاگنویسان : یکی از مشکلات
وبلاگنویسان این است که ، جو کلی وبلاگستان را به کل جامعه ای که در آن زندگی
میکنند ، تعمیم میدهند و رفتهرفته به آنها مشتبه میشود که جامعه هم لزوما باید
همان نظرات ، تحلیلها و دغدغههای کلی وبلاگستان را داده باشد.
این موضوع در حوزههای مختلف صدق میکند ، از هنر و سلیقه سینمایی گرفته تا
جانبگیریهای اجتماعی و سیاسی و زندگی روزمره.
حتی کار تا جایی پیش میرود که به تدریج فکر میکنیم "ما ایران
هستیم" ، در صورتی که اصلا اینطور نیست و ضربالمثل "مشت نمونه خروار" را نمیتوان
اینجا هم درست دانست.
کافی است کمی با مردمی از لایههای مختلف اجتماعی نشست و برخاست
داشته باشید تا این حقیقت بر شما هم ثابت شود ، گاه میبینید که نظرات مردم کاملا
با سلیقه مسلم و پذیرفتهشده وبلاگستان متفاوت و در بسیاری از موارد متضاد است.
شاید انتظار داشته باشیم که با فراگیر شدن روزافزون اینترنت در
ایران و دسترسی هر چه بیشتر مردم ، وبلاگستان بتواند نمونهای آماری از کل جامعه
باشد ، اما حقیقت این است که تا به امروز وبلاگستان تنها توانسته نماینده و شاخصی
از رفتار و اندیشه قشر متوسط و تحصیلکرده جامعه باشد و به این ترتیب نتوانسته
نشاندهنده روحیات و سلایق هم اقشار بالایی و هم لایههای پایین جمعیتی باشد.
این سطور را بیشتر از آن جهت نوشتم که اگر وبلاگنویسی هستید که
به سبب کار و شرایط تحصیلی برخورد کمی با مردمی از ردههای مختلف دارید ، بدانید که
ممکن است مهمترین و مسلمترین نظرات و عقاید شما خریداری در کل جامعه ایران نداشته
باشد ، آخر جمعیت ایران که فقط متشکل از پشت مانیتورنشینهای شهری نیست.
نظر شما چیست؟
دوم : گاهی با ناامیدی صحبت از این می کنیم که یک تاریخ
پرفراز و نشیب چندهزار ساله و انبوهی از افتخارات تاریخی ، چه سودی می تواند برای
اکنون ما داشته باشد ، ولی به مراسم افتتاحیه بازیهای آسیایی که نگاه میکردم ،
متوجه شدم که ملتی که تاریخ نداشته باشد ، همواره پایش در بعضی جاها به شدت می
لنگد- مثل همان اسب که کم مانده کم بیاورد و کل مراسم را تحتالشعاع قرار بدهد! -
قطریها مجبور شدند برای خودشان افتخار جعل کنند و دستبردی به دانشمندان و جناب
سیمرغ ما بزنند.
به هر حال ما و قطریها از این لحاظ مشکلات کاملا متفاوتی
داریم.
سوم : اشکای من گوله گوله میچکن رو ماهی
تابه ، همه دود میشن ، میسوزن! : اینها قسمتی از یکی از جدیدترین ترانه
های یکی از ترانهسراهای بزرگ ایران هستند که خواننده مشهوری آن را اجرا کرده است.
ترانهسرایی ایران به کجا میرود ، جدا دیگر ترانهها تبدیل شدهاند به
سالادی از کلمات ، دیگر نه حسی در آدم ایجاد میکنند ونه طوری هستند که بشود آنها
را زیر لب زمزمه کرد.
۱۵ آذر ۱۳۸۵
کتابخانه ملی استرالیا آرشیو آنلاین بزرگی دارد ، اگر در قسمت
عکس آن "ایران" را جستجو کنید ، مجموعه بزرگی از عکسهای ایران را در زمان جنگ جهانی
دوم پیدا خواهید کرد که تقریبا شامل ۴۴۲ عکس میشود:
بیشتر عکسها به وسیله عکاسی به نام فرانک هرلی گرفته شدهاند.
دیدن عکسها نظامیان اروپایی و هندی در ایران ، مناظر و ابنیه قدیمی ایران ، مردمان
روستایی و شهری در ایران قدیم ، میتواند برای هر فردی جالب باشد.
کاش خودمان هم از این آرشیوهای آنلاین غنی داشتیم.
لینک گالری عکسهای ایران
